Uitspraak BRS.25.002336

BRS.25.002336
ECLI:NL:RVS:2026:6441
Datum uitspraak: 4 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Utrecht, van 12 november 2025 in zaak nr. NL24.35680 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 20 augustus 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 12 november 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. L. Sinoo, advocaat in Utrecht, hoger beroep ingesteld.

De minister heeft op verzoek van de Afdeling nadere schriftelijke inlichtingen gegeven. Appellant heeft daarop gereageerd.

Overwegingen

1.        De rechtbank heeft overwogen dat de minister deugdelijk heeft gemotiveerd dat niet is gebleken dat appellant door de Egyptische autoriteiten wordt gezocht. In de vierde grief wijst appellant erop dat zij inmiddels bij verstek is veroordeeld en zij legt daarbij een verklaring over uit een strafrechtelijk register. De minister heeft de Afdeling laten weten dat Bureau Documenten deze verklaring heeft onderzocht en heeft geconstateerd dat de verschijningsvorm en de opmaak en afgifte afwijken van het beschikbare vergelijkingsmateriaal. Bureau Documenten heeft geconcludeerd dat deze verklaring waarschijnlijk niet bevoegd is opgemaakt en afgegeven. De minister heeft ook een vergewisbrief van het Team Onderzoek en Expertise Land en Taal (TOELT) overgelegd, waarin een medewerker tot de conclusie komt dat de verklaring van het onderzoek inhoudelijk inzichtelijk is. Appellant heeft de conclusies van Bureau Documenten en TOELT niet bestreden. Dat zij geen contra-expert heeft kunnen vinden en dat zij persisteert bij haar betoog dat het document authentiek is, is onvoldoende om het document alsnog in positieve zin mee te wegen in de beoordeling van de gestelde vrees voor vervolging. De grief slaagt niet.

2.        Het hoger beroep leidt ook voor het overige niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft namelijk terecht overwogen dat de minister toereikend heeft gemotiveerd dat appellant in ieder geval vanaf 2020 geen problemen meer heeft ondervonden die verband houden met de politieke activiteiten van haar familie. Appellant heeft in hoger beroep niet aannemelijk gemaakt dat zij desondanks nog steeds in de negatieve aandacht staat van de Egyptische autoriteiten wegens haar familie of wegens haar eigen politieke overtuiging.

2.1.        Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift in zoverre geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). Ook roept het hogerberoepschrift geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).

3.        Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, voorzitter, mr. J.J.W.P. van Gastel en mr. V.V. Essenburg, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.C.S. Heinen, griffier.

w.g. Ristra-Peeters
voorzitter

w.g. Heinen
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026

984