Uitspraak 202405605/1/A3

202405605/1/A3.
Datum uitspraak: 4 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 19 juli 2024 in zaak nr. 24/1004 in het geding tussen:

[appellant]

en

de korpschef van politie.

Procesverloop

Bij e-mail van 10 december 2023 heeft [appellant] bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef delen van informatie met de AIVD.

Bij besluit van 23 februari 2024 heeft de korpschef het bezwaar van [appellant] niet-ontvankelijk verklaard. Het bezwaar is volgens haar kennelijk niet-ontvankelijk.

Bij uitspraak van 19 juli 2024 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 23 september 2026, waar [appellant] en de korpschef, vertegenwoordigd door mr. S. Filali en mr. P.M.L. van der Schot-Schröder, advocaat in Loosdrecht, zijn verschenen.

Overwegingen

Inleiding

1.       [appellant] heeft op 10 december 2023 bezwaar gemaakt tegen het door de korpschef delen van informatie met de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). Hij heeft de korpschef op 25 januari 2024 in gebreke gesteld omdat niet tijdig op zijn bezwaar is beslist. Namens de korpschef is op 7 februari 2024 aan [appellant] meegedeeld dat het delen van informatie met de AIVD een feitelijke handeling is. Tegen deze feitelijke handeling kan geen bezwaar worden gemaakt. De korpschef heeft vervolgens in het besluit van 23 februari 2024 het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Omdat zij meent dat het kennelijk niet-ontvankelijk is, is volgens de korpschef ook op grond van artikel 4:17, zesde lid, aanhef en onder c, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), zoals dit artikel destijds luidde, geen dwangsom verschuldigd.

2.       De rechtbank heeft geoordeeld dat geen sprake is van een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. [appellant] heeft volgens de rechtbank niet aannemelijk gemaakt dat het delen van informatie met de AIVD op schrift is gesteld. Bovendien gaat het om een feitelijke handeling die niet is gericht op enig rechtsgevolg. De korpschef heeft het bezwaar daarom terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Hoger beroep

3.       [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat het delen van informatie aan de AIVD een besluit is in de zin van de Awb. Volgens [appellant] wordt daarmee een proces met vergaande gevolgen in gang gezet dat niet meer ongedaan kan worden gemaakt. De gegevens worden door het verstrekken aan de AIVD gegevens op grond van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2017 (Wiv). De Wiv kent minder mogelijkheden om gegevens vernietigd of gerectificeerd te krijgen dan de Wet politiegegevens (Wpg) en gegevens worden gedeeld met andere landen, aldus [appellant]. Hij verwijst daarbij in analogie naar een uitspraak van de Afdeling van 3 juli 2024, ECLI:NL:RVS:2024:2715, waarin is geoordeeld dat opname in een treiteraanpak moet worden gelijkgesteld met een besluit.

3.1.    [appellant] betoogt verder dat de verstrekking aan de AIVD niet rechtmatig is geweest.

Beoordeling

4.       De Afdeling volgt het oordeel van de rechtbank dat het door de korpschef delen van informatie met de AIVD een feitelijke handeling is en de korpschef het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Daarnaast is in de Wiv sowieso bezwaar en beroep uitgesloten op dit punt. Artikel 94, eerste lid, van de Wiv bepaalt dat ambtenaren van de politie op verzoek of uit eigen beweging onverwijld mededeling doen van gegevens die voor de AIVD van belang kunnen zijn. De korpschef, die op grond van artikel 91, eerste lid, van de Wiv werkzaamheden verricht ten behoeve van de AIVD, zendt die gegevens vervolgens onverwijld aan de AIVD. In artikel 145, eerste lid, van de Wiv staat dat de Awb, waar het bijvoorbeeld gaat om de mogelijkheid van bezwaar en beroep, niet van toepassing is op de voorbereiding, totstandkoming en tenuitvoerlegging van besluiten op grond van hoofdstuk 6 van de Wiv, in het kader van de uitvoering van de taken. Artikelen 91 en 94 zijn opgenomen in hoofdstuk 6. Een handeling op grond van artikel 94, eerste lid, van de Wiv, is dus een feitelijke gegevensverstrekking waartegen geen bezwaar en beroep mogelijk is. [appellant] kon dan ook geen bezwaar maken tegen het door de korpschef verstrekken van gegevens aan de AIVD. De wetgever heeft er uitdrukkelijk voor gekozen dat tegen deze handeling geen rechtsbescherming openstaat bij de bestuursrechter.

4.1.    De vergelijking die [appellant] maakt met de opname in de treiteraanpak gaat ook niet op. In het geval van de treiteraanpak ondervindt een betrokkene direct de gevolgen van eventuele vervolgstappen die worden genomen naar aanleiding van die opname in de treiteraanpak. Tegen het verstrekken van gegevens aan de AIVD staat zoals geoordeeld onder 4 geen bezwaar en beroep open. Maar nog los daarvan is sprake van een onzekere toekomstige gebeurtenis of een betrokkene daar gevolgen van zal ondervinden. Dus ook om die reden gaat de vergelijking met de treiteraanpak niet op.

4.2.    Het betoog slaagt niet.

5.       Op het punt dat [appellant] heeft betoogd dat de verstrekking  van de gegevens aan de AIVD op zichzelf onrechtmatig is, oordeelt de Afdeling dat de bestuursrechter dat niet mag beoordelen. De reden daarvoor staat onder 4: er staat geen bezwaar en beroep open.

Conclusie

6.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank zal worden bevestigd.

7.       De korpschef hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. D.A. Verburg, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. Zonneveld, griffier.

w.g. Verburg
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Zonneveld
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026

1104