Uitspraak 202402532/1/A3
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6788
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Inhoudsindicatie
- Bij besluit van 3 juni 2022 heeft het UWV het verzoek van [appellant] op grond van de Wet open overheid (Woo) om openbaarmaking van het verslag van het looncomponentenoverleg afgewezen. [appellant] heeft het UWV op grond van de Woo verzocht om openbaarmaking van het verslag van maart 2017 van het zogenoemde looncomponentenoverleg. Het looncomponentenoverleg was een informeel overleg van een beperkt aantal medewerkers van het UWV. Dit overleg was bedoeld als voorbereiding voor het opstellen van beleid over het Individuele Keuze Budget. Het verslag is opgesteld met de bedoeling om alleen gebruikt te worden binnen de overheid. In haar uitspraak van 28 december 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3994, heeft de Afdeling geoordeeld dat in het verslag persoonlijke beleidsopvattingen zijn opgenomen en dat openbaarmaking daarvan terecht is geweigerd. De rechtbank heeft geoordeeld dat het UWV niet op goede gronden de openbaarmaking van het looncomponentenverslag heeft geweigerd. Het verslag is inmiddels ouder dan vijf jaar. De stelling dat het verslag nog actueel is volgt de rechtbank niet. De rechtbank heeft het besluit van 3 juni 2022 herroepen en zelf voorziend bepaald dat het UWV het looncomponentenverslag openbaar moet maken.
- Hoger beroep
- Openbaarheid
Toon inhoud
202402532/1/A3.
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op de hoger beroepen van:
1. de raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV),
2. [appellant], wonend in [woonplaats],
appellanten,
tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 29 februari 2024 in zaak nr. 23/2280 in het geding tussen:
[appellant]
en
het UWV.
Procesverloop
Bij besluit van 3 juni 2022 heeft het UWV het verzoek van [appellant] op grond van de Wet open overheid (Woo) om openbaarmaking van het verslag van het looncomponentenoverleg afgewezen.
Bij besluit van 24 februari 2023 heeft het UWV het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 29 februari 2024 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 24 februari 2023 vernietigd, het besluit van 3 juni 2022 herroepen en bepaald dat het looncomponentenverslag openbaar wordt gemaakt.
Tegen deze uitspraak heeft het UWV hoger beroep ingesteld.
Het UWV heeft het verslag van het looncomponentenoverleg overgelegd onder verwijzing naar artikel 8:29 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Op grond van artikel 8:29, zesde lid, van de Awb is van rechtswege toestemming verleend om mede op grondslag van de vertrouwelijke stukken uitspraak te doen.
[appellant] heeft (voorwaardelijk) incidenteel hoger beroep ingesteld en heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
Het UWV heeft een zienswijze gegeven over het incidenteel hoger beroep.
[appellant] en het UWV hebben nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 29 juni 2026, waar het UWV, vertegenwoordigd door mr. M.S. Dalfour, is verschenen.
[appellant] heeft na de zitting nadere stukken ingediend over de overschrijding van de redelijke termijn.
Overwegingen
Wettelijk kader
1. Het wettelijk kader is opgenomen in de bijlage. De bijlage maakt deel uit van deze uitspraak.
Inleiding
2. [appellant] heeft het UWV op grond van de Woo verzocht om openbaarmaking van het verslag van maart 2017 van het zogenoemde looncomponentenoverleg. Het looncomponentenoverleg was een informeel overleg van een beperkt aantal medewerkers van het UWV. Dit overleg was bedoeld als voorbereiding voor het opstellen van beleid over het Individuele Keuze Budget. Het verslag is opgesteld met de bedoeling om alleen gebruikt te worden binnen de overheid. In haar uitspraak van 28 december 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3994, heeft de Afdeling geoordeeld dat in het verslag persoonlijke beleidsopvattingen zijn opgenomen en dat openbaarmaking daarvan terecht is geweigerd.
