Uitspraak BRS.26.004983

BRS.26.004983
ECLI:NL:RVS:2026:6455
Datum uitspraak: 5 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 16 september 2026 in zaak nr. NL26.51780 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 2 september 2026 heeft de minister appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.

Bij uitspraak van 16 september 2026 heeft de rechtbank het met een kennisgeving daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. J.S. Dobosz, advocaat in Zoetermeer, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        De rechtbank heeft geoordeeld dat het gebruik van handboeien bij de overbrenging van appellant naar het politiebureau onrechtmatig was, maar dat dit de maatregel niet onrechtmatig maakt omdat de belangenafweging in het voordeel van de minister uitvalt. Zij heeft daartoe overwogen dat appellant de aan de maatregel ten grondslag gelegde gronden b, p, r en s niet heeft betwist, en dat uit die gronden een risico op onderduiken volgt.

2.        Appellant klaagt in zijn enige grief terecht dat de rechtbank daarmee ondeugdelijk heeft gemotiveerd waarom de belangenafweging in zijn nadeel uitvalt. Hoewel het risico op onderduiken relevant is voor die belangenafweging, dient de rechtbank daarbij ook de ernst van het gebrek en de daardoor geschonden belangen te betrekken. De Afdeling wijst op haar uitspraken van 22 januari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:157, onder 3.1-3.3, en 5 april 2022, ECLI:NL:RVS:2022:987, onder 2. De rechtbank heeft dit echter niet kenbaar bij haar beoordeling betrokken.

2.1.        Hoewel de klacht dus terecht is voorgedragen, leidt de grief niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Uit het proces-verbaal van ophouding en onderzoek blijkt dat appellant van 10:30 uur tot 10:55 uur is geboeid. Daarmee heeft het gebrek in het voortraject maar korte tijd geduurd. Gelet hierop is er geen grond voor het oordeel dat het onrechtmatig aanleggen van handboeien een zwaarder gewicht in de schaal legt dan het belang van de minister om appellant in bewaring te houden.

3.        In deze zaak zijn geen vragen aan de orde over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punten 24 en 31).

4.        De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd, met verbetering van gronden. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. B. Meijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. T.W.A. Weber, griffier.

w.g. Meijer
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Weber
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 5 november 2026

846-1149