Uitspraak 202505581/1/A3

202505581/1/A3.
Datum uitspraak: 4 november 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in [woonplaats],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 17 september 2025 in zaak nr. 24/5041 in het geding tussen:

[appellant]

en

de korpschef van politie.

Procesverloop

Bij besluit van 19 juli 2024 heeft de korpschef een verzoek van [appellant] op grond van de Wet politiegegevens (Wpg) toegewezen.

Bij besluit van 30 oktober 2024 heeft de korpschef het besluit van 19 juli 2024 herzien en het Wpg-verzoek gedeeltelijk toegewezen.

Bij uitspraak van 17 september 2025 heeft de rechtbank het door [appellant] tegen deze besluiten ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.

De korpschef heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

[appellant] heeft nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 23 september 2026, waar [appellant] en de korpschef, vertegenwoordigd door mr. S. Filali en mr. P.M.L. van der Schot-Schröder, advocaat in Loosdrecht, zijn verschenen.

Overwegingen

Inleiding

1.       [appellant] heeft op 30 maart 2024 een demonstratie bijgewoond van Extinction Rebellion naast de A10 in Amsterdam. Bij deze demonstratie werd [appellant] gefotografeerd en gefilmd door de politie. Op diezelfde dag heeft [appellant] bij de korpschef een aantal verzoeken ingediend, waaronder een verzoek om inzage in de beelden op grond van artikel 25 van de Wpg. Op 13 april 2024 heeft [appellant] zijn verzoek aangevuld met veertien vragen over het gebruik van de foto’s en videobeelden.

1.1.    De korpschef heeft in het besluit van 19 juli 2024 het Wpg-verzoek toegewezen en [appellant] uitgenodigd om de foto’s en videobeelden in te zien. Ook heeft de korpschef in het besluit antwoorden gegeven op de door [appellant] gestelde vragen. In het besluit van 30 oktober 2024 heeft de korpschef het besluit van 19 juli 2024 herzien en het Wpg-verzoek gedeeltelijk toegewezen. [appellant] heeft op 30 oktober 2024 de foto’s en videobeelden ingezien.

Uitspraak van de rechtbank

2.       De rechtbank heeft geoordeeld dat de korpschef de zoekslag goed heeft uitgevoerd en voldoende heeft toegelicht. Het is volgens de rechtbank niet aannemelijk dat de korpschef over meer beeldmateriaal van de demonstratie beschikt. De rechtbank vindt vier door [appellant] overgelegde foto’s, waaruit zou blijken dat er meer beelden van hem zijn gemaakt, onvoldoende. Op de zitting bij de rechtbank zijn de videobeelden bekeken. Volgens de rechtbank heeft [appellant] niet onderbouwd waarin de video verschilt van de video die hij op 30 oktober 2024 heeft ingezien. De rechtbank vindt verder de toelichting van de korpschef over de wijze waarop videobeelden bij demonstraties worden gemaakt aannemelijk en navolgbaar dat er niet meer beeldmateriaal van [appellant] is gemaakt. Verder heeft [appellant] geen recht op een kopie van het beeldmateriaal. De rechtbank heeft ten slotte geoordeeld dat [appellant] zijn beroep op de ‘inequality of arms’ onvoldoende heeft toegelicht.

Wettelijk kader

3.       Op grond van artikel 25 van de Wpg heeft de betrokkene het recht om op diens schriftelijke verzoek van de verwerkingsverantwoordelijke binnen zes weken uitsluitsel te verkrijgen over de verwerking van persoonsgegevens die over hem gaan en, wanneer dat het geval is, om die persoonsgegevens in te zien en om informatie te verkrijgen over onder meer de doelen en de rechtsgrond van de verwerking, de betrokken categorieën van politiegegevens en de herkomst van de verwerking van persoonsgegevens die over hem gaan.

Hoger beroep

4.       [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat er meer beeldmateriaal zou moeten zijn waar inzage in zou moeten worden gegeven. Volgens [appellant] blijkt uit door hem gemaakte foto’s van die dag dat hij door meer politieagenten is gefilmd. [appellant] heeft op 13 januari 2026 nadere inzage gekregen in de compilatievideo van de politie. Hij stelt dat de beelden die van hem zijn gemaakt niet allemaal in die video te zien zijn. [appellant] betoogt verder dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat geen sprake is van een ‘inequality of arms’. Dat [appellant] zich, zoals de rechtbank heeft overwogen, net als de korpschef kan laten bijstaan door een gemachtigde, betekent volgens hem niet dat er daarom in deze procedure ‘equality of arms’ zou zijn.

Beoordeling

5.       De vraag die in dit geding centraal staat is of de zoekslag van de korpschef voldoende is geweest. Op grond van vaste rechtspraak is, wanneer een bestuursorgaan stelt dat een bepaald document niet of niet meer onder hem berust en een dergelijke mededeling niet ongeloofwaardig voorkomt, het in beginsel aan degene die om informatie verzoekt om aannemelijk te maken dat, in tegenstelling tot de uitkomsten van het onderzoek door het bestuursorgaan, dat document toch onder het bestuursorgaan rust. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2026, ECLI:NL:RVS:2026:4118.

