Ga naar de inhoud
lees voor
Direct naar
  • en (Information in English)
  • de (Deutsche Informationen)
  • fr (Informations en français)
  • contact
  • pers
  • werken bij
  • app
  • Actueel
    • Nieuws
    • Zittingsagenda
    • Persagenda
    • Evenementen
    • Piet Hein Donner Scriptieprijs
  • Adviezen
  • Uitspraken
  • Publicaties
    • Brochures
    • Studies en onderzoeken
    • Regelingen
    • Consultaties
    • Jaarverslagen
    • Toespraken vice-president
  • Over ons
    • Raad van State in het kort
    • Organisatie
    • Advisering
    • Bestuursrechtspraak
    • Begrotingstoezicht
    • Toetsing Klimaatwet
    • Geschiedenis
    • Raad van State in beeld
  • Zoeken
  • en
  • de
  • fr
  • contact
  • pers
  • werken bij
  • app
Zoeken

  1. Home ›
  2. Uitspraken ›
  3. Uitspraak 202403172/1/R1

Uitspraak 202403172/1/R1

ECLI
ECLI:NL:RVS:2026:6821
Datum uitspraak
18 november 2026
Inhoudsindicatie
De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart zich onbevoegd om te oordelen over een besluit van het college van B&W van Blaricum van ná 1 januari 2024, om handhavend op te treden tegen het gebruik van rubbergranulaat op kunstgrasvelden. Dat betekent dat het beroepschrift dat Stichting InStrepitus tegen het handhavingsbesluit heeft ingediend, wordt doorgestuurd naar de rechtbank Midden-Nederland. Die moet daarover een uitspraak doen. Stichting InStrepitus had het college van B&W in 2020 gevraagd om op grond van de toenmalige Wet bodembescherming handhavend op te treden. Het college besloot uiteindelijk om in maart 2024 een dwangsom op te leggen vanwege het gebruik van rubbergranulaat. De stichting kwam tegen dat besluit rechtstreeks in beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Tot 1 januari 2024 was de Afdeling bestuursrechtspraak in eerste en enige aanleg bevoegd om over handhavingsbesluiten op grond van de Wet bodembescherming te oordelen. Met de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 is niet alleen de Wet bodembescherming ingetrokken, maar ook het onderdeel van artikel 2 van bijlage 2 van de Algemene wet bestuursrecht. Daarin was het rechtstreeks beroep in bodembeschermingszaken bij de Afdeling bestuursrechtspraak geregeld. Daardoor geldt voor handhavingsbesluiten in bodembeschermingszaken die zijn genomen ná 1 januari 2024 nu de hoofdregel: beroep bij de rechtbank en hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Het overgangsrecht uit de Aanvullingswet bodem Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet maakt dit niet anders (zie overwegingen 6 en 7 van de uitspraak). In de Aanvullingswet bodem Omgevingswet is namelijk niet bepaald dat in dit geval al het oude recht, waaronder de bevoegdheidsregeling uit de Algemene wet bestuursrecht, van toepassing blijft. In de Invoeringswet Omgevingswet is verder weliswaar geregeld dat het oude recht van toepassing blijft als het handhavingsverzoek is gedaan vóór 1 januari 2024 en het besluit daarop pas daarna volgt, maar deze regeling geldt niet voor besluiten op grond van de Wet bodembescherming. Het zou anders zijn geweest als er een besluit was genomen op grond van of met toepassing van de Wabo, maar dat is hier niet het geval.
  • Eerste aanleg - enkelvoudig
  • Milieu - Bestuursdwang / Dwangsom

Toon inhoud

  • Volledige tekst
Volledige tekst

202403172/1/R1.
Datum uitspraak: 18 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak in het geding tussen:

Stichting InStrepitus, gevestigd in Leeuwarden,
appellante,

en

het college van burgemeester en wethouders van Blaricum,
verweerder.

Procesverloop

Bij besluit van 21 december 2020 heeft het college het verzoek van de stichting om handhavend op te treden tegen het gebruik van rubbergranulaat als "infill-materiaal" op de kunstgrasvelden bij de Blaricumse Voetbalvereniging 1931 aan het Hendrik Smitlaantje 6 in Blaricum afgewezen.

Bij besluit van 20 juli 2021 heeft het college het door de stichting daartegen ingestelde bezwaar gegrond verklaard en heeft het besluit van 21 december 2020 onder een aanvullende motivering in stand gelaten.

Bij uitspraak van 18 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3839, heeft de Afdeling het door de stichting tegen dat besluit ingestelde beroep gegrond verklaard en heeft dat besluit vernietigd.

Bij besluit van 9 april 2024 heeft het college opnieuw op het bezwaar van de stichting beslist, dat bezwaar gegrond verklaard, het verzoek om handhaving toegewezen, en daarbij het besluit van 6 maart 2024 waarbij aan de voetbalvereniging een last onder dwangsom is opgelegd, betrokken.

