Ontwerpbesluit tot wijziging van enige fiscale uitvoeringsbesluiten en de bijlage bij de artikelen 1:1 en 1:3 van de Algemene douanewet, met nota van toelichting.

Bij Kabinetsmissive van 29 november 2012, no.12.002867, heeft Uwe Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, bij de Afdeling advisering van de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het ontwerpbesluit tot wijziging van enige fiscale uitvoeringsbesluiten en de bijlage bij de artikelen 1:1 en 1:3 van de Algemene douanewet, met nota van toelichting.

Het ontwerpbesluit bevat wijzigingen in verband met de jaarlijkse aanpassing van de uitvoeringsbesluiten op het terrein van de directe belastingen, de indirecte belastingen, het formele belastingrecht en de voorkoming van dubbele belasting. De wijzigingen vloeien enerzijds voort uit wijzigingen ingevolge de wetsvoorstellen Belastingplan 2013, Overige fiscale maatregelen 2013 en Wet herziening fiscale behandeling eigen woning, alsmede ingevolge de Wet uitwerking fiscale maatregelen Begrotingsakkoord 2013 en het Belastingplan 2012. Anderzijds betreffen de wijzigingen een aanpassing van het douanerecht en aanpassingen van redactionele en van technische aard.
De Afdeling advisering van de Raad van State onderschrijft de strekking van het ontwerpbesluit, maar maakt opmerkingen met betrekking tot de verruiming van de termijn voor de samenloopvrijstelling in de overdrachtsbelasting, de verhouding tussen de Algemene douanewet en de Wet strategische diensten, en de delegatiebevoegdheid inzake de pseudo-eindheffing voor hoog loon. Zij is van oordeel dat in verband daarmee enige aanpassing van het ontwerpbesluit wenselijk is.

1. Verruiming termijn samenloopvrijstelling overdrachtsbelasting
De Wet op belastingen van rechtsverkeer 1970 (hierna: Wet BRV) kent een zogenoemde samenloopvrijstelling.(zie noot 1) Deze vrijstelling beoogt de samenloop van heffing van omzetbelasting en overdrachtsbelasting te voorkomen door de overdrachtsbelasting in bepaalde gevallen te laten wijken. Bij samenloop van omzetbelasting en overdrachtsbelasting wijkt de overdrachtsbelasting (en geldt een vrijstelling) wanneer ter zake van de levering omzetbelasting is verschuldigd en de verkrijger de omzetbelasting niet in aftrek kan brengen. In het geval waarin de verkrijger de omzetbelasting geheel of gedeeltelijk in aftrek kan brengen, treedt de overdrachtsbelasting alleen terug indien het goed niet als bedrijfsmiddel is gebruikt. Omdat de voorwaarde dat het goed niet als bedrijfsmiddel is gebruikt tot problemen zou leiden bij bijvoorbeeld projectontwikkelaars, is in 2010 bij beleidsbesluit(zie noot 2) een tegemoetkoming gegeven. Deze tegemoetkoming houdt in dat, in gevallen waarin een onroerende zaak binnen zes maanden 'na eerste ingebruikname of de ingangsdatum van de verhuur' werd verkregen, toch de vrijstelling van overdrachtsbelasting kan worden toegepast.(zie noot 3)

In de toelichting op de tweede nota van wijziging(zie noot 4) inzake het wetsvoorstel Belastingplan 2013 wordt over deze zesmaandstermijn opgemerkt: 'Binnen de huidige stagnerende vastgoedmarkt blijkt de termijn van zes maanden over het algemeen echter als te kort te worden ervaren. De overdrachtsbelasting als extra kostenpost bemoeilijkt de verkoop van het goed en kan als een rem fungeren op het starten van nieuwe projecten. Daarom bestaat behoefte aan verlenging van deze termijn. De mogelijkheid om de samenloopvrijstelling onder dergelijke omstandigheden ook toe te passen indien de onroerende zaak reeds in gebruik is genomen, wordt bij deze gelegenheid in wetgeving verankerd, zodat deze verruiming niet langer bij beleidsbesluit hoeft te worden geregeld. Omdat verwacht wordt dat het herstel van de vastgoedmarkt een geleidelijk proces zal zijn, is hierbij gekozen voor een flexibele faciliteit die bij herstel van de vastgoedmarkt afgebouwd kan worden. Volgens het kabinet kan een dergelijke maatregel daarom het beste bij algemene maatregel van bestuur getroffen worden. Dit wetsvoorstel voorziet daartoe in een delegatiebepaling'.(zie noot 5)
De toelichting op de tweede nota van wijziging vervolgt: 'De nieuwe delegatiebepaling zal worden gebruikt om de hiervoor beschreven termijn van zes maanden per 1 januari 2013 te verruimen tot 24 maanden voor de periode tot 1 januari 2015, voor gevallen waarbij de ingebruikname als bedrijfsmiddel of eerdere verhuur plaatsvindt op of na 1 november 2012. Vooruitlopend hierop is deze verruiming van de termijn reeds door middel van een goedkeuring bij beleidsbesluit geregeld'.(zie noot 6)
De Afdeling plaatst hier twee kanttekeningen bij.

