Uitspraak 202602596/2/R2

202602596/2/R2.
Datum uitspraak: 12 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)) in het geding tussen:

[verzoeker] en anderen, allen wonend in Made, gemeente Drimmelen,

verzoekers,

en

de raad van de gemeente Drimmelen,

verweerder.

Procesverloop

Bij besluit van 2 juli 2026 heeft de raad het "TAM-omgevingsplan Hoofdstuk 22a, Made Noordwest" als wijziging van het omgevingsplan van de gemeente Drimmelen (het wijzigingsbesluit) vastgesteld.

Tegen dit besluit hebben [verzoeker] en anderen beroep ingesteld.

[verzoeker] en anderen hebben de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

De raad heeft een verweerschrift ingediend.

Vorm Ontwikkeling B.V. heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op een zitting behandeld op 29 oktober 2026, waar [verzoeker] en [partij ], en de raad, vertegenwoordigd door P.R.M. Bauer, zijn verschenen. Voorts is op de zitting Vorm Ontwikkeling B.V., vertegenwoordigd door [gemachtigde A], [gemachtigde B], [gemachtigde C] en [gemachtigde D], gehoord.

Overwegingen

1.       Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en is niet bindend in de bodemprocedure.

Inleiding

2.       Het wijzigingsbesluit maakt het mogelijk dat op de locatie tussen de Dahliastraat, de Haagstraat en de Prinsenpolderstraat in Made (de locatie) maximaal 181 woningen worden gerealiseerd. De locatie wordt aan de westzijde op twee plaatsen ontsloten op de Dahliastraat.

3.       [verzoeker] en anderen wonen in de directe omgeving van de locatie. Zij maken zich zorgen over de manier waarop de ontsluiting van de beoogde woonwijk is geregeld. Zij hebben de voorzieningenrechter daarom verzocht om het wijzigingsbesluit te schorsen.

[verzoeker] en anderen hebben de voorzieningenrechter geen toestemming gegeven om met toepassing van artikel 8:86 van de Awb onmiddellijk uitspraak in de hoofdzaak te doen.

Beoordeling van het verzoek

4.       Het verzoek wordt afgewezen. De voorzieningenrechter verwacht namelijk dat wat [verzoeker] en anderen hebben aangevoerd, er niet toe zal leiden dat het wijzigingsbesluit niet in stand zal blijven. De voorzieningenrechter licht dat hieronder toe.

5.       [verzoeker] en anderen voeren aan dat het wijzigingsbesluit alleen in een ontsluiting via de Dahliastraat voorziet, wat in de omliggende straten, waaronder de Dahliastraat, de Haagstraat en de Geraniumstraat en de kruising Dahliastraat/Haagstraat tot verkeersoverlast en verkeersonveilige situaties zal leiden. In deze straten is al sprake van verkeersoverlast als gevolg van geparkeerde auto’s en gevaarlijke ontsluitingen. Het verkeersonderzoek gaat er op basis van theoretische aannames vanuit dat de bestaande wegen de toename kunnen opvangen. Volgens [verzoeker] en anderen zijn er alternatieve, minder belastende ontsluitingsmogelijkheden door de ontsluiting via de Dahliastraat te combineren met ontsluitingen via de Prinsenpolderstraat en via de Haagstraat, die tot een betere spreiding van het verkeer leiden. De raad heeft deze alternatieve mogelijkheden niet, dan wel onvoldoende, onderzocht en heeft deze mogelijkheden zonder duidelijke onderbouwing afgewezen.

[verzoeker] en anderen betogen verder dat tijdens de ontwikkeling en bouw van de wijk veel bouwverkeer via de reguliere wegen naar de locatie zal rijden, en dat dit tot schade aan de wegen zal leiden. De raad heeft hier niet goed over nagedacht en voorstellen om hiervoor een aparte ontsluiting te maken, ten onrechte verworpen.

5.1.    De voorzieningenrechter stelt voorop dat de vrees van [verzoeker] en anderen voor schade aan de bestaande wegen tijdens de bouwfase ziet op de uitvoering van het wijzigingsbesluit. Uitvoeringskwesties kunnen in deze procedure niet aan de orde komen.

