Wet versterking rechtsbescherming in de jeugdbescherming.

Bij Kabinetsmissive van 3 juli 2026, no.2026001450, heeft Uwe Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, bij de Afdeling advisering van de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt de Wet ter versterking van de rechtsbescherming in de jeugdbescherming, met memorie van toelichting.

Samenvatting

Inhoud wetsvoorstel
Uit diverse onderzoeken, rapporten en adviezen is gebleken dat het stelsel van kinderbeschermingsmaatregelen tekortkomingen kent. Met name de rechtsbescherming van kinderen en ouders die betrokken zijn bij een ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing wordt hierin als knellend ervaren. Dit wetsvoorstel bevat daarom diverse maatregelen om de rechtsbescherming van kinderen en ouders te versterken als zij betrokken zijn bij een kinderbeschermingsmaatregel.

Machtiging tot uithuisplaatsing
In het wetsvoorstel wordt voorgesteld dat de kinderrechter in de uitspraak waarin de machtiging tot uithuisplaatsing wordt verleend of verlengd, voortaan bepaalt dat er wordt toegewerkt naar de thuisplaatsing van het kind. Wanneer thuisplaatsing niet langer kan, maakt het wetsvoorstel het mogelijk om een uithuisplaatsing voor onbepaalde tijd uit te spreken. Daarbij geldt als voorwaarde dat de ouders in staat moeten zijn om het gezag te blijven uitoefenen, ook als zij in hun nieuwe rol niet langer de dagelijkse zorg hebben voor het kind.

Er kunnen zich situaties voordoen waarbij een kind niet langer naar het gezin kan terugkeren, maar tegelijkertijd niet duidelijk is of de ouders in staat zijn hun nieuwe rol uit te oefenen. De Afdeling advisering van de Raad van State adviseert om te verduidelijken hoe met grens- en tussengevallen moet worden omgegaan.

Informele rechtsingang
Het wetsvoorstel verruimt de informele rechtsingang voor kinderen die jonger zijn dan twaalf jaar. Dit biedt kinderen de mogelijkheid om op een laagdrempelige manier een geschil aan de kinderrechter voor te leggen. Maar het verruimen van de (proces)positie van kinderen kent ook risico’s. De regering heeft de noodzaak van de verruiming van de informele rechtsingangen niet onderbouwd in de toelichting. Ook besteedt zij geen aandacht aan de mogelijke risico’s die de uitbreiding met zich kan meebrengen. De Afdeling adviseert de regering alsnog op beide aspecten in de toelichting in te gaan.

Uitvoerbaarheid
Het wetsvoorstel wordt gedaan tegen de achtergrond van een al zwaar belaste jeugdbeschermingsketen, die kampt met wachtlijsten en lange doorlooptijden. In de toelichting wordt niet uitgelegd welke invloed het wetsvoorstel kan hebben op deze jeugdbeschermingsketen. De Afdeling adviseert de regering om die toelichting alsnog te geven.

Verhouding wetsvoorstel tot Staatscommissie overheidsingrijpen in gezinnen
In het voorjaar van 2026 is de Staatscommissie overheidsingrijpen in gezinnen ingesteld. Deze staatscommissie gaat deels onderzoek doen naar onderwerpen die ook binnen het bereik van het wetsvoorstel vallen. De Afdeling adviseert de regering daarom in de toelichting bij het wetsvoorstel te verduidelijken wat de verhouding is tussen de werkzaamheden en bevindingen van de staatscommissie en het wetsvoorstel.

In verband hiermee is aanpassing wenselijk van de toelichting.

Advies

1. Inhoud en achtergrond van het voorstel

In de afgelopen jaren zijn diverse rapporten, adviezen, onderzoeken en evaluaties gepubliceerd over de werking van kinderbeschermingsmaatregelen en hoe de rechtsbescherming (zie noot 1) daarbinnen is geregeld. (zie noot 2) In deze publicaties werd geconcludeerd dat het stelsel van kinderbeschermingsmaatregelen diverse knelpunten bevat waardoor onvoldoende kwaliteit kan worden gegarandeerd. Eén van de knelpunten uit de onderzoeken betreft de rechtsbescherming van ouders en minderjarigen die betrokken zijn bij een kinderbeschermingsmaatregel.