a. Eerste ingebruikname/ingangsdatum verhuur
Het vorenbedoelde beleidsbesluit van oktober 2012 ziet - zoals dat ook het geval was in het beleidsbesluit van september 2010 - op een verkrijging binnen 24 (respectievelijk 6) maanden na 'eerste ingebruikname of ingangsdatum van de verhuur'. Zoals hiervoor is aangegeven ziet ook de toelichting op de tweede nota van wijziging inzake het wetsvoorstel Belastingplan 2013 zowel op ingebruikname als op (eerdere) verhuur. Ook de toelichting op het ontwerpbesluit gaat steeds uit van zowel ingebruikname als verhuur.(zie noot 7) Het ontwerpbesluit echter verschilt op dit punt door uitsluitend uit te gaan van een situatie van ingebruikname.(zie noot 8)
De Afdeling adviseert op dit verschil in te gaan en zo nodig het ontwerpbesluit aan te passen.

b. Voorwaarden beleidsbesluit
Het beleidsbesluit van oktober 2012 verbindt - zoals dat ook het geval was in het beleidsbesluit van september 2010 - voorwaarden aan de verleende goedkeuring. Zo geldt de voorwaarde dat de verkrijging moet zijn opgenomen ofwel in een notariële akte die is verleden binnen de bedoelde termijn van 24 (respectievelijk 6) maanden ofwel, in bepaalde situaties, in een ondershandse akte die is geregistreerd binnen genoemde termijn. Ook dient de levering, behoudens in bepaalde gevallen, van rechtswege belast te zijn met omzetbelasting.
De Afdeling merkt op dat in het voorgestelde artikel 3a (nieuw) van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer 1971(zie noot 9) uitsluitend de termijn van 24 maanden wordt geregeld, in lijn ook met de eerdergenoemde delegatiebepaling die - afgezien van de mogelijkheid om te voorzien in overgangsrecht - ook uitsluitend de bevoegdheid geeft tot het vaststellen van een termijn. Niet duidelijk is hoe onder de voorgestelde regeling van het ontwerpbesluit wordt omgegaan met de in het beleidsbesluit van oktober 2012 opgesomde voorwaarden. Nu deze voorwaarden noch in het ontwerpbesluit noch in de Wet BRV worden gesteld, zullen deze hun gelding verliezen. Daarmee pakt de regeling van het ontwerpbesluit anders uit dan het goedkeurende beleidsbesluit, en ontstaat de situatie dat met ingang van 1 november 2012(zie noot 10) - in afwachting van de regeling van het ontwerpbesluit - wordt gehandeld op basis van het beleidsbesluit met de erin opgenomen voorwaarden, terwijl de regeling van het ontwerpbesluit die met ingang van 1 januari 2013 met terugwerkende kracht tot 1 november 2012(zie noot 11) van toepassing is, die voorwaarden niet langer kent.
De Afdeling adviseert in de nota van toelichting aan te geven hoe deze discrepantie wordt opgelost nu er geen wettelijke delegatiebevoegdheid is om de voorwaarden op te nemen in het ontwerpbesluit.

2. Verhouding Algemene douanewet en Wet strategische diensten
Het ontwerpbesluit brengt de Wet strategische diensten (hierna: WSD) onder het toepassingsbereik van de Algemene douanewet (hierna: ADW) door de WSD op te nemen in de bijlage bij de artikelen 1:1 en 1:3 van de ADW.(zie noot 12)
Het komt de Afdeling voor dat, gelet op het toepassingsbereik zoals dat is omschreven in de ADW, de ADW alleen ziet op 'goederen en goederenverkeer'(zie noot 13) (en dus ook op strategische goederen(zie noot 14)), maar niet op (strategische) diensten. Hoewel artikel 1:1, zesde lid, van de ADW op zich de bevoegdheid verleent om de opsomming van wetten in de bijlage bij de ADW uit te breiden, gaat die bevoegdheid niet zo ver dat daarmee ook het toepassingsbereik zoals dat is omschreven in de ADW, kan worden uitgebreid. De nota van toelichting is zeer summier en gaat niet in op de verhouding tussen het toepassingsbereik van de ADW (goederen) en dat van de WSD (diensten).
De Afdeling adviseert het ontwerpbesluit aan te passen.

