Uitspraken

Bij besluit van 6 juli 2023 heeft de raad van de gemeente Tilburg het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Spinder 2017, partiële herziening" (het bestemmingsplan) vastgesteld. De Spinder, in het noorden van Tilburg, nabij de Midden-Brabantweg. Op De Spinder vindt gespecialiseerde afvalverwerking plaats. Het bestemmingsplan voorziet in het uitsluiten van nieuwe mestbewerkingsbedrijven op De Spinder en in het uitsluiten van uitbreiding van het daar gevestigde, bestaande mestbewerkingsbedrijf. Dit is, volgens de bij het bestemmingsplan behorende toelichting, gebeurd door het opnemen van een verbod in de bestemmingsbeschrijving en een expliciet verbod bij de gebruiksregels. VBT en Deponie Zuid betogen dat het bestemmingsplan in strijd is met een goede ruimtelijke ordening omdat het ten onrechte de bouw- en gebruiksmogelijkheden van het perceel waarop de mestvergistingsinstallatie in aanbouw is, beperkt. Volgens hen wordt deze beslissing van de raad niet gedragen door een deugdelijke motivering.

Bij besluit van 17 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Breda het verzoek van [appellante] om handhavend op te treden tegen een overtreding van de omgevingsvergunning voor een dakopbouw aan de [locatie] in Breda, afgewezen. [appellante] heeft bij het college een verzoek tot handhaving gedaan omdat de dakopbouw van haar buren [partij A] en [partij B] niet in overeenstemming met de omgevingsvergunning is gebouwd. [partij A] en [partij B] hebben deze dakopbouw in 2022 op het dak van hun woning geplaatst. De dakopbouw is groter dan de vergunning toestaat en steekt een aantal centimeters uit over de erfgrens, waardoor er een overtreding is. Het college vindt handhaven onevenredig, omdat de aard en de omvang van de overtreding gering is. In deze uitspraak gaat de Afdeling in op de vraag of de rechtbank terecht geoordeeld heeft dat handhaven in dit geval onevenredig is.

Bij besluit van 19 december 2023 heeft het dagelijks bestuur van het Waterschap Limburg het projectplan "Gebiedspilot Eckeltsebeek" opnieuw vastgesteld. Het projectplan is opgesteld om het beeksysteem van de Eckeltsebeek toekomstbestendig in te richten. Het dagelijks bestuur heeft daarvoor een maatregelenpakket samengesteld. Het projectgebied ligt in de gemeente Bergen (Limburg), in en rondom het Natura 2000-gebied Maasduinen. [appellant] exploiteert een agrarisch bedrijf aan de [locatie] in Bergen. Hij heeft onder meer landbouwgronden in gebruik die in het beekdal van de Eckeltsebeek en de Horsterbeek liggen. Het waterschap heeft de Eckeltsebeek in 2005 heringericht. De beek is toen stroomafwaarts van de percelen van [appellant] meanderend gemaakt, waardoor de waterstand van de beek ter plaatse van zijn percelen verhoogd is. Dit heeft tot vernatting van deze landbouwpercelen geleid en daarvoor heeft [appellant] een schadevergoeding ontvangen.

In de tussenuitspraak van 5 november 2025, ECLI:NL:RVS:2025:5347, heeft de Afdeling het college van burgemeester en wethouders van Stichtse Vechtopgedragen om binnen acht weken na verzending van de tussenuitspraak het daarin omschreven gebrek in het besluit van het college van 4 januari 2024 te herstellen, met inachtneming van wat over dat gebrek in de tussenuitspraak is overwogen. Op 30 december 2025 heeft het college het besluit van 4 januari 2024 van een aanvullende motivering voorzien. De Afdeling heeft in haar tussenuitspraak geoordeeld dat het besluit van 4 januari 2024 niet berust op een deugdelijke motivering. Op grond van artikel 40.2 van het bestemmingsplan "Landelijk Gebied West" mag het college namelijk de gevraagde omgevingsvergunning alleen weigeren als de cultuurhistorische, natuurlijke en landschapswaarden van het gebied door de aangevraagde werkzaamheden blijvend onevenredig worden aangetast.

Bij besluit van 9 mei 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Maasdriel aan Woningstichting Maasdriel (WSM) een omgevingsvergunning verleend voor het in afwijking van het bestemmingsplan bouwen van 23 tijdelijke woningen aan de Bussenerweg in Kerkdriel. De omgevingsvergunning is aan WSM verleend voor het bouwen van 23 woningen aan de Bussenerweg in Kerkdriel voor de duur van vijftien jaar. Omdat dit niet past binnen de ter plaatse geldende agrarische bestemming van het bestemmingsplan "Kerkdriel en Hoenzadriel 2013", heeft het college met toepassing van artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onder a, onder 3°, van de Wabo van het bestemmingsplan afgeweken. De woningen zijn bedoeld als uitwijklocatie voor bewoners die tijdelijk hun huurwoning in Kerkdriel moeten verlaten, onder andere in verband met renovatie of herstructurering en voor personen met een directe woonvraag, zoals spoedzoekers en statushouders. [appellant] woont aan de [locatie] in Kerkdriel, op een afstand van ongeveer 300 m van de locatie voor de woningen. Hij vreest met name voor nadelige verkeerskundige gevolgen. Het verkeer van en naar de nieuwe woningen wordt afgewikkeld via de Paterstraat. [appellant] wil dat deze straat als 30 km/uur-weg wordt aangewezen en dat er een verbod voor vrachtverkeer komt.