5.2.    Aan het wijzigingsbesluit ligt het Verkeersonderzoek Made Noordwest van bureau Goudappel van 30 oktober 2025 ten grondslag. In het verkeersonderzoek zijn de verkeersgevolgen van de ontwikkeling inzichtelijk gemaakt, waarbij drie ontsluitingsvarianten zijn onderzocht. Het gaat om de ontsluiting van alle woningen op de Dahliastraat (100%) (variant 1), een tweezijdige ontsluiting op de Dahliastraat (72%) en de Prinsenpolderstraat (28%) (variant 2) en een driezijdige ontsluiting op de Dahliastraat (40%), de Prinsenpolderstraat (28%) en de Haagstraat (32%) (variant 3). De door [verzoeker] en anderen gewenste alternatieve wijze van ontsluiten is dus ook in het verkeersonderzoek meegenomen.

De totale verkeersgeneratie van de beoogde ontwikkeling is in het verkeersonderzoek bepaald op 1.400 motorvoertuigen per etmaal (mtv/etm). Vervolgens is uitgewerkt hoe het verkeer zich bij de drie varianten zal verspreiden over het bestaande wegennet en zijn er kruispuntberekeningen gemaakt, waarbij de verkeersintensiteiten in de varianten zijn afgezet tegenover de verkeersintensiteit in de referentiesituatie in 2040, exclusief de ontwikkeling Made Noordwest. Daaruit is naar voren gekomen dat de onderlinge verschillen van de drie varianten lokaal tot andere routekeuzes leiden, maar op grotere schaal soortgelijke effecten vertonen en niet tot knelpunten leiden. Alleen in de avondspits kan de afwikkeling op het kruispunt Geraniumstraat - Zuideindsestraat tijdens piekmomenten wat verminderd zijn ten opzichte van de referentiesituatie, maar dit zal niet tot opstoppingen leiden en de toename van de wachtrijen als gevolg van de beoogde ontwikkeling is marginaal.

Ten aanzien van de verkeersveiligheid blijkt uit het verkeersonderzoek dat het merendeel van de wegen goed in staat is het extra verkeer op te vangen zonder dat dit leidt tot verkeersveiligheids-knelpunten. Wel zijn in alle ontsluitingsvarianten aandachtspunten zichtbaar op de Witteweg en het noordelijk deel van de Dahliastraat. Voor het deel van de Dahliastraat tussen de Haagstraat en de locatie waar het wijzigingsbesluit op ziet, is volgens het verkeersonderzoek sprake van een knelpunt als direct gevolg van de beoogde ontwikkeling. Dit kan worden opgelost door verbreding van de weg en de toevoeging van een trottoir. Als de Dahliastraat op deze wijze wordt heringericht bedraagt de grenswaarde van deze weg circa 4.000 mvt/etm. De maximale intensiteit (maximaal 1.500 mvt/etm in variant 1) blijft daar in alle onderzochte scenario’s ruim onder. Het deel van de Dahliastraat tussen de locatie en de Witteweg kent al een overschrijding van de grenswaarde in de referentiesituatie, waardoor sprake is van een bestaand knelpunt. In het onderzoek wordt geadviseerd om waar mogelijk bermverharding aan te brengen, zodat de capaciteit van de weg wordt vergroot. Verder zal als gevolg van de beoogde ontwikkeling de verkeersintensiteit op de kruising Dahliastraat/Haagstraat toenemen. Het verkeersonderzoek doet concrete voorstellen voor snelheidsremmende maatregelen en maatregelen om de zichtbaarheid op het kruispunt te verbeteren.

In het verkeersonderzoek wordt geconcludeerd dat geen van de drie onderzochte varianten, na het treffen van de genoemde maatregelen, tot knelpunten leiden. Variant 1 verdient volgens het verkeersonderzoek verkeerskundig gezien de voorkeur, omdat deze variant bijdraagt aan een betere spreiding van het verkeer, deels via het dorp en deels via de Witteweg. Daarmee wordt het verkeer minder geconcentreerd op één route, wat de doorstroming en leefbaarheid ten goede komt. Variant 1 scoort daarnaast licht beter op het gebied van overzichtelijkheid en verkeersveiligheid. Variant 2 is afhankelijk van een oostelijke ontsluiting via de Prinsenpolderstraat, waarvan de inpassing ruimtelijk complex is. Bovendien leidt deze variant tot een toename van verkeer naar het centrum van Made. Variant 3 leidt eveneens tot een toename van verkeer naar het centrum van het dorp en kent ook inpassingsproblemen, zowel bij de Prinsenpolderstraat als bij een geplande ontsluiting op de Haagstraat, die in de directe nabijheid van het bestaande kruispunt ligt.

