Uitspraak 202403787/1/V3

202403787/1/V3.
Datum uitspraak: 4 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) op de hoger beroepen van:

1. de minister van Asiel en Migratie,
2. [betrokkene],
appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 23 mei 2024 in zaak nr. NL23.36339 in het geding tussen:

[betrokkene]

en

de minister.

Procesverloop

Bij besluit van 28 maart 2023 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aan betrokkene verleende verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd ingetrokken, hem opgedragen de Europese Unie binnen 28 dagen te verlaten (terugkeerbesluit) en hem meegedeeld dat hij vanwege dat terugkeerbesluit in het Schengeninformatiesysteem (SIS) gesignaleerd wordt.

Bij besluit van 10 november 2023 heeft de staatssecretaris het daartegen door betrokkene gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 23 mei 2024 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd voor zover het ziet op het handhaven van het terugkeerbesluit en de SIS-signalering en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van de uitspraak.

Tegen deze uitspraak hebben de staatssecretaris en betrokkene, vertegenwoordigd door mr. M.J.A. Bakker, advocaat in Den Haag, hoger beroep ingesteld.

Betrokkene heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven en incidenteel hoger beroep ingesteld.

De minister heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

Betrokkene heeft een nader stuk ingediend.

Overwegingen

Inleiding

1. Betrokkene, met de Bengaalse nationaliteit, is met ingang van 23 augustus 2021 in het bezit gesteld van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘studie’. De minister heeft met het besluit van 28 maart 2023 deze verblijfsvergunning ingetrokken met ingang van 1 mei 2022, omdat de onderwijsinstelling betrokkene heeft afgemeld vanwege onvoldoende studievoortgang. De intrekking geldt ook als terugkeerbesluit. Daarbij heeft de minister betrokkene vanwege het terugkeerbesluit gesignaleerd in het SIS.

1.1. Betrokkene heeft gedurende de procedure de volgende stukken overgelegd:

Over verblijf in Portugal

• Arbeidsovereenkomst van 14 juli 2023;

• Werkgeversverklaring van 19 oktober 2023;

• Onderhuurovereenkomst van 1 juli 2023;

• Loonstroken van juli 2023 tot en met september 2023;

• Verklaring van een Portugese gemeente van 19 september 2023;

• Bewijs van een aanvraag voor een verblijfsvergunning van 23 oktober 2023;

• Verhuisaangifte van 26 september 2023;

• Mailwisseling met Portugese advocaat van 18 juli 2024.

Over verblijf in Italië

• Visum voor verblijf van lange duur, geldig van 19 september 2022 tot en met 3 oktober 2023;

• Betalingsbewijs collegegeld Italië van 8 november 2022;

• Ontvangstbewijs voor oproep voor een verblijfsvergunning van 29 november 2022;

• Kennisgeving van de overdracht van een gebouw van 30 november 2022.

Het incidenteel hoger beroep

2. Uit artikel 83c, vierde lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000, volgt dat geen incidenteel hoger beroep kan worden ingesteld in een hoger beroep over een terugkeerbesluit, wanneer dat terugkeerbesluit onderdeel is van een meeromvattende beschikking waarmee een reguliere verblijfsvergunning wordt ingetrokken.

2.1. Het incidenteel hoger beroep is daarom niet-ontvankelijk.

Het hoger beroep van betrokkene

3. Het hoger beroep van betrokkene is gegrond. Betrokkene heeft namelijk in de bezwaarprocedure een Italiaans visum voor een verblijf van lange duur overgelegd. Een visum voor een verblijf van lange duur is aan te merken als een andere toestemming tot verblijf volgens paragraaf 5.4 van het Terugkeerhandboek. Op het moment dat betrokkene dit visum in bezwaar overlegt, moet de minister gelet op de volledige heroverweging in bezwaar alsnog onderzoeken of hij toepassing kan geven aan artikel 6, tweede lid, van de Terugkeerrichtlijn. Ook als de minister op het peilmoment - in deze procedure is dat het besluit van 28 maart 2023 - terecht illegaal verblijf in Nederland heeft vastgesteld. Omdat de minister dit niet heeft onderzocht, maar zich slechts op het standpunt heeft gesteld dat het D-visum geen verblijfsvergunning is, heeft hij het besluit van 10 november 2023 ondeugdelijk gemotiveerd. Dit heeft de rechtbank niet onderkend.

3.1. De enige grief slaagt.

Het hoger beroep van de minister

4. Het hoger beroep van de minister is ongegrond. De minister betoogt in hoger beroep namelijk dat hij niet gehouden was naar aanleiding van de overgelegde stukken nader te onderzoeken en te motiveren of betrokkene een door Portugal afgegeven geldige verblijfsvergunning of andere toestemming tot verblijf had in de zin van artikel 6, tweede lid, van de Terugkeerrichtlijn. Gelet op de beoordeling van het hoger beroep van betrokkene treft dit betoog geen doel.

4.1. De enige grief faalt.

Conclusie van de hoger beroepen

5. Het incidenteel hoger beroep van betrokkene is niet-ontvankelijk. Het hoger beroep van betrokkene is gegrond. Het hoger beroep van de minister is ongegrond. De Afdeling vernietigt de uitspraak van rechtbank. Het beroep is gegrond. De Afdeling vernietigt het besluit van 10 november 2023. Uit een oogpunt van definitieve geschilbeslechting zal de Afdeling zelf in de zaak voorzien door het bezwaar tegen het besluit van 28 maart 2023 gegrond te verklaren, dat besluit te herroepen, voor zover betrokkene is opgedragen de EU binnen 28 dagen te verlaten en hem is meegedeeld dat hij vanwege dat terugkeerbesluit in het SIS gesignaleerd wordt, en te bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit (artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Awb). Het voorgaande betekent dat de minister op de voet van artikel 14, eerste lid, van de Verordening (EU) nr. 2018/1860 en in overeenstemming met paragraaf A2/12.12 van de Vc 2000, de SIS-signalering moet verwijderen. De minister moet de proceskosten vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. verklaart het incidenteel hoger beroep van betrokkene niet-ontvankelijk;

II. verklaart het hoger beroep van betrokkene gegrond;

III. verklaart het hoger beroep van de minister ongegrond;

IV. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 23 mei 2024 in zaak nr. NL23.36339;

V. verklaart het beroep gegrond;

VI. vernietigt het besluit van 10 november 2023, V-[...];

VII. verklaart het bezwaar gegrond;

VIII. herroept het besluit van 28 maart 2023, V-[...]voor zover betrokkene is opgedragen de Europese Unie binnen 28 dagen te verlaten en hem is meegedeeld dat hij vanwege dat terugkeerbesluit in het Schengeninformatiesysteem gesignaleerd wordt;

IX. bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het besluit van 10 november 2023;

X. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij betrokkene in verband met de behandeling van het bezwaar, het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 4.402,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. van de Kolk, griffier.

w.g. Ristra-Peeters
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Van de Kolk
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026

347-1111