3. Delegatiebevoegdheid pseudo-eindheffing hoog loon
Ingevolge de Wet uitwerking fiscale maatregelen Begrotingsakkoord 2013 wordt in 2013 eenmalig een extra bedrag aan loonbelasting van een inhoudingsplichtige geheven ter grootte van 16% van het loon van een werknemer, voor zover dat loon in 2012 meer bedroeg dan € 150 000 (pseudo-eindheffing hoog loon).(zie noot 15) Met het oog op het ontgaan van deze pseudo-eindheffing voor hoog loon, kunnen bij algemene maatregel van bestuur nadere regels worden gesteld met betrekking tot hetgeen 'als aan een werknemer verstrekt loon in aanmerking wordt genomen'.(zie noot 16) Het voorgestelde artikel 10f, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 strekt daartoe.(zie noot 17) Het tweede lid van dit artikel 10f treft een voorziening voor situaties waarin een inhoudingsplichtige op 31 maart 2013 niet langer inhoudingsplichtig is (bijvoorbeeld omdat hij niet meer bestaat), en wijst in dat geval de gewezen inhoudingsplichtige of diens rechtsopvolger aan als degene die de pseudo-eindheffing verschuldigd is.
De Afdeling merkt op dat de hiervoor genoemde wettelijke delegatiebevoegdheid beperkt is tot het stellen van regels met betrekking tot het in aanmerking te nemen loon, en niet ziet op het aanwijzen van een ander dan de inhoudingsplichtige als degene die de heffing verschuldigd is. Voor het voorgestelde artikel 10f, tweede lid, bestaat derhalve geen wettelijke grondslag.
De Afdeling adviseert het voorgestelde artikel 10f, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 te schrappen en eerst te voorzien in een deugdelijke wettelijke delegatiegrondslag.

4. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Afdeling naar de bij het advies behorende bijlage.

De Afdeling advisering van de Raad van State geeft U in overweging in dezen een besluit te nemen, nadat met het vorenstaande rekening zal zijn gehouden.

De vice-president van de Raad van State

---

Bijlage bij het advies van de Afdeling advisering van de Raad van State betreffende no.W06.12.0479/III met redactionele kanttekeningen die de Afdeling in overweging geeft.

- Aan de opsomming van delegatiegrondslagen in de aanhef van het ontwerpbesluit toevoegen 'artikel 15 van de Wet belasting zware motorrijtuigen', als delegatiegrondslag voor de in artikel XI van het ontwerpbesluit opgenomen wijziging. Voorts in die opsomming na 'Wet op belastingen van rechtsverkeer' invoegen '1970'.
- In artikel VII, aanhef, van het ontwerpbesluit na 'Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer' invoegen '1971'. Voorts in het in artikel VII, onderdeel B, van het ontwerpbesluit opgenomen artikel 3a (nieuw) van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer 1971 'termijn' vervangen door 'termijn waarbinnen de verkrijging plaatsvindt' en 'ingebruikname' telkens vervangen door 'eerste ingebruikname'.
- In de in artikel VIII, onderdeel A, van het ontwerpbesluit opgenomen vervangende tekst '34c tot en met 35a' vervangen door '34c tot en met 35', in overeenstemming ook met de toelichting op dit onderdeel A. Voorts in het in artikel VIII, onderdeel C, opgenomen artikel 24ba, eerste lid, onderdeel g (nieuw), aanhef, van het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968 '€ 10 000 of meer per levering' vervangen door '€ 10 000 of meer per levering per soort goed' alsmede - in overeenstemming met de bewoordingen van artikel 8, tweede lid, eerste volzin, van de Wet op de omzetbelasting 1968 - 'de omzetbelasting daarin niet begrepen' vervangen door 'de omzetbelasting niet daaronder begrepen'. Ten slotte in genoemd onderdeel g, onder 1° en 3°, 'zijnde' telkens vervangen door 'zoals', in overeenstemming ook met toelichting, waarin wordt aangegeven dat onder de begrippen 'mobiele telefoons' (onder 1°) respectievelijk 'spelcomputers' (onder 3°) valt hetgeen daar in het spraakgebruik onder wordt verstaan.
- In artikel XXI van het ontwerpbesluit 'Artikel VII, onderdeel B,' vervangen door 'Het in artikel VII, onderdeel B, opgenomen artikel 3a van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer 1971'. Voorts dit artikel XXI laten terugwerken tot en met 1 november 2012, in lijn met de terugwerkende kracht die ingevolge artikel XXII, eerste lid, onderdeel c, van het ontwerpbesluit is voorzien voor genoemd artikel VII, onderdeel B, zelf.