Tegen dit besluit heeft de stichting beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Het college en de stichting hebben nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 29 september 2026, waar de stichting, vertegenwoordigd door [persoon], bijgestaan door mr. R. Hörchner, advocaat in Breda, en het college, vertegenwoordigd door mr. J. van Kooten, zijn verschenen.

Overwegingen

1.       De relevante wettelijke bepalingen zijn opgenomen in de bijlage. De bijlage maakt deel uit van de uitspraak.

2.       De Afdeling is van oordeel dat zij onbevoegd is om kennis te nemen van het door de stichting ingestelde beroep. Zij zal zich daarom onbevoegd verklaren en het beroepschrift doorsturen naar de rechtbank Midden-Nederland om daar verder te worden behandeld. Hieronder wordt toegelicht hoe de Afdeling tot dat oordeel komt.

3.       Bij besluit van 6 maart 2024 heeft het college aan de voetbalvereniging een last onder dwangsom opgelegd wegens een overtreding van artikel 13 van de Wet bodembescherming (Wbb). Bij het besluit op bezwaar van 9 april 2024 heeft het college het bezwaar van de stichting gegrond verklaard, het verzoek om handhavend op te treden toegewezen en besloten om de op 6 maart 2024 opgelegde last onder dwangsom bij het besluit te betrekken. De Afdeling ziet dit samenstel van besluiten als het besluit op het bezwaar waartegen de stichting beroep heeft ingesteld.

4.       Als hoofdregel geldt dat op een besluit het recht van toepassing is zoals dat luidde op het moment dat het besluit werd genomen. Dit geldt ook voor de Algemene wet bestuursrecht (Awb), waarin is bepaald welke rechter bevoegd is om kennis te nemen van een beroep tegen een besluit van een bestuursorgaan. Tot 1 januari 2024 was de Afdeling op grond van artikel 8:6, eerste lid, in samenhang met artikel 2 van bijlage 2 van de Awb, zoals die op dat moment gold, bevoegd om in eerste en enige aanleg kennis te nemen van een beroep tegen een besluit op grond van de Wbb. Met de op 1 januari 2024 in werking getreden Aanvullingswet bodem Omgevingswet is de Wbb ingetrokken en de Awb gewijzigd in die zin dat in artikel 2 van bijlage 2 van de Awb het onderdeel "Wet bodembescherming" is vervallen. Omdat het bestreden besluit is genomen na 1 januari 2024, is de Awb, zoals die geldt vanaf 1 januari 2024, van toepassing op het bestreden besluit. Omdat de Wbb niet meer in artikel 2 van bijlage 2 van de Awb is opgenomen, is niet de Afdeling bevoegd om in eerste aanleg kennis te nemen van het beroep, maar geldt de hoofdregel dat de rechtbank bevoegd is.

5.       Dat zou slechts anders zijn als er overgangsrecht van toepassing is waaruit voortvloeit dat de Awb zoals die luidde vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft op het bestreden besluit. Dit is echter niet het geval. De Afdeling overweegt daartoe het volgende.

6.       Voor zover er sprake zou zijn van een vóór 1 januari 2024 veroorzaakte verontreiniging of aantasting als bedoeld in artikel 13 van de Wbb, is in artikel 3.2a van de Aanvullingswet bodem Omgevingswet bepaald dat daarop de artikelen 13, 27, 88 en 95 van de Wbb, zoals die luidden vóór 1 januari 2024, van toepassing blijven. Uit dit artikel volgt echter niet, dat al het recht, waaronder de Awb, zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft op een voor dat tijdstip veroorzaakte verontreiniging of aantasting als bedoeld in artikel 13 van de Wbb.

7.       Voor zover partijen hebben gewezen op het overgangsrecht uit artikel 4.3 van de Invoeringswet Omgevingswet (Iw Ow), overweegt de Afdeling als volgt. Artikel 4.3 van de Iw Ow maakt deel uit van afdeling 4.1 van de Iw Ow. Deze afdeling voorziet onder meer in overgangsrecht voor lopende procedures over verzoeken om handhaving van de in artikel 4.1 genoemde wetten of wettelijke bepalingen. Als zo’n verzoek om handhaving is ingediend voor 1 januari 2024 en het bestuursorgaan na 1 januari 2024 op die aanvraag heeft beslist, dan blijft op grond van artikel 4.3, aanhef en onder a, van de Iw Ow het recht, waaronder de Awb, zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing tot het besluit onherroepelijk wordt (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 3 juli 2024, ECLI:NL:RVS:2024:2645).

De Wbb staat niet genoemd in artikel 4.1 van de Iw Ow. In artikel 4.1, aanhef en onder h, van de Iw Ow staat wel dat afdeling 4.1 ook van toepassing is op besluiten die zijn genomen op grond van of met toepassing van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). Hoewel in artikel 95, eerste lid, van de Wbb staat dat met betrekking tot de kwaliteit van de uitvoering en handhaving van wat erbij of krachtens de Wbb is bepaald de artikelen 5.3 tot en met 5.16 en 5.18 tot en met 5.23 van de Wabo van toepassing zijn, betekent dat naar het oordeel van de Afdeling niet dat daarom sprake is van een aanvraag van de stichting om een besluit te nemen "met toepassing van de Wabo" als bedoeld in artikel 4.1, aanhef en onder h, van de Iw Ow. Het bestreden besluit is immers niet genomen met toepassing van de genoemde artikelen uit de Wabo, maar met toepassing van de Wbb en hoofdstuk 5 van de Awb en op grond van artikel 125 van de Gemeentewet.

