Uitspraak 202504406/1/A3
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6654
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Inhoudsindicatie
- Bij besluit van 5 april 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht de parkeerstrook aan de parkzijde van de straat Wilhelminapark, tussen de kruispunten met de Burgermeester Reigerstraat en Oudwijk, aan de openbaarheid onttrokken. Wat betreft de voorgeschiedenis van deze zaak verwijst de Afdeling naar haar uitspraak van 28 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1663. Het college heeft naar aanleiding van deze uitspraak een nieuw besluit genomen en de parkeerstrook aan de parkzijde van de straat Wilhelminapark aan de openbaarheid onttrokken. Tegen dit besluit heeft [partij] beroep bij de rechtbank ingesteld. De rechtbank heeft het beroep van [partij] niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij gedurende de beroepsprocedure is verhuisd. [partij] heeft daarom geen procesbelang meer, aldus de rechtbank. Tegen deze uitspraak hebben [appellant] en anderen, die bij de rechtbank als derde-partij zijn aangemerkt, hoger beroep ingesteld. [appellant] en anderen zijn het niet eens met het oordeel van de rechtbank. Zij voeren aan dat [partij] in beroep en nog voordat hij was verhuisd kenbaar heeft gemaakt dat hij het beroepschrift niet alleen voor zichzelf, maar ook namens een groot deel van de bewoners en bedrijven gevestigd aan Wilhelminapark, heeft ingediend.
- Hoger beroep
- Verordeningen
Toon inhoud
202504406/1/A3.
Datum uitspraak: 11 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant] en anderen, allen wonend in Utrecht,
appellanten,
tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 27 juni 2025 in zaak nr. 24/4187 in het geding tussen:
[partij]
en
het college van burgemeester en wethouders van Utrecht.
Procesverloop
Bij besluit van 5 april 2024 heeft het college de parkeerstrook aan de parkzijde van de straat Wilhelminapark, tussen de kruispunten met de Burgermeester Reigerstraat en Oudwijk, aan de openbaarheid onttrokken.
Bij uitspraak van 27 juni 2025 heeft de rechtbank het door [partij] daartegen ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard.
Tegen deze uitspraak hebben [appellant] en anderen hoger beroep ingesteld.
Het college en B. Corstens hebben een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
[appellant] en anderen hebben nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 7 september 2026, waar [appellant] en anderen, vertegenwoordigd door [appellant], vergezeld door [persoon A] en [persoon B], en het college, vertegenwoordigd door M. Beumer, zijn verschenen. Verder zijn op de zitting Stichting Wilhelminapark, vertegenwoordigd door W.M.M. Heijnen, en B. Corstens, gehoord. Verder heeft [partij] als toehoorder de zitting bijgewoond.
Overwegingen
Inleiding
1. Wat betreft de voorgeschiedenis van deze zaak verwijst de Afdeling naar haar uitspraak van 28 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1663. Het college heeft naar aanleiding van deze uitspraak een nieuw besluit genomen en de parkeerstrook aan de parkzijde van de straat Wilhelminapark aan de openbaarheid onttrokken. Tegen dit besluit heeft [partij] beroep bij de rechtbank ingesteld. De rechtbank heeft het beroep van [partij] niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij gedurende de beroepsprocedure is verhuisd. [partij] heeft daarom geen procesbelang meer, aldus de rechtbank. Tegen deze uitspraak hebben [appellant] en anderen, die bij de rechtbank als derde-partij zijn aangemerkt, hoger beroep ingesteld.
Beoordeling van het hoger beroep
2. [appellant] en anderen zijn het niet eens met het oordeel van de rechtbank. Zij voeren aan dat [partij] in beroep en nog voordat hij was verhuisd kenbaar heeft gemaakt dat hij het beroepschrift niet alleen voor zichzelf, maar ook namens een groot deel van de bewoners en bedrijven gevestigd aan Wilhelminapark, heeft ingediend. Zij wijzen erop dat er door hen een initiatiefgroep is opgericht en dat die initiatiefgroep zich namens deze bewoners en bedrijven heeft verweerd tegen de in het besluit van 5 april 2024 opgenomen opheffing van de parkeerplaatsen. Om het juridisch apparaat niet te veel te belasten heeft één persoon namens de initiatiefgroep de procedure bij de rechtbank gevoerd, zo betogen zij. De overige belanghebbenden hebben als omwonenden van het Wilhelminapark echter nog steeds belang bij het voeren van de procedure.
2.1. [partij] heeft beroep ingesteld tegen het besluit van het college van 5 april 2024. De rechtbank heeft [persoon A], [persoon C] en [persoon D] bij brief van 10 februari 2025 als derde-belanghebbenden bij deze procedure aangemerkt.
2.2. Op grond van artikel 6:13 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), gelezen in verbinding met artikel 6:24 van de Awb, kan geen hoger beroep worden ingesteld door een belanghebbende aan wie redelijkerwijs kan worden verweten dat hij geen beroep bij de rechtbank heeft ingesteld.
2.3. Anders dan [appellant] en anderen stellen, is het door [partij] ingestelde beroepschrift niet ook namens hen ingediend. Daarbij neemt de Afdeling in aanmerking dat het beroepschrift is ingediend en ondertekend door [partij]. Uit het beroepschrift is niet op te maken dat [partij] dit beroepschrift ook heeft ingediend namens anderen. Er is door [appellant] en anderen ook geen machtiging overgelegd tot vertegenwoordiging door [partij]. De rechtbank heeft dit hangende de beroepsprocedure bij brief van 10 februari 2025 aan [appellant] ook medegedeeld. [appellant] en anderen hebben hangende beroep zelf ook steeds in stukken benoemd dat zij als belanghebbenden bij de procedure zijn betrokken en ook in het hogerberoepschrift staat nadrukkelijk dat zij geen beroep hebben ingesteld.
2.4. [appellant] en anderen hebben ook geen aan [partij] tegengesteld belang. Gelet op de gronden die in beroep en hoger beroep zijn aangevoerd, gaat het [appellant] en anderen net als [partij] om het behouden van de parkeerstrook aan de parkzijde van de straat Wilhelminapark. Zij komen daarbij op voor hetzelfde belang. Dat het beroep van [partij] niet-ontvankelijk is verklaard vanwege het ontbreken van procesbelang zorgt er niet voor dat het hoger beroep van [appellant] en anderen alsnog inhoudelijk beoordeeld moet worden, nu [appellant] en anderen redelijkerwijs kan worden verweten dat zij geen beroep hebben ingesteld.
2.5. Gelet op wat hiervoor is overwogen, kan op grond van artikel 6:13 van de Awb geen hoger beroep worden ingesteld door [appellant] en anderen, nu aan hen redelijkerwijs kan worden verweten dat zij geen beroep bij de rechtbank hebben ingesteld.
Slotsom
3. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk.
4. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk.
Aldus vastgesteld door mr. B.P.M. van Ravels, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. I.W.M.J. Bossmann, griffier.
w.g. Van Ravels
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Bossmann
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026
314-1166