Het wetsvoorstel bevat in reactie hierop diverse voorstellen voor de rechtsbescherming binnen het kinderbeschermingsstelsel. Aan de hand van vier sporen worden voorstellen gedaan om de positie van ouders en minderjarigen in de jeugdbescherming te verbeteren. Allereerst wordt ingezet op het voorkomen van uithuisplaatsing. Daarnaast worden voorstellen gedaan om de thuisplaatsing van uithuisgeplaatste minderjarigen te bevorderen. Ten derde wordt ingezet op het verbeteren van het toezicht op uithuisgeplaatste minderjarigen en wordt meer rechtsbescherming geïntroduceerd als daarvan sprake is. Tot slot worden voorstellen gedaan om de (proces)positie van ouders en minderjarigen te versterken.

In het wetsvoorstel worden ter invulling van deze vier sporen diverse belangrijke maatregelen genomen. Zo wordt onder meer de rechtsgrond voor de ondertoezichtstelling, de machtiging uithuisplaatsing en de gezagsbeëindigende maatregel aangescherpt. Ook is in het voorstel een inspanningsverplichting voor de gecertificeerde instelling opgenomen om broertjes en zusjes samen te plaatsen. Wanneer kinderen uit huis worden geplaatst, wordt voortaan ingezet op het sneller tot stand brengen van een omgangsregeling met het gezin. Bij het bepalen van het opvoedperspectief van kinderen die uit huis zijn geplaatst, krijgt de kinderrechter meer regie. Verder wordt de leeftijdsgrens voor het horen van minderjarigen verlaagd van 12 jaar en ouder naar 8 jaar en ouder. Daarnaast krijgt de Raad voor de Kinderbescherming een toezichthoudende taak bij langdurige uithuisplaatsingen en voogdijregelingen.

2. Machtiging tot uithuisplaatsing

Wanneer een minderjarige onder toezicht is gesteld en door omstandigheden niet langer binnen het gezin kan blijven wonen, kan een machtiging tot uithuisplaatsing worden verleend aan de gecertificeerde instelling om de minderjarige gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen. (zie noot 3) Het uithuisplaatsen van een minderjarige is een zeer ingrijpende maatregel die een grote inbreuk maakt op het gezinsleven. In het wetsvoorstel worden daarom ten aanzien van de uithuisplaatsing een aantal aanscherpingen voorgesteld.

Eén van de aanpassingen is dat de kinderrechter voortaan in de beschikking waarin de machtiging tot uithuisplaatsing wordt uitgesproken of verlengd opneemt dat de inspanningen van de gecertificeerde instelling gericht moeten zijn op de thuisplaatsing van de minderjarige. (zie noot 4) Daarnaast wordt in het wetsvoorstel de mogelijkheid geïntroduceerd om een machtiging tot uithuisplaatsing voor onbepaalde duur uit te spreken. (zie noot 5) Voorwaarde hierbij is dat de minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling wordt bedreigd en de met gezag belaste ouder binnen het kader van de uithuisplaatsing in staat is de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding te dragen.

Door deze maatregelen wordt de beslissing over het opvoedperspectief voortaan door de kinderrechter genomen en ligt de regie over het opvoedperspectief eveneens bij de kinderrechter. Daarnaast zorgt de introductie van deze maatregelen voor het ontstaan van een nieuw systeem binnen de uithuisplaatsing. In beginsel zal namelijk tijdens de uithuisplaatsing steeds worden toegewerkt naar de thuisplaatsing van de minderjarige. Wanneer dat niet langer mogelijk is, zal de rechter vervolgens bepalen dat het opvoedperspectief wijzigt en is de daaropvolgende stap dat de machtiging tot uithuisplaatsing voor onbepaalde tijd wordt overwogen. Als ook deze machtiging niet tot de mogelijkheden behoort, zal de gezagsbeëindigende maatregel in beeld komen. (zie noot 6)

Door de redactie van het voorgestelde artikel 1:265ca, eerste en tweede lid, van het Burgerlijk Wetboek rijst echter de vraag of hierin nog voldoende ruimte is voor de rechter om rekening te houden met tussengevallen. Indien de kinderrechter namelijk tot de conclusie komt dat de minderjarige niet langer meer kan terugkeren naar de gezinssituatie, kan de kinderrechter voortaan niet langer bepalen dat een reguliere machtiging tot uithuisplaatsing wordt uitgesproken. Daarin moet immers worden bepaald dat er wordt toegewerkt naar de thuisplaatsing. Vervolgens zal moeten worden bezien of de machtiging tot uithuisplaatsing voor onbepaalde tijd tot de mogelijkheden behoort. Doordat aan deze maatregel de voorwaarde is verbonden dat de ouder diens rol als ouder zonder dagelijkse zorg kan accepteren en daarin de belangen van de minderjarige voorop kan stellen, zal deze maatregel niet altijd (direct) tot de mogelijkheden behoren. In dat geval zou dan alleen nog de gezagsbeëindigende maatregel kunnen worden overwogen, terwijl dit een meer verstrekkende maatregel is.