Het voorgaande betekent dat het overgangsrecht uit artikel 4.3 van de Iw Ow niet van toepassing is op het bestreden besluit.

8.       De stichting heeft verzocht om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Aangezien de rechtbank nog kennis moet nemen van het beroep, zal zij in dit geval ook een beslissing moeten nemen over het verzoek. Zie ter vergelijking de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 21 april 2010, ECLI:NL:CRVB:2010:BM1968, onder 3.1 en 3.2.

9.       Omdat de Afdeling niet bevoegd is en dus ten onrechte griffierecht is geheven en betaald, zal het griffierecht door de griffier van de Raad van State aan de stichting worden terugbetaald. De rechtbank zal opnieuw griffierecht heffen.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart zich onbevoegd om van het beroep en het verzoek om schadevergoeding kennis te nemen;

II.       bepaalt dat de griffier van de Raad van State aan Stichting InStrepitus het door haar betaalde griffierecht ten bedrage van € 371,00 voor de behandeling van het beroep terugbetaalt.

Aldus vastgesteld door mr. H.J.M. Besselink, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.I. van der Schoot, griffier.

w.g. Besselink
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Van der Schoot
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026

1082

Bijlage

Aanvullingswet bodem Omgevingswet

Artikel 3.2a. (bestuursrechtelijke handhaving overtreding zorgplicht artikel 13 Wet bodembescherming)

De artikelen 13, 27, 88 en 95 van de Wet bodembescherming zoals die luidden voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet blijven van toepassing op voor dat tijdstip veroorzaakte verontreiniging of aantasting als bedoeld in artikel 13 van de Wet bodembescherming ook indien die na dat tijdstip wordt ontdekt.

Algemene wet bestuursrecht

Artikel 8:6

1.       Het beroep kan worden ingesteld bij de rechtbank, tenzij een andere bestuursrechter bevoegd is ingevolge hoofdstuk 2 van de bij deze wet behorende Bevoegdheidsregeling bestuursrechtspraak dan wel ingevolge een ander wettelijk voorschrift.

2.       Bij elk van de bestuursrechters, genoemd in hoofdstuk 2 van de bij deze wet behorende Bevoegdheidsregeling bestuursrechtspraak, kan beroep worden ingesteld tegen een besluit waarover die rechter in hoger beroep oordeelt, indien hij toepassing heeft gegeven aan artikel 8:113, tweede lid.

Invoeringswet Omgevingswet

Artikel 4.1. (toepassingsbereik afdeling 4.1 besluiten)

Deze afdeling is, tenzij bij of krachtens dit hoofdstuk anders is bepaald, van toepassing op besluiten op grond van:

[…]

h.       of met toepassing van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, […]

Artikel 4.3. (besluit op aanvraag)

Als voor de inwerkingtreding van de Omgevingswet een aanvraag om een besluit is ingediend, blijft het oude recht, met uitzondering van artikel 3.9, derde lid, eerste zin, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, van toepassing:

a.       als tegen het besluit beroep openstaat: tot het besluit onherroepelijk wordt,

b.       als tegen het besluit geen beroep openstaat: tot het besluit van kracht wordt.

Wet bodembescherming (zoals die luidde op 31 december 2023)

Artikel 95

1.       Met betrekking tot de kwaliteit van de uitvoering en handhaving van het bij of krachtens deze wet bepaalde zijn de artikelen 5.3 tot en met 5.16 en 5.18 tot en met 5.23 van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht van toepassing. […]


  • Zoeken
  • Link kopiëren
  • Citeren
  • Opslaan als PDF-document

Raad van State

De Raad van State is onafhankelijk adviseur van regering en parlement over wetgeving en bestuur en hoogste algemene bestuursrechter van het land.

  • Meer over ons
  • Vacatures

Contact

De Raad van State bevindt zich in het centrum van Den Haag. Wilt u in contact komen met ons of wilt u ons bezoeken voor een zitting?

  • Telefoon
  • Locatie en route
  • Post en e-mail
  • Wet open overheid
  • Nieuwe zaak starten

Altijd op de hoogte

Ontvang ons nieuws via de abonnementenservice in uw mailbox. Op de hoogte gehouden worden over uitspraken die gedaan worden in bepaalde zaken? Meld u dan aan voor de e-mailservice. Of bekijk de voortgang van een bepaalde procedure bij de Afdeling bestuursrechtspraak.

  • Abonnementenservice
  • E-mailservice uitspraken
  • Voortgang procedure
  • Aanvragen oude uitspraken

Toegankelijkheid | Privacy | Cookiebeleid

Volg ons

  • Bluesky
  • LinkedIn
  • Instagram
  • Mastodon