Uitspraak 202404184/1/A3

202404184/1/A3.
Datum uitspraak: 4 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant A], [appellante B] en [appellant C] (hierna gezamenlijk

en in enkelvoud ook: [appellant]), allen wonend in [woonplaats],

appellanten,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 15 mei 2024 in zaken nrs. 22/3247 en 22/3371 in het geding tussen:

[appellant]

en

de korpschef van politie.

Procesverloop

Bij besluit van 14 april 2022 heeft de korpschef het verzoek van [appellant A] om inzage in over hem en zijn zoon [appellant C] verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen.

Bij besluit van 21 april 2022 heeft de korpschef het verzoek van [appellante B] om inzage in over haar verwerkte politiegegevens gedeeltelijk toegewezen.

Bij uitspraak van 15 mei 2024 heeft de rechtbank het door [appellant A] en [appellante B] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, de besluiten van 14 april 2022 en 21 april 2022 vernietigd en de rechtsgevolgen van deze besluiten in stand gelaten.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De korpschef heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[appellant] heeft nadere stukken ingediend.

[appellant] heeft de Afdeling toestemming, als bedoeld in artikel 8:29, vijfde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), verleend om kennis te nemen van de niet openbaar gemaakte stukken.

De Afdeling heeft de korpschef met toepassing van artikel 8:59 van de Awb opgeroepen ter zitting te verschijnen.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 19 mei 2026, waar [appellant A] en [appellante B], en de korpschef, vertegenwoordigd door J. Bruinsma, zijn verschenen.

Overwegingen

Inleiding

1.       De Afdeling heeft de zaak in eerste instantie, in een gedeeltelijk andere samenstelling, op een zitting op 16 januari 2026 behandeld, waar [appellant A] en [appellante B] zijn verschenen. Voorafgaand aan deze zitting heeft de Afdeling aan partijen laten weten op de zitting aan de korpschef een drietal vragen te zullen stellen. Ondanks deze aankondiging, is de korpschef zonder opgaaf van reden niet op de zitting verschenen. De Afdeling heeft de korpschef daarom, met toepassing van artikel 8:59 van de Awb, opgeroepen om op de zitting van 19 mei 2026 te verschijnen. De Afdeling merkt op dat van een bestuursorgaan van deze omvang mag worden verwacht dat het gevolg geeft aan een oproeping voor de zitting dan wel tijdig laat weten indien het verhinderd is. Het zonder opgaaf van reden niet verschijnen op de zitting is niet verenigbaar met een zorgvuldige proceshouding en doet bovendien afbreuk aan een doelmatige behandeling van de zaak door de Afdeling.

2.       [appellant A] en [appellante B] hebben op 22 maart 2022 verzocht om inzage in hun persoonsgegevens en de persoonsgegevens van hun zoon als bedoeld in artikel 25 van de Wet politiegegevens (Wpg). Met dit verzoek willen [appellant A] en [appellante B] duidelijkheid krijgen over welke registraties op hun namen en woonadres bestaan. Hun ex-partners zouden namelijk (valse) meldingen over en aangiftes van strafbare gedragingen, zoals mishandeling, verkrachting en seksueel kindermisbruik, hebben gedaan. Met de besluiten van 14 en 21 april 2022 heeft de korpschef de verzoeken gedeeltelijk toegewezen. In deze besluiten zijn overzichten gegeven van registraties en is informatie over de voorwaarden van de verwerkingen verstrekt. Van een aantal registraties is de inzage geheel dan wel gedeeltelijk geweigerd. Op 12 mei 2022 heeft de korpschef aanvullende informatie aan [appellant] verstrekt over de gegevensverwerkingen en de opgelegde beperkingen aan de inzage. Op 16 mei 2022 heeft [appellant] op het politiebureau inzage gekregen in een aantal registraties. In drie registraties is geen inzage verleend. Op diezelfde datum is de reden voor de beperking nader toegelicht. Op 17 mei 2022 is aan [appellant] telefonisch inzage verleend, in twee registraties is geen inzage verleend. Op 19 mei 2022 heeft de korpschef de reden voor de beperking nader toegelicht. De rechtbank heeft geoordeeld dat de korpschef de besluiten van 14 en 21 april 2022 onvoldoende heeft gemotiveerd, maar de gebreken uit deze besluiten met de nadere onderbouwing in de berichten van 12, 16 en 19 mei 2022 heeft hersteld. De rechtbank heeft daarom aanleiding gezien om de gebreken te passeren en de rechtsgevolgen in stand te laten. [appellant] is het hier niet mee eens.

Hoger beroep

3.       [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de korpschef hun belangen onvoldoende in de belangenafweging heeft meegewogen. Hij voert daarover aan dat niet duidelijk is waarom het privacybelang van de ex-vrouw zwaarder moet wegen, terwijl bekend is dat de ex-vrouw van [appellant A] valse aangiften doet. Op de zitting bij de Afdeling heeft hij nog aangevoerd dat hij wil weten welke ambtenaren betrokken zijn, omdat hij behoorlijk concrete signalen van ambtsmisdrijven ziet. Daarbij gaat het hem niet om de namen van de ambtenaren; een bepaalde code waarmee aangifte gedaan kan worden, is ook voldoende.