---

Nader rapport (reactie op het advies) van 17 december 2012

Naar aanleiding van het advies merk ik het volgende op.

1. Verruiming termijn samenloopvrijstelling overdrachtsbelasting
Als eerste kanttekening merkt de Afdeling op dat hoewel het beleidsbesluit van 31 oktober 2012, nr. BLKB2012/1752M (Stcrt. 2012, 22696), de toelichting op de tweede nota van wijziging inzake het Belastingplan 2013 en de toelichting op het ontwerpbesluit zien op een verkrijging binnen 24 (respectievelijk 6) maanden na 'eerste ingebruikname of ingangsdatum van de verhuur’, het ontwerpbesluit uitsluitend ziet op een situatie van ingebruikname. Naar aanleiding van deze opmerking is het ontwerpbesluit aangepast.

De Afdeling merkt verder op dat het hiervoor genoemde beleidsbesluit van 31 oktober 2012 voorwaarden verbindt aan de verleende goedkeuring terwijl in het in het ontwerpbesluit opgenomen artikel 3a van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer deze voorwaarden niet zijn opgenomen. De Afdeling adviseert aan te geven hoe deze discrepantie wordt opgelost aangezien er geen wettelijke delegatiebevoegdheid is om de voorwaarden op te nemen in het ontwerpbesluit.
De voorwaarde uit genoemd beleidsbesluit dat de levering van rechtswege belast dient te zijn met omzetbelasting blijkt al uit de eerste zin van artikel 15, eerste lid, onderdeel a, van de Wet op belastingen van rechtsverkeer. Deze algemene voorwaarde hoeft dus niet ook geregeld te worden in het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer.
Aan het ontwerpbesluit is voor de duidelijkheid de voorwaarde toegevoegd dat de verkrijging moet zijn opgenomen in een notariële akte die is verleden binnen de bedoelde termijn van 24 (respectievelijk 6) maanden. Dit is een voorwaarde die volgt uit de systematiek van de overdrachtsbelasting en daarvoor dient mijns inziens geen specifieke delegatiebevoegdheid opgenomen te worden. Door opname van deze voorwaarde is bovendien helder dat de mogelijkheid vervalt om een verkrijging in bepaalde situaties op te nemen in een onderhandse akte die is geregistreerd binnen genoemde termijn. De reden daarvoor is dat de geregistreerde onderhandse akte flink wordt beperkt door de wijziging van de Registratiewet 1970 per 1 januari 2013. Voor het toezicht door de Belastingdienst is het nodig de akten van verkrijgingen (in het bijzonder economische eigendomsverkrijgingen) voldoende helder in beeld te hebben. In nagenoeg het geheel van de gevallen is overigens reeds sprake van een notariële akte dan wel betrokkenheid van een notaris. Voor de duidelijkheid is de nota van toelichting op dit punt aangevuld.

2. Verhouding Algemene douanewet en Wet strategische diensten
Ten aanzien van de verhouding tussen de Algemene douanewet (Adw) en de Wet strategische diensten merkt de Afdeling op dat de bevoegdheid in artikel 1:1, zesde lid, van de Adw om de opsomming van wetten in de bijlage bij de Adw uit te breiden niet zo ver gaat dat daarmee ook het toepassingsbereik van de Adw kan worden uitgebreid. Er is gehoor gegeven aan het advies van de Afdeling om het ontwerpbesluit op dit punt aan te passen. De bepaling die ertoe strekte de Wet strategische diensten op te nemen in de opsomming van wetten in de bijlage bij de Adw maakt geen deel meer uit van het aangepaste ontwerpbesluit.