Het UWV heeft het nieuwe verzoek om openbaarmaking afgewezen op grond van artikel 5.2, eerste lid, van de Woo. In bezwaar heeft het UWV het besluit tot afwijzing gehandhaafd. Aan de motivering dat het een stuk voor intern beraad betreft dat enkel persoonlijke beleidsopvattingen bevat, heeft het UWV toegevoegd dat ondanks het tijdsverloop van meer dan vijf jaar het belang van medewerkers om vrijelijk hun gedachten op papier te kunnen zetten zwaarder weegt dan het belang van openbaarheid.
Aangevallen uitspraak
3. De rechtbank heeft geoordeeld dat het UWV niet op goede gronden de openbaarmaking van het looncomponentenverslag heeft geweigerd. Het verslag is inmiddels ouder dan vijf jaar. De stelling dat het verslag nog actueel is volgt de rechtbank niet. De rechtbank heeft het besluit van 3 juni 2022 herroepen en zelf voorziend bepaald dat het UWV het looncomponentenverslag openbaar moet maken.
Hoger beroep
Goede procesorde
4. [appellant] heeft op 26 juni 2026 een pleitnota toegestuurd omdat hij niet op de zitting van 29 juni 2026 zou verschijnen. Dit stuk is te laat door de Afdeling ontvangen. Niet valt in te zien waarom het stuk niet eerder kon worden ingediend. De Afdeling laat dit stuk buiten beschouwing.
Omvang geding
5. Het hoger beroep van het UWV richtte zich oorspronkelijk hoofdzakelijk tegen het oordeel van de rechtbank over het tijdsverloop van meer dan vijf jaar als bedoeld in artikel 5.3 van de Woo. Bij brief van 15 juni 2026 heeft het UWV medegedeeld dat het die hogerberoepsgrond niet langer handhaaft. In hoger beroep resteert zijn grond dat de rechtbank ten onrechte zelf in de zaak heeft voorzien. Waar het UWV eerder nog stelde dat ook brieven van derden in de bijlagen bij het verslag moesten worden gelakt, heeft het UWV zijn hoger beroep beperkt tot de stelling dat de persoonsgegevens en het burgerservicenummer in het document niet openbaar mogen worden gemaakt.
Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep van [appellant] ziet op de toepassing van artikel 5.2 van de Woo (persoonlijke beleidsopvattingen in documenten opgesteld voor intern beraad) door de rechtbank.
Gegevens van personen en burgerservicenummer
6. Het UWV betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft bepaald dat het looncomponentenverslag geheel openbaar moet worden gemaakt. In het document staan gegevens van medewerkers en derden en een burgerservicenummer. De openbaarmaking daarvan moet worden geweigerd. Het UWV verzoekt de Afdeling hem op te dragen op dit punt een nieuw besluit op het bezwaar te nemen. Op zitting heeft het UWV aangevuld dat de Afdeling in zoverre ook zelf in de zaak mag voorzien.
6.1. De rechtbank heeft zelf in de zaak voorzien en bepaald dat het UWV het hele looncomponentenverslag openbaar moet maken. De Afdeling heeft met toepassing van artikel 8:29 van de Awb kennisgenomen van het door het UWV ingediende looncomponentenverslag en de daarbij behorende bijlagen. Voor de beoordeling is de Afdeling uitgegaan van de markeringen die het UWV heeft aangebracht in het bij brief van 19 juni 2026 overgelegde verslag, waarvan het UWV stelt dat deze niet openbaar moeten worden gemaakt. De Afdeling stelt met het UWV vast dat in het verslag namen van personen, waaronder medewerkers van het UWV, en één burgerservicenummer staan. Dit is tussen partijen ook niet in geschil.
Uit artikel 5.2, tweede lid, van de Woo volgt dat als informatie over persoonlijke beleidsopvattingen wordt verstrekt, dit in niet tot personen herleidbare vorm gebeurt. Hoewel de rechtbank heeft onderkend dat het UWV ter bescherming van zijn medewerkers tot anonimisering had kunnen overgaan, heeft zij daaraan geen gevolgen verbonden toen zij besloot zelf in de zaak te voorzien. Niet is gebleken van instemming door de medewerkers die de opvattingen in het looncomponentenoverleg hebben geuit.