3.1.    Zoals overwogen in de uitspraak van de Afdeling van 20 augustus 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3976, onder 5, blijkt uit de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 25, van de Wpg, (Kamerstukken II 2005/06, 30 327, nr. 3, blz. 83) dat een betrokkene recht heeft om informatie in te zien die de politie over hem heeft verwerkt, maar dat het recht op kennisneming niet absoluut is. Ingevolge de weigeringsgrond van artikel 27, eerste lid, aanhef en onder d, van de Wpg, wordt een verzoek als bedoeld in de artikelen 25, eerste lid, en 28, eerste en tweede lid, afgewezen voor zover dat een noodzakelijke en evenredige maatregel is ter bescherming van de rechten en vrijheden van derden.

3.2.    Voor zover [appellant] aanvoert dat hij inzage zou moeten krijgen in de namen van betrokken politiemedewerkers en derden, overweegt de Afdeling dat het recht op inzage uit artikel 25, eerste lid, van de Wpg ziet op inzage in persoonsgegevens van de verzoeker(s) en niet van anderen (zie de uitspraak van 20 augustus 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4089, onder 6). De namen van aangevers, politiemedewerkers of medewerkers van andere instanties komen daarom niet voor inzage in aanmerking. Aan die conclusie gaat, anders dan de rechtbank heeft overwogen, geen belangenafweging vooraf. De Afdeling komt daarom, zij het via een andere weg, tot dezelfde conclusie als de rechtbank, namelijk dat [appellant] geen recht heeft op inzage in de namen van derden. Voor zover het [appellant] is te doen om codes waarmee ambtenaren zouden kunnen worden aangeduid, daargelaten of deze er zijn, zijn dit ook geen persoonsgegevens van [appellant].

3.3.    Het betoog slaagt in zoverre niet.

3.4.    De Afdeling zal nu beoordelen of de rechtbank op goede gronden heeft geoordeeld dat uit de aanvullende motiveringen van 12, 16 en 19 mei 2022 blijkt dat de korpschef een zorgvuldige belangenafweging heeft gemaakt en voldoende heeft onderbouwd waarom de weigering noodzakelijk en evenredig is ter bescherming van de rechten en vrijheden van derden. Hoewel de Afdeling begrijpt dat de (valse) aangiften een grote impact hebben op het leven van [appellant], is de overweging hierna over de belangenafweging, gelet op de aard van het toetsingskader, noodzakelijkerwijs kort.

3.5.    Wat betreft informatie die herleidbaar is of kan zijn naar derden, overweegt de Afdeling als volgt. Na kennis te hebben genomen van de stukken is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat de korpschef, met de aanvullende motiveringen, voldoende heeft gemotiveerd dat [appellant] inzage in de over hem verwerkte persoonsgegevens is geweigerd, omdat dit een noodzakelijke en evenredige maatregel is ter bescherming van de rechten en vrijheden van derden. Op de zitting heeft de korpschef in dat kader nog toegelicht dat de inhoud van de registraties heel erg nauw verbonden is met de persoonsgegevens van derden waardoor het onmogelijk is om inzage te verschaffen. Door het verstrekken van persoonsgegevens die herleidbaar zijn tot derden, bestaat immers het risico dat de informatiepositie van de politie evenals de melding- en aangiftebereidheid worden verslechterd, omdat dit afbreuk kan doen aan het vertrouwen van derden in een zorgvuldige omgang met hun gegevens. De Afdeling heeft vastgesteld dat in de betrokken registraties sprake is van nauwe verbondenheid zoals toegelicht door de korpschef. Bescherming van de rechten en vrijheden van derden is een gerechtvaardigd belang wat artikel 27, eerste lid, aanhef en onder d, van de Wpg wenst te beschermen en wat de korpschef in dit geval zwaarder heeft mogen laten wegen dan het belang van [appellant] om die gegevens in te zien. De rechtbank is terecht tot dezelfde conclusie gekomen.

3.6.    Het betoog slaagt niet.

3.7.    Ook in wat [appellant] in hoger beroep voor het overige heeft aangevoerd, ziet de Afdeling geen aanleiding om de uitspraak van de rechtbank te vernietigen.

Conclusie

4.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank voor zover aangevallen wordt bevestigd.

5.       De korpschef hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de uitspraak van de rechtbank voor zover aangevallen.

Aldus vastgesteld door mr. B.P.M. van Ravels, voorzitter, en mr. H. Benek en mr. A.B. Blomberg, leden, in tegenwoordigheid van mr. L.E.E. Konings, griffier.

w.g. Van Ravels
voorzitter

w.g. Konings
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026

612-1050