3. Delegatiebevoegdheid pseudo-eindheffing hoog loon
Op grond van artikel 32bd, derde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB 1964) worden ingevolge het ontwerpbesluit in artikel 10f, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 (UBLB 1965) regels opgenomen voor de situatie dat een inhoudingsplichtige in het jaar 2013 niet meer bestaat maar wel in het jaar 2012 aan een werknemer een loon van meer dan € 150.000 heeft uitgekeerd. In haar advies geeft de Afdeling aan dat voor dit artikel 10f, tweede lid, van het UBLB 1965 geen deugdelijke wettelijke grondslag bestaat, aangezien de in artikel 32bd, derde lid, van de Wet LB 1964 opgenomen wettelijke delegatiebevoegdheid volgens de Afdeling beperkt is tot het stellen van regels met betrekking tot het in aanmerking te nemen loon, en niet ziet op het aanwijzen van een ander dan de inhoudingsplichtige als degene die de heffing verschuldigd is.
Artikel 32bd, derde lid, van de Wet LB 1964 geeft echter de mogelijkheid nadere regels te stellen "met betrekking tot hetgeen voor de toepassing van het eerste lid als door een inhoudingsplichtige in het voorafgaande kalenderjaar aan een werknemer verstrekt loon in aanmerking wordt genomen". In deze delegatiebevoegdheid is derhalve expliciet de zinsnede "door een inhoudingsplichtige" opgenomen. Daarmee is naar mijn oordeel ook de mogelijkheid opgenomen om voor de toepassing van artikel 32bd van de Wet LB 1964 bedragen die in 2012 zijn betaald door een werkgever die in 2013 niet meer inhoudingsplichtig is, alsnog aan te merken als door een - voor zover nodig nader aan te wijzen - inhoudingsplichtige in het voorafgaande kalenderjaar aan een werknemer verstrekt loon. Indien de delegatiebevoegdheid alleen zou zien op hetgeen als aan een werknemer verstrekt loon in aanmerking dient te worden genomen, zoals de Afdeling stelt, dan was de zinsnede "door een inhoudingsplichtige" niet nodig en zou deze derhalve ook niet zijn opgenomen. Ook bij het eerste lid van artikel 10f van het UBLB 1965, waarvan gelet op het advies van de Afdeling ook volgens de Afdeling niet in geschil is dat er een wettelijke grondslag voor aanwezig is, wordt overigens voor de toepassing van artikel 32bd van de Wet LB 1964 een werkgever als inhoudingsplichtige aangemerkt die zonder artikel 10f van het UBLB 1965 geen inhoudingsplichtige zou zijn. Als dit voor het eerste lid van artikel 10f van het UBLB 1965 is toegestaan, hetgeen ook in overeenstemming is met de op artikel 32bd van de Wet LB 1964 gegeven toelichting(zie noot 18), is dit uiteraard ook toegestaan voor het tweede lid van artikel 10f van het UBLB 1965. Ik zie derhalve geen aanleiding om artikel 10f, tweede lid, van het UBLB 1965 te schrappen.

4. Redactionele kanttekeningen
Met betrekking tot de redactionele kanttekeningen die de Afdeling in overweging geeft in de bijlage bij haar advies, merk ik het volgende op.
De redactionele kanttekeningen van de Afdeling met betrekking tot de samenloopvrijstelling zijn overgenomen met uitzondering van de kanttekening om na ‘Wet op belastingen van rechtsverkeer’ toe te voegen ‘1970’. In artikel 19, tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer is bepaald dat het besluit wordt aangehaald als ‘Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer’ (de citeertitel).

Aan de overige redactionele kanttekeningen van de Afdeling is gevolg gegeven.