Bij besluit van 26 oktober 2020 heeft het college van gedeputeerde staten van Drenthe de aanvraag van HoST voor een vergunning op grond van artikel 2.7 van de Wet natuurbescherming (Wnb) afgewezen, omdat een vergunning niet nodig is. HoST heeft een natuurvergunning aangevraagd voor de bouw en exploitatie van een vergistingsinstallatie met gasopwerking tot aardgaskwaliteit, en de bouw en exploitatie van een houtgestookte verbrandingsinstallatie met productie van warmte en elektra (WKK-installatie) aan de Gantel 37 in Klazienaveen. In deze procedure gaat het over de NOx-emissie van de WKK-installatie. HoST heeft in de aanvraag kenbaar gemaakt dat de NOx-emissie van de WKK-installatie kan worden teruggebracht tot 3,5 mg NOx/Nm3 door de inzet van drie emissiereducerende technieken. De emissiereducerende technieken die HoST gaat toepassen zijn: de Selective Non-Catalytic Reduction (SNCR), Selective Catalytic Reduction (SCR) en een rookgascondensator.

Bij besluit van 26 januari 2023 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aanvraag van [appellant] om overname van zijn private schulden afgewezen. Deze uitspraak gaat over een besluit op grond van de regeling voor overneming en betaling van private schulden die is opgenomen in de Wet hersteloperatie toeslagen (de Wht). [appellant] is een erkend gedupeerde ouder van de kinderopvangtoeslagaffaire. Hij heeft de Belastingdienst/Toeslagen in het kader van de hersteloperatie toeslagen verzocht om overname van zijn private schulden. Het gaat om drie schulden van in totaal € 56.000,00, die hij is aangegaan bij familieleden. De minister heeft de over te nemen schulden aangemerkt als informele schulden als bedoeld in artikel 4.1, derde lid, aanhef en onder b, van de Wht. Niet is voldaan aan de voorwaarde dat die informele schulden zijn vastgelegd in een notariële akte of volgen uit een rechterlijke uitspraak.

Bij besluit van 3 oktober 2022 heeft het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant het verzoek van [appellant] om openbaarmaking van documenten op grond van de Wet open overheid afgewezen. [appellant] heeft het college verzocht om openbaarmaking van een specifiek gespreksverslag en overige stukken, waaronder correspondentie, tussen het Kabinet van de commissaris van de Koning en de voormalig burgemeester van Gemert-Bakel. Het college heeft dit verzoek afgewezen omdat het gespreksverslag niet is aangetroffen en de overige stukken allemaal al openbaar zijn gemaakt naar aanleiding van eerdere procedures van [appellant]. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college voldoende inzichtelijk heeft gemaakt hoe naar het gespreksverslag is gezocht en dat dit onderzoek voldoende zorgvuldig en volledig is geweest. Het is daarom niet ongeloofwaardig dat het college niet beschikt over het gespreksverslag.

Bij besluit van 15 november 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rijswijk beslist op het verzoek van [appellant] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (hierna: de Wob). Op 24 april 2021 heeft [appellant] bij het college een verzoek gedaan op grond van de Wob. Het verzoek ziet op documenten over de aanwezigheid van asbesthoudende materialen in zijn huurwoning. Met het besluit van 15 november 2021 heeft het college het rapport van de melding Asbestverwijdering van 16 oktober 2018 openbaar gemaakt. In bezwaar heeft [appellant] gespecificeerd dat zijn verzoek ook ziet op documenten uit de jaren na 2018, die hebben geleid tot de (al dan niet) verwijderde asbest in 2021. In het besluit van 26 juli 2022 heeft het college nog drie documenten openbaar gemaakt.

Bij besluit van 15 februari 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam een aanvraag van [appellante] om een bewonersparkeervergunning afgewezen. [appellante] woont aan de [locatie] in Amsterdam. Zij heeft op 2 februari 2023 voor haar adres een bewonersparkeervergunning aangevraagd. Het college heeft deze aanvraag afgewezen. Volgens het college kunnen namelijk in het gebied waarvoor de vergunning is aangevraagd geen parkeervergunningen worden verleend. Het adres van [appellante] ligt in deelvergunninggebied West-6.2 en daar is het vergunningenplafond op nul gesteld. Uit artikel 32, vierde lid, van de Parkeerverordening 2013 (hierna: Parkeerverordening) volgt volgens het college dat een parkeervergunning moet worden geweigerd als het vergunningenplafond van het vergunninggebied is bereikt.