Uitspraken

Bij besluit van 5 juni 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Soest geweigerd aan [wederpartij] een omgevingsvergunning te verlenen voor het in stand houden van vier recreatiewoningen op het recreatieterrein aan de [locatie] in Soesterberg. Het recreatieterrein bestaat uit een open grasveld omringd met bomen. Volgens het bestemmingsplan "Landelijk gebied" heeft het grasveld de bestemming "Recreatie - Verblijfsrecreatie - Jachthuis". Op deze gronden staan een receptiegebouw en een groot aantal recreatiewoningen. De omliggende gronden met bomen hebben de bestemming "Bos - Bostuin". Op die gronden mag volgens het bestemmingsplan niet worden gebouwd, maar vier recreatiewoningen stonden (deels) op gronden met deze bestemming. [wederpartij] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd om die vier recreatiewoningen in afwijking van het bestemmingsplan in stand te houden. [wederpartij] was tot 1 maart 2022 eigenaar van het recreatieterrein. Hij stelt schade te hebben geleden door de beslissing van het college om de omgevingsvergunning te weigeren. Hij wijst daarbij op de kosten voor het moeten verwijderen van de recreatiewoningen. Verder stelt hij dat hij het recreatieterrein onder de marktwaarde heeft moeten verkopen.

Bij besluit van 4 maart 2021 heeft het Centraal Orgaan opvang asielzoekers de hoogte van de eigen bijdrage van appellant in de kosten van de opvang vastgesteld op € 878,00. Het COa biedt opvangvoorzieningen voor asielzoekers en verlangt een eigen bijdrage in de kosten daarvan als zij vermogen en/of inkomen hebben. Zij kunnen bijvoorbeeld vermogen hebben als zij een dwangsom van de IND hebben ontvangen, omdat de asielprocedure te lang heeft geduurd. Deze uitspraak gaat over de vraag of het COa op grond van de Rva 2005 en de Reba 2008 voor vreemdelingen een eigen bijdrage mag vaststellen in de kosten van opvang wegens het hebben van vermogen boven de vermogensgrens, als deze vreemdelingen alleen over dit vermogen beschikken, omdat de IND aan hen een dwangsom heeft betaald. Ook speelt de vraag of het COa daarbij gebruik mag maken van ontvangen informatie van de IND over aan vreemdelingen uitbetaalde dwangsommen.

Bij brief van 15 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Molenlanden [appellant] bericht niet te zullen ingaan op zijn verzoek om een akoestisch onderzoek en om maatwerkvoorschriften op te leggen aan [partij]. [appellant] woont aan de [locatie] in Schelluinen. Zijn woning grenst aan de melkveehouderij van [partij]. [appellant] heeft bij het college meerdere malen aangegeven overlast, hinder en schade te ondervinden van [partij]. Naar aanleiding van de uitspraak van 19 november 2021 zijn twee procedures ontstaan. Enerzijds heeft [appellant] hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van 19 november 2021 waarin de rechtbank het beroep van [appellant] niet-ontvankelijk verklaart. Dit hoger beroep behandelt de Afdeling in deze procedure. Anderzijds heeft het college het bezwaarschrift van 8 december 2020 in behandeling genomen en op 13 juli 2022 niet-ontvankelijk verklaard. Volgens het college verzocht [appellant] om het laten uitvoeren van een akoestisch onderzoek en dit is volgens het college geen verzoek om het nemen van een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb.

Bij tussenuitspraak van 27 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4871, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Utrecht opgedragen om binnen 26 weken na de verzending van de tussenuitspraak de daarin geconstateerde gebreken in het besluit van 25 november 2021 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Beurskwartier 1" te herstellen. Bij besluit van 27 maart 2025 heeft de raad ter uitvoering van de tussenuitspraak het bestemmingsplan "Beurskwartier 1" opnieuw en gewijzigd vastgesteld. Met het herstelbesluit van 27 maart 2025 heeft de raad het bestemmingsplan in zijn geheel opnieuw vastgesteld. Dit besluit wordt, gelet op artikel 6:19, eerste lid, van de Awb, van rechtswege geacht onderwerp te zijn van dit geding. Voor Rabobank, Jaarbeurs Holding en andere en SRLEV en GVR500 Building zijn hiermee beroepen van rechtswege tegen het herstelbesluit ontstaan. SRLEV en GVR500 Building hebben in een nadere reactie meegedeeld dat zij zich kunnen vinden in het herstelbesluit en zij hebben hun zienswijze over dat besluit ingetrokken. Dat betekent dat zij daarmee ook hun beroep van rechtswege hebben ingetrokken.