Ook staan gegevens van andere personen in het document. De rechtbank heeft, in strijd met artikel 5.1 van de Woo, zonder nadere motivering bepaald dat die gegevens openbaar moeten worden gemaakt. Daarbij komt dat het [appellant], gelet op zijn schriftelijke uiteenzettingen van 26 mei 2024 en van 1 april 2026, ook niet om de persoonsgegevens in het verslag is te doen.
Verder heeft de rechtbank niet onderkend dat in het verslag een burgerservicenummer staat. Openbaarmaking van het burgerservicenummer maakt inbreuk op de levenssfeer van de betrokkene. Aan het openbaar maken van burgerservicenummers staat de absolute weigeringsgrond van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Woo, daarom in de weg.
De rechtbank heeft ten onrechte bepaald dat het UWV deze onderdelen van het looncomponentenverslag openbaar moet maken. Het betoog slaagt.
Voorwaardelijk incidenteel hoger beroep [appellant]
7. [appellant] heeft incidenteel hoger beroep ingesteld onder de voorwaarde dat het door het UWV ingestelde hoger beroep ertoe leidt dat openbaarmaking van het looncomponentenverslag geheel geweigerd mocht worden. In zijn stuk van 1 juni 2024 heeft [appellant] verduidelijkt dat als het stuk openbaar moet worden gemaakt met één of meer gelakte onderdelen "met persoonsgegevens of persoonlijke beleidsopvattingen of wat dan ook", hij geen incidenteel hoger beroep wil instellen.
Omdat de uitkomst van het hoger beroep van het UWV is dat het verslag met uitzondering van enkele daarin opgenomen gegevens over personen openbaar wordt gemaakt, wordt de voorwaarde niet vervuld. Het incidenteel hoger beroep van [appellant] vervalt daarom.
Conclusie
8. Het hoger beroep van het UWV is gegrond. De uitspraak van de rechtbank moet worden vernietigd, voor zover zij het besluit van het UWV van 3 juni 2022 heeft herroepen wat betreft de in overweging 6.1 genoemde onderdelen van het looncomponentenverslag en heeft bepaald dat het looncomponentenverslag ook voor die onderdelen openbaar moet worden gemaakt.
8.1. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling als volgt zelf in de zaak voorzien. Zij zal bepalen dat het verzoek van [appellant] om openbaarmaking van het looncomponentenverslag wat betreft de in 6.1 van deze uitspraak genoemde onderdelen wordt afgewezen. De Afdeling zal het UWV opdragen binnen twee weken na verzending van deze uitspraak het looncomponentenverslag openbaar te maken, met uitzondering van de in 6.1 genoemde onderdelen. Ook zal de Afdeling bepalen dat deze uitspraak in zoverre in de plaats treedt van het besluit van 3 juni 2022.
Overschrijding van de redelijke termijn
9. [appellant] heeft verzocht om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.
9.1. In zaken als deze, die uit twee rechterlijke instanties bestaan, is de redelijke termijn in beginsel overschreden als de totale duur van de procedure langer dan vier jaar heeft geduurd. In zaken met een voorafgaande bezwaarschriftprocedure vangt de termijn aan op het moment van ontvangst van het bezwaarschrift door het bestuursorgaan. Het UWV heeft het bezwaarschrift van [appellant] ontvangen op 8 juni 2022. Anders dan [appellant] betoogt, is in dit geval de eerdere procedure over het looncomponentenverslag niet relevant. Met het indienen van zijn Woo-verzoek op 1 mei 2022 is een nieuwe procedure aangevangen.