5.3.    Wat [verzoeker] en anderen hebben aangevoerd, geeft de voorzieningenrechter geen aanleiding om aan de uitkomsten van het verkeersonderzoek te twijfelen. Hun stelling dat in tegenstelling tot wat uit het verkeersonderzoek volgt de verkeersbelasting in het omringende wegennet al hoog is en de verkeerssituatie onveilig, is daarvoor te weinig concreet. Voor zover zij in dit verband aanvoeren dat het onderzoek ten onrechte uitgaat van theoretische aannames bij de berekening van de verkeersgevolgen van de ontwikkeling op de omgeving, overweegt de voorzieningenrechter dat het vaste rechtspraak van de Afdeling is dat verkeersmodellen uit de aard van de zaak altijd een abstractie van de te verwachten werkelijkheid weergeven. De geldigheid van een model wordt pas aangetast wanneer de uitkomsten te zeer afwijken van de redelijkerwijs te verwachten werkelijkheid. Het verkeersonderzoek is uitgegaan van het actuele regionale verkeersmodel BBMA 2024 voor de regio West-Brabant, waarbij ook rekening is gehouden met ruimtelijke ontwikkelingen, terwijl daarnaast aanvullende verkeerstellingen zijn uitgevoerd. Bij de kruispuntberekeningen is verder gebruik gemaakt van het model VISSIM Kruispuntverkenner om de verkeersafwikkeling in beeld te brengen. De voorzieningenrechter ziet geen grond voor het oordeel dat het onderzoek, door gebruikmaking van deze modellen en de aanvullende gegevens, niet zorgvuldig tot stand is gekomen.

5.4.    De door [verzoeker] en anderen voorgestelde alternatieve ontsluitingsmogelijkheden zijn in het verkeersonderzoek onderzocht, waarbij variant 1 volgens dat onderzoek verkeerskundig de voorkeur verdient. De raad heeft toegelicht dat bij de keuze van de ontsluiting, naast de verkeerskundige aspecten zoals uiteengezet in het verkeersonderzoek, ook rekening is gehouden met andere factoren, waaronder de mogelijkheden tot het realiseren van een goede waterhuishouding, voldoende groen en een goede woonkwaliteit. De raad heeft toegelicht dat alle drie de varianten uit verkeerskundig oogpunt mogelijk zijn, maar dat een ontsluiting via de Prinsenpolderstraat (varianten 2 en 3) minder wenselijk is vanwege de aanleg en inpassing van een gemeentelijke waterberging en de in het kader van de waterhuishouding noodzakelijke verbreding van de aanwezige sloot evenwijdig aan de Vierendeelstraat, in combinatie met de aanleg van een schouwpad en nieuwe gemalen. Hierdoor is er onvoldoende ruimte om een goede ontsluiting via de Prinsenpolderstraat te realiseren. Een ontsluiting via de Haagweg (variant 3) acht de raad minder wenselijk vanwege de te behouden houtwal richting de Prinsenpolderstraat en vanwege het feit dat deze ontsluiting dicht bij de kruising Prinsenpolderstraat/Haagstraat zou komen te liggen, wat een slechtere doorstroming van het verkeer en een minder overzichtelijke situatie tot gevolg heeft.

Gelet op het voorgaande heeft de raad naar het oordeel van de voorzieningenrechter de door [verzoeker] en anderen voorgestelde alternatieven afgewogen bij de vaststelling van het wijzigingsbesluit en toereikend gemotiveerd waarom niet voor een van die alternatieven is gekozen.

Conclusie

6.       Het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening wordt afgewezen.

7.       De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. P.H.A. Knol, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. M.C. van Engelen, griffier.

w.g. Knol
voorzieningenrechter

w.g. Van Engelen
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 12 november 2026

842