5. Overige aanpassingen van het ontwerpbesluit
Voorts is het ontwerpbesluit ten opzichte van het aan de Afdeling aangeboden ontwerp op de volgende punten gewijzigd.
In de nota van toelichting op artikel VIII, onderdeel C, zijn nog enige wijzigingen aangebracht. In genoemde bepaling wordt een wijziging aangebracht in artikel 24ba van het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968. Die wijziging strekt ertoe een zogenoemde verleggingsregeling tot stand te brengen voor de heffing van omzetbelasting ter zake van de levering van mobiele telefoons, geïntegreerde schakelingen en nog een aantal andere producten. Uit het inmiddels met het bedrijfsleven gevoerde overleg hierover, is naar voren gekomen dat er behoefte bestaat aan een meer gedetailleerde omschrijving van de producten waarvoor die regeling gaat gelden. Om aan die behoefte tegemoet te komen is de nota van toelichting op een aantal punten verduidelijkt.
Het ontwerpbesluit is daarnaast aangevuld met een wijziging van het Uitvoeringsbesluit accijns teneinde dat uitvoeringsbesluit in overeenstemming te brengen met de wijziging van de wijze van heffing van de btw op tabaksproducten, die is geregeld bij het Belastingplan 2013.
Het ontwerpbesluit is voorts aangevuld met de intrekking van het Besluit vrijstelling energiebelasting op elektriciteit bij convenanten. Door artikel VIIc van het Belastingplan 2013 vervalt artikel 65 van de Wet belastingen op milieugrondslag en hiermee de delegatiegrondslag voor dit besluit.
Ten slotte is van de gelegenheid gebruikgemaakt om nog enige redactionele wijzigingen aan te brengen.

Ik moge U hierbij het gewijzigde ontwerpbesluit en de gewijzigde nota van toelichting doen toekomen en U verzoeken overeenkomstig dit ontwerp te besluiten.

De Staatssecretaris van Financiën

---

(1) Artikel 15, eerste lid, onderdeel a, van de Wet BRV.
(2) Paragraaf 2.2.3 van het beleidsbesluit van 14 september 2010, nr. DGB2010/1124M (Stcrt. 2010, nr. 14505).
(3) Zie ook de toelichting op artikel VII, onderdeel B, van het ontwerpbesluit, tweede tekstblok.
(4) Kamerstukken II 2012/13, 33 402, nr. 15, blz. 13.
(5) Deze delegatiebepaling betreft het in artikel VII, onderdeel C, van het wetsvoorstel Belastingplan 2013 opgenomen artikel 15, zesde lid (nieuw), van de Wet BRV.
(6) Paragraaf 2.2.3 van het beleidsbesluit van 31 oktober 2012 - in de nota van toelichting op het ontwerpbesluit abusievelijk aangeduid 1 november 2012 - nr. BLKB2012/1752M (Stcrt. 2012, nr. 22696). Met dit beleidsbesluit is het eerdere beleidsbesluit van 14 september 2010 komen te vervallen.
(7) Zie bijvoorbeeld paragraaf I.1 (Inleiding) onder 'Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer', tweede tekstblok alsmede de toelichting op artikel VII, onderdeel B, van het ontwerpbesluit, laatste en voorlaatste tekstblok.
(8) Zie het in artikel VII, onderdeel B, van het ontwerpbesluit opgenomen artikel 3a (nieuw) van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer 1971.
(9) Zie artikel VII, onderdeel B, van het ontwerpbesluit.
(10) Dit is de datum met ingang van welke de 24-maandstermijn van het beleidsbesluit van oktober 2012 geldt (zie de inwerkingtreding van dit beleidsbesluit ingevolge paragraaf 8 ervan).
(11) Zie artikel XXII, eerste lid, onderdeel c, van het ontwerpbesluit.
(12) Artikel XII van het ontwerpbesluit.
(13) Zie de artikelen 1:1, tweede tot en met vijfde lid, en 1:4, eerste en tweede lid, van de ADW. Artikel 1:3, vijfde lid, van de ADW ziet op het sluiten van convenanten met betrekking tot de douanecontrole inzake wettelijke voorschriften die zijn opgenomen in de bijlage bij de ADW, behelst beleidsregels, en deze beleidsregels 'beperken zich uiteraard tot de werkingssfeer van de Algemene douanewet, zoals omschreven in artikel 1:1 en de bijlage bij deze wet' (Kamerstukken II 2005/06, 30 580, nr. 3, blz. 80).
(14) Zie ook de memorie van toelichting op het voorstel van Wet strategische diensten, Kamerstukken II 2010/11, 32 665, nr. 3, blz. 1.
(15) Zie het in artikel II, onderdeel E, van de Wet uitwerking fiscale maatregelen Begrotingsakkoord 2013 opgenomen artikel 32bd van de Wet op de loonbelasting 1964, alsmede het vervallen ervan met ingang van 1 januari 2014 ingevolge artikel III van eerstgenoemde wet.
(16) Artikel 32bd, derde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964.
(17) Artikel II, onderdeel E, van het ontwerpbesluit.
(18) Kamerstukken II 2011/12, 33 287, nr. 20.

---

Gehele tekst ontwerpregeling met toelichting (pdf, 193 kB)