Dit betekent dat op het moment van deze uitspraak de redelijke termijn is overschreden met afgerond zes maanden. Deze overschrijding is geheel toe te rekenen aan de Afdeling. Als uitgangspunt geldt een vergoeding van € 500 per half jaar dat de redelijke termijn is overschreden.
9.2. De Afdeling wijst het verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn toe.
Proceskosten en griffierecht
10. Het UWV hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Van proceskosten van [appellant] voor het verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is niet gebleken.
11. Voor behandeling van het hoger beroep van het UWV is ten onrechte vooraf griffierecht geheven. Nu het hoger beroep gegrond is, wordt het betaalde griffierecht door de griffier van de Raad van State aan het UWV terugbetaald.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
I. verklaart het hoger beroep van de raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen gegrond;
II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 29 februari 2024 in zaak nr. 23/2280, voor zover de rechtbank:
- het besluit van 3 juni 2022 heeft herroepen wat betreft de in 6.1 van deze uitspraak genoemde onderdelen van het looncomponentenverslag; en
- heeft bepaald dat het looncomponentenverslag voor die onderdelen openbaar wordt gemaakt;
III. wijst het verzoek om openbaarmaking van [appellant] wat betreft de in 6.1 van deze uitspraak genoemde onderdelen af;
IV. bepaalt dat deze uitspraak in zoverre in de plaats treedt van het besluit van 3 juni 2022;
V. draagt de raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen op binnen twee weken na verzending van deze uitspraak het looncomponentenverslag openbaar te maken, met uitzondering van de in 6.1 van deze uitspraak genoemde onderdelen;
VI. veroordeelt de Staat (minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) tot betaling aan [appellant] van € 500,00;
VII. verstaat dat de griffier van de Raad van State aan de raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen het door hem betaalde griffierecht van € 559,00 voor de behandeling van het hoger beroep terugbetaalt.
Aldus vastgesteld door mr. E.J. Daalder, voorzitter, en mr. N. Verheij en mr. M.C. Stoové, leden, in tegenwoordigheid van mr. L.E.E. Konings, griffier.
w.g. Daalder
voorzitter
w.g. Konings
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
612
BIJLAGE
Wettelijk kader
Wet open overheid
Artikel 5.1. Uitzonderingen
Het openbaar maken van informatie ingevolge deze wet blijft achterwege voor zover dit:
a. de eenheid van de Kroon in gevaar zou kunnen brengen;
b. de veiligheid van de Staat zou kunnen schaden;
c. bedrijfs- en fabricagegegevens betreft die door natuurlijke personen of rechtspersonen vertrouwelijk aan de overheid zijn meegedeeld;
d. persoonsgegevens betreft als bedoeld in paragraaf 3.1 onderscheidenlijk paragraaf 3.2 van de Uitvoeringswet Algemene verordening gegevensbescherming, tenzij de betrokkene uitdrukkelijk toestemming heeft gegeven voor de openbaarmaking van deze persoonsgegevens of deze persoonsgegevens kennelijk door de betrokkene openbaar zijn gemaakt;
e. nummers betreft die dienen ter identificatie van personen die bij wet of algemene maatregel van bestuur zijn voorgeschreven als bedoeld in artikel 46 van de Uitvoeringswet Algemene verordening gegevensbescherming, tenzij de verstrekking kennelijk geen inbreuk op de levenssfeer maakt.
2 Het openbaar maken van informatie blijft eveneens achterwege voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen de volgende belangen:
a. de betrekkingen van Nederland met andere landen en staten en met internationale organisaties;
b. de economische of financiële belangen van de Staat, andere publiekrechtelijke lichamen of bestuursorganen, in geval van milieu-informatie slechts voor zover de informatie betrekking heeft op handelingen met een vertrouwelijk karakter;
c. de opsporing en vervolging van strafbare feiten;
d. de inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen;
e. de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer;
f. de bescherming van andere dan in het eerste lid, onderdeel c, genoemde concurrentiegevoelige bedrijfs- en fabricagegegevens;
g. de bescherming van het milieu waarop deze informatie betrekking heeft;
h. de beveiliging van personen en bedrijven en het voorkomen van sabotage;
i. het goed functioneren van de Staat, andere publiekrechtelijke lichamen of bestuursorganen.