5.1.    [appellant] heeft voorafgaand aan de zitting bij de rechtbank vier foto’s aangeleverd waaruit volgens hem blijkt dat er van hem meer beelden zijn gemaakt dan waar hij inzage in heeft gekregen. Op de zitting bij de rechtbank zijn de videobeelden bekeken waar [appellant] eerder inzage in heeft gekregen. Verder heeft [appellant] op 13 januari 2026 een nadere inzage gekregen in de compilatievideo waarvan hij stelt dat niet alle van hem gemaakte beelden in die video zitten.

5.2.    Op de foto’s die [appellant] heeft ingediend zijn agenten te zien met een camera in hun hand met de lens in de richting van de persoon die de foto heeft gemaakt. Het is niet zeker of de betreffende agenten op dat moment ook daadwerkelijk aan het filmen of fotograferen zijn. De korpschef heeft na het overleggen van de foto’s door [appellant] nog een aanvullende zoekslag gedaan maar geen nieuwe beelden gevonden. [appellant] kon niet per foto aangeven op welk tijdstip de foto is gemaakt om zo de zoekslag van de korpschef te vergemakkelijken. Ook als wel bekend zou zijn op welk tijdstip de foto’s zijn gemaakt en bekend zou zijn of de in beeld zijnde agent op dat moment aan het filmen of fotograferen was, kan naar het oordeel van de Afdeling niet het verband worden gelegd tussen de foto’s en het standpunt van [appellant] dat de zoekslag niet zorgvuldig zou zijn. De Afdeling twijfelt er niet aan dat [appellant] de foto’s zelf heeft gemaakt, maar mede gelet op de toelichting bij de zoekslag zoals de korpschef die gegeven heeft, zijn er geen aanknopingspunten om te twijfelen aan de zorgvuldigheid van die zoekslag. De korpschef heeft alle beelden bekeken van de demonstratie, waar enkele honderden mensen aanwezig waren. Daaruit is een zes minuten durende compilatievideo gevolgd met beelden waar [appellant] op te zien is. Ook als de Afdeling kan vaststellen dat er vele agenten met camera’s stonden en er van die dag veel beeldmateriaal is gemaakt, leidt een compilatie van ongeveer zes minuten van beelden van één persoon, tussen honderden anderen, niet tot twijfel dat er nog meer beelden van die persoon zouden zijn. De zorgvuldigheid van de manier waarop de zoekslag heeft plaatsgevonden komt dus niet ongeloofwaardig voor. Anders gezegd, er is daarom geen aanleiding om te oordelen dat de zoekslag door de korpschef niet goed is geweest. [appellant] heeft aangegeven dat het een kwestie is dat de Afdeling ofwel hem ofwel de korpschef zal moeten geloven. De Afdeling ziet dit anders. De Afdeling gaat ervan uit dat [appellant] de foto’s heeft gemaakt, waardoor het vertrouwen in hem niet ter discussie staat. Maar dat is nog wat anders dan dat alle foto’s die [appellant] heeft gemaakt van agenten met camera’s ook beelden oplevert die op film of foto door die agenten van [appellant] zijn genomen. [appellant] weet zelf ook niet of er nog meer beelden van hem zijn gemaakt. Daarmee kan er tegelijkertijd ook vertrouwen bestaan in wat de korpschef heeft gezegd over de zoekslag. De Afdeling is dan ook met de rechtbank van oordeel dat [appellant] niet aannemelijk heeft gemaakt dat er meer beeldmateriaal van hem zou moeten zijn.

5.3.    Naar het oordeel van de Afdeling is in dit geval ook geen sprake van een ‘inequality of arms’. [appellant] heeft betoogd dat daarvan sprake is, omdat hij als burger moet procederen tegen een bestuursorgaan dat een eindeloze hoeveelheid aan advocaten en juristen kan inzetten. [appellant] stelt verder dat er een ‘inequality of arms’ is omdat de korpschef over het complete dossier beschikt en hij niet. De Afdeling stelt vast dat [appellant] tweemaal inzage heeft gekregen in de beelden en op de zitting bij de rechtbank de videobeelden nog een keer aan hem zijn getoond. Hij heeft in beroep en hoger beroep de gelegenheid gekregen zijn standpunten naar voren te brengen. Het betoog van [appellant] over de veronderstelde ongelijkheid kan daarom niet slagen. Ook het feit dat de korpschef zich heeft laten vertegenwoordigen door twee gemachtigden maakt in dit geval niet dat sprake is van een ongelijkheid tussen de procespartijen.

5.4.    Het betoog slaagt niet.

Conclusie

6.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank zal worden bevestigd.

7.       De korpschef hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. D.A. Verburg, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. Zonneveld, griffier.

w.g. Verburg
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Zonneveld
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 november 2026

1104