Bij tussenuitspraak van 26 februari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:775, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Zwolle opgedragen om binnen 20 weken na verzending van die uitspraak de daarin omschreven gebreken in het besluit van 17 januari 2022 tot vaststelling van het bestemmingsplan "Voorsterpoort, Russenweg - Grote Voort (Retail)" te herstellen. Dit bestemmingsplan maakt in het plangebied een detailhandelsontwikkeling mogelijk binnen het hoofdthema "in en om huis" in de woonbranche alsmede in bruin- en witgoedzaken. Het plangebied grenst aan gronden van de bestaande Woonboulevard Zwolle waarvan Euro V eigenaar is. Zij vindt dat de raad bij de vaststelling van het bestemmingsplan onvoldoende rekening heeft gehouden met haar belangen en het bestemmingsplan niet zorgvuldig heeft voorbereid. Aan de gronden in het plangebied is een ruimere detailhandelsbestemming toegekend dan aan haar gronden. Ook grenst het plangebied aan de bevoorradingsroute van haar gronden. Volgens haar hadden de gronden van de bestaande woonboulevard ook onderdeel moeten van zijn van het plangebied van het bestemmingsplan.

Bij besluit van 23 februari 2022 heeft de raad van de gemeente Bodegraven-Reeuwijk het bestemmingsplan "Bodegraven Centrum 2022" vastgesteld. Bij besluit van 22 februari 2023 heeft de raad het plan "Bodegraven Centrum 2022" vastgesteld. Het plan is opgesteld op basis van de mogelijkheden die het besluit Crisis- en herstelwet biedt en is een zogenoemd bestemmingsplan met verbrede reikwijdte. Het plan is grotendeels een conserverend plan zonder nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen. Het plangebied betreft het centrum van Bodegraven, de naastgelegen gronden van brouwerij De Molen en het terrein van Versluys. De belangrijkste aanleiding voor het plan is het verankeren van de centrumvisie in het plan. [appellant] en anderen betogen dat artikel 28.1.3, onder a, en artikel 28.1.3, onder b, van de planregels, onduidelijk zijn. Volgens hen leidt dit tot onduidelijkheid over de toegestane hoeveelheid evenementen op het Raadhuisplein.

Bij besluit van 6 augustus 2021 heeft het Centraal Orgaan opvang asielzoekers de hoogte van de eigen bijdrage van betrokkenen in de kosten van de opvang vastgesteld op € 11.606,67. Het COa biedt opvangvoorzieningen voor asielzoekers en verlangt een eigen bijdrage in de kosten daarvan als zij vermogen en/of inkomen hebben. Zij kunnen bijvoorbeeld vermogen hebben als zij een dwangsom van de IND hebben ontvangen, omdat de asielprocedure te lang heeft geduurd. Deze uitspraak gaat over de vraag of het COa op grond van de Rva 2005 en de Reba 2008 voor vreemdelingen een eigen bijdrage mag vaststellen in de kosten van opvang wegens het hebben van vermogen boven de vermogensgrens, als deze vreemdelingen alleen over dit vermogen beschikken, omdat de IND aan hen een dwangsom heeft betaald.

Bij uitspraak van 3 juni 2022 heeft de rechtbank het door [appellant] ingestelde beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn aanvraag gegrond verklaard, het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit vernietigd en de door het college van burgemeester en wethouders van Soest te betalen dwangsom vastgesteld op € 1.442,00. [appellant] heeft op 6 februari 2020 een omgevingsvergunning aangevraagd voor het in stand houden van vier recreatiewoningen op het recreatieterrein aan de [locatie] in Soesterberg. Omdat een besluit op de aanvraag uitbleef, heeft [appellant] beroep bij de rechtbank ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit. Bij de uitspraak van 3 juni 2022 heeft de rechtbank vastgesteld dat het college niet tijdig een besluit op [appellant]s aanvraag heeft genomen en heeft zij het beroep gegrond verklaard.