3 Indien een verzoek tot openbaarmaking op een van de in het tweede lid genoemde gronden wordt afgewezen, bevat het besluit hiervoor een uitdrukkelijke motivering.
4 Openbaarmaking kan tijdelijk achterwege blijven, indien het belang van de geadresseerde van de informatie om als eerste kennis te nemen van de informatie dit kennelijk vereist. Het bestuursorgaan doet mededeling aan de verzoeker van de termijn waarbinnen de openbaarmaking alsnog zal geschieden.
5 In uitzonderlijke gevallen kan openbaarmaking van andere informatie dan milieu-informatie voorts achterwege blijven indien openbaarmaking onevenredige benadeling toebrengt aan een ander belang dan genoemd in het eerste of tweede lid en het algemeen belang van openbaarheid niet tegen deze benadeling opweegt. Het bestuursorgaan baseert een beslissing tot achterwege laten van de openbaarmaking van enige informatie op deze grond ten aanzien van dezelfde informatie niet tevens op een van de in het eerste of tweede lid genoemde gronden.
6 Het openbaar maken van informatie blijft in afwijking van het eerste lid, onderdeel c, in geval van milieu-informatie eveneens achterwege voor zover daardoor het in het eerste lid, onderdeel c, genoemde belang ernstig geschaad wordt en het algemeen belang van openbaarheid van informatie niet opweegt tegen deze schade.
7 Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing op milieu-informatie die betrekking heeft op emissies in het milieu.
Artikel 5.2. Persoonlijke beleidsopvattingen
1 In geval van een verzoek om informatie uit documenten, opgesteld ten behoeve van intern beraad, wordt geen informatie verstrekt over daarin opgenomen persoonlijke beleidsopvattingen. […]
2 Het bestuursorgaan kan over persoonlijke beleidsopvattingen met het oog op een goede en democratische bestuursvoering informatie verstrekken in niet tot personen herleidbare vorm. Indien degene die deze opvattingen heeft geuit of zich erachter heeft gesteld, daarmee heeft ingestemd, kan de informatie in tot personen herleidbare vorm worden verstrekt.
3 Onverminderd het eerste en tweede lid wordt uit documenten opgesteld ten behoeve van formele bestuurlijke besluitvorming door een minister, een commissaris van de Koning, Gedeputeerde Staten, een gedeputeerde, het college van burgemeester en wethouders, een burgemeester en een wethouder, informatie verstrekt over persoonlijke beleidsopvattingen in niet tot personen herleidbare vorm, tenzij het kunnen voeren van intern beraad onevenredig wordt geschaad.
4 In afwijking van het eerste lid wordt bij milieu-informatie het belang van de bescherming van de persoonlijke beleidsopvattingen afgewogen tegen het belang van openbaarmaking. Informatie over persoonlijke beleidsopvattingen kan worden verstrekt in niet tot personen herleidbare vorm. Indien degene die deze opvattingen heeft geuit of zich erachter heeft gesteld, daarmee heeft ingestemd, kan de informatie in tot personen herleidbare vorm worden verstrekt.
Uitvoeringswet Algemene verordening gegevensbescherming
Artikel 46. Verwerking nationaal identificatienummer
1 Een nummer dat ter identificatie van een persoon bij wet is voorgeschreven, wordt bij de verwerking van persoonsgegevens slechts gebruikt ter uitvoering van de desbetreffende wet dan wel voor doeleinden bij de wet bepaald.
2 Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere dan in het eerste lid bedoelde gevallen worden aangewezen waarin een daarbij aan te wijzen nummer als bedoeld in het eerste lid, kan worden gebruikt. Daarbij kunnen nadere regels worden gegeven over het gebruik van een zodanig nummer.