Uitspraak BRS.26.004294

BRS.26.004294
ECLI:NL:RVS:2026:5196
Datum uitspraak: 4 september 2026

AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant],
appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 14 augustus 2026 in zaak nr. NL26.44588 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 5 augustus 2026 heeft de minister appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.

Bij uitspraak van 14 augustus 2026 heeft de rechtbank het met een kennisgeving daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard, het verzoek om schadevergoeding afgewezen en de minister veroordeeld in de proceskosten van appellant van € 934,00.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. S.C. van Paridon, advocaat in Rotterdam, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        Wegens een gebrek in het voortraject heeft de rechtbank de minister veroordeeld in de door appellant gemaakte proceskosten. Deze kosten heeft de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 934,00, namelijk 1 punt voor het verschijnen ter zitting. Over de door appellant in zijn eerste grief opgeworpen rechtsvraag of voor een kennisgeving een punt aan proceskostenvergoeding kan worden toegekend, heeft de Afdeling geoordeeld in haar uitspraak van 25 augustus 2026, ECLI:NL:RVS:2026:4927. Uit die uitspraak volgt dat deze vraag na de wijziging van artikel 94, eerste lid, van de Vw 2000 per 12 juni 2026, bevestigend moet worden beantwoord. Dat geldt niet alleen als het beroep tegen een vrijheidsontnemende maatregel gegrond is. Het geldt ook als zich een gebrek voordoet in het voortraject van de bewaring, dat wil zeggen een gebrek dat de staandehouding, ophouding of verlenging van de ophouding onrechtmatig maakt, maar het beroep tegen de maatregel niettemin ongegrond wordt verklaard. Het gaat in deze zaak om een dergelijk gebrek. De rechtbank had daarom ook 1 punt moeten toekennen voor de kennisgeving. De grief slaagt.

2.        De tweede grief leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat deze grief geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

3.        In deze zaak zijn geen vragen aan de orde over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punten 24 en 31).

4.        Het hoger beroep is gegrond. De Afdeling ziet ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. De Afdeling vernietigt de uitspraak van de rechtbank voor zover zij de minister heeft veroordeeld in de proceskosten van appellant tot een bedrag van € 934,00, en stelt de proceskosten in beroep vast op € 1.868,00. De minister moet ook de proceskosten in hoger beroep vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.        vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 14 augustus 2026 in zaak nr. NL26.44588, voor zover zij de minister heeft veroordeeld in de proceskosten van appellant tot een bedrag van € 934,00;

III.        veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 2.802,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. M.J.M. Ristra-Peeters, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.H.L. Dallinga, griffier.

w.g. Ristra-Peeters
lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Dallinga
griffier

Uitgesproken in het openbaar op 4 september 2026

18