Uitspraak BRS.25.000436

BRS.25.000436
ECLI:NL:RVS:2026:6533
Datum uitspraak: 9 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

de minister van Asiel en Migratie,
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 16 april 2025 in zaak nr. NL25.11091 in het geding tussen:

[de betrokkene]

en

de minister.

Procesverloop

Bij besluit van 6 maart 2025 heeft de minister betrokkene een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.

Bij uitspraak van 16 april 2025 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard en schadevergoeding toegekend.

Tegen deze uitspraak heeft de minister hoger beroep ingesteld.

Betrokkene, vertegenwoordigd door mr. W.M. Blaauw, advocaat in Haarlem heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

Overwegingen

1.        Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.

Beoordeling hoger beroep van de minister

2.        Niet in geschil is dat de informatieplicht uit artikel 5.3, eerste lid, derde volzin, van het Vb 2000 is geschonden. De minister betoogt in de enige grief terecht dat de rechtbank vervolgens ten onrechte heeft geoordeeld dat hij nog steeds structureel niet voldoet aan die informatieplicht. Daarom had de rechtbank niet een verzwaarde, maar een normale belangenafweging moeten toepassen. De Afdeling verwijst naar haar uitspraak van 14 oktober 2026, ECLI:NL:RVS:2026:6007, onder 5.2 en 5.3.

3.        De Afdeling is van oordeel dat de normale belangenafweging in dit geval in het nadeel van betrokkene uitvalt. De inhoud van de nieuwe informatiefolder voor grensdetentie op grond van artikel 6, eerste en tweede lid, in samenhang met het zesde lid, van de Vw 2000, is namelijk aan betrokkene uitgelegd met behulp van een tolk in de taal Wolof. Ook heeft zijn gemachtigde namens hem binnen enkele dagen na het opleggen van de vrijheidsontnemende maatregel tegen de maatregel beroep ingesteld. Ondanks het feit dat de minister niet heeft voldaan aan zijn informatieplicht uit artikel 5.3, eerste lid, derde volzin, van het Vb 2000, is aan betrokkene dus wel uitgelegd waarom aan hem een vrijheidsontnemende maatregel is opgelegd en dat hij tegen deze vrijheidsbeneming een effectief rechtsmiddel kan instellen.

4.        Uit rechtspraak van het Hof van Justitie (arrest van 10 september 2013, M.G. en N.R., ECLI:EU:C:2013:533) volgt dat schending van het beginsel van de rechten van de verdediging alleen tot onrechtmatigheid van de vrijheidsontnemende maatregel kan leiden, als degene die de schending aanvoert ook daadwerkelijk de mogelijkheid is ontnomen om zich zodanig te verweren dat de besluitvorming een andere afloop had kunnen hebben. Gelet op wat de Afdeling onder 2 en 3 heeft overwogen, is dat in deze zaak niet het geval. Uit het voorgaande volgt dat de opgeworpen vraag kan worden beantwoord aan de hand van de rechtspraak van het Hof. Gelet op de arresten van het Hof van 6 oktober 1982, Cilfit, ECLI:EU:C:1982:335, punten 13 en 14, 6 oktober 2021, Consorzio Italian Management, ECLI:EU:C:2021:799, punt 36, en 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 36, bestaat dan ook geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen.

Conclusie

5.        Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank. Omdat er geen beroepsgronden zijn die de rechtbank niet heeft besproken en de Afdeling ook ambtshalve geen reden ziet om de grensdetentie onrechtmatig te achten, is het beroep alsnog ongegrond. De Afdeling wijst het verzoek om schadevergoeding af. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.        vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 16 april 2025 in zaak nr. NL25.11091;

III.        verklaart het beroep ongegrond;

IV.        wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. van de Kolk, griffier.

w.g. Ristra¬-Peeters
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Van de Kolk
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 9 november 2026

347-1086