Uitspraak 202501773/1/A3

202501773/1/A3.
Datum uitspraak: 28 oktober 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Limburg van 25 februari 2025 in zaak nr. 23/738 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Justitie en Veiligheid.

Openbare zitting gehouden op 28 oktober 2026 om 10:45 uur.

Tegenwoordig:
Staatsraad mr. E.A. Minderhoud, voorzitter.
griffiers: mr. W. Dijkshoorn, mr. R. Luiten

Verschenen:
[appellant], bijgestaan door mr. R.M.M. Jacobs, rechtsbijstandverlener in Grevenbicht;
De minister van Justitie en Veiligheid, vertegenwoordigd door mr. R.P. Stehouwer.

Procesverloop

Bij besluit van 3 mei 2022 heeft de korpschef van politie (korpschef) het wapenverlof van [appellant] ingetrokken en twee aanvragen om een wapenverlof afgewezen.

Bij besluit van 23 februari 2023 heeft de minister het door [appellant] daartegen gemaakte administratief beroep ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 25 februari 2025 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

Beslissing:

De Afdeling:

bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

Gronden:

Voldoen de formulieren aan de daaraan te stellen eisen?

1.       De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat de formulieren niet voldoen aan de daaraan te stellen eisen. De handtekening die de voorzitter op een van de formulieren heeft gezet was bedoeld voor het aanvragen van een wapenverlof voor een pistool. Zoals de rechtbank terecht heeft overwogen maakt het niet uit of de handtekening een kopie is of dat de handtekening digitaal is gezet. De handtekening was namelijk in ieder geval niet bedoeld om een wapenverlof aan te vragen voor de geweren waarvoor [appellant] een wapenverlof heeft aangevraagd.

1.1.    Het betoog slaagt niet.

Kan het onder zich hebben van wapens of munitie aan [appellant] worden toevertrouwd?

2.       De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat het onder zich hebben van wapens niet (meer) aan [appellant] kan worden toevertrouwd. Dat de wapenhandelaar ook bestuurslid was en zelf bevoegd was toestemming te geven, zoals [appellant] op de zitting naar voren heeft gebracht, maar waarvoor de Afdeling geen bewijs heeft gezien, doet er niet aan af dat de handtekening van een ander formulier is gekopieerd. Dat [appellant] erop vertrouwde dat de wapenhandelaar volgens de geldende regels handelde komt voor zijn rekening en risico.

2.1.    Het betoog slaagt niet.

Evenredigheid

3.       De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat het belang van [appellant] om de schietsport te beoefenen niet opweegt tegen het algemeen belang van veiligheid. Houders van een wapenverlof bevinden zich, zoals de minister op de zitting heeft benadrukt, in een uitzonderingspositie waarvan stipte naleving van de wettelijke voorschriften mag worden verwacht. Omdat [appellant] dit heeft nagelaten is het besluit om niet alleen de aanvragen af te wijzen maar ook het wapenverlof in te trekken niet onevenredig.

3.1.    Het betoog slaagt niet.

Conclusie

4.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank zal worden bevestigd.

5.       De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

w.g. Minderhoud
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Dijkshoorn
griffier

735-1199