Door de redactie in combinatie met het gekozen nieuwe systeem kan de situatie ontstaan dat een minderjarige niet langer naar de gezinssituatie kan terugkeren terwijl het tegelijkertijd te vroeg is om een machtiging tot uithuisplaatsing voor onbepaalde duur te verlenen. In de toelichting is op deze situatie niet ingegaan en is evenmin toegelicht hoe de kinderrechter met dergelijke situaties moet omgaan. De Afdeling adviseert daarom de toelichting op dit punt aan te vullen.

De Afdeling adviseert in de toelichting in te gaan op de werking van de nieuwe systematiek rondom uithuisplaatsingen en hoe grens- en tussengevallen hierin passen en indien nodig het wetsvoorstel aan te passen.

3. Informele rechtsingang

In het Nederlandse procesrecht zijn minderjarigen in beginsel procesonbekwaam. (zie noot 7) Dat betekent dat zij niet zelfstandig naar de rechter kunnen gaan met een geschil, maar moeten worden vertegenwoordigd door hun wettelijke vertegenwoordigers. Hierop bestaan twee uitzonderingen.

Allereerst zijn minderjarigen van 12 jaar en ouder op een aantal plekken in boek 1 van het Burgerlijk Wetboek procesbekwaam gemaakt doordat een formele rechtsingang voor hen is opengesteld. (zie noot 8) In deze gevallen kan het kind zelfstandig een verzoek voorleggen aan de rechter, waarmee een juridische procedure wordt gestart.

Door middel van de informele rechtsgang kunnen minderjarigen zich daarnaast over een aantal onderwerpen op een laagdrempelige manier tot de rechter wenden met een geschil. (zie noot 9) De minderjarige kan dan zelfstandig een brief of e-mail naar de rechter sturen om het geschil kenbaar te maken en hoeft hierbij niet te worden vertegenwoordigd door een wettelijke vertegenwoordiger of bijgestaan door een advocaat. (zie noot 10) De kinderrechter is niet verplicht om de zaak in behandeling te nemen, maar kan als daarvoor aanleiding bestaat wel een ambtshalve beslissing nemen als alle belanghebbenden zijn gehoord.

In het wetsvoorstel wordt het aantal informele rechtsingangen voor minderjarigen die jonger zijn dan 12 jaar uitgebreid. (zie noot 11) Voortaan wordt de informele rechtsingang voor deze groep opengesteld als over datzelfde onderwerp ook een formele rechtsingang openstaat voor een minderjarige van 12 jaar en ouder. (zie noot 12)

Het verruimen van de informele rechtsingang bij jeugdbeschermingszaken biedt aan minderjarigen de ruimte om meer voor hun eigen belangen op te komen. Dit sluit aan bij de conclusies van het onderzoek naar de (proces)positie van minderjarigen in het familie- en jeugdrecht. Uit dat onderzoek is gebleken dat hier bij minderjarigen namelijk behoefte aan bestaat. (zie noot 13) Desondanks zijn ook een aantal risico’s verbonden aan deze uitbreiding. De minderjarige kan bijvoorbeeld door zijn ouders worden aangezet tot het starten van een informele rechtsingang. Hierdoor wordt de minderjarige in een ingewikkelde positie gebracht, met mogelijke knellende loyaliteiten. Ook kan de minderjarige onderdeel worden van de strijd tussen de ouders en de gecertificeerde instelling, waardoor de minderjarige met zaken wordt belast die niet bij zijn leeftijd passen. In de toelichting wordt de noodzaak van de uitbreiding van de informele rechtsingangen mede in het licht van voornoemde risico’s niet onderbouwd.

De Afdeling adviseert in de toelichting de noodzaak van de verruiming van de informele rechtsingang te onderbouwen waarbij tevens aandacht wordt besteed aan de mogelijke risico’s die aan deze uitbreiding zijn verbonden.

4. Uitvoerbaarheid

Het wetsvoorstel wordt gedaan tegen de achtergrond van een al zwaar belaste jeugdbeschermingsketen. Zowel de gecertificeerde instellingen als de Raad voor de rechtspraak hebben in hun consultatiereactie hiervoor aandacht gevraagd. Zo wijst de Raad voor de rechtspraak op een toenemende druk op al krappe personele en financiële middelen. (zie noot 14) Ook gecertificeerde instellingen voorzien dat de werkdruk zal toenemen, mede doordat zij een stijging van het aantal juridische procedures verwachten die door de jeugdbeschermers moeten worden voorbereid. (zie noot 15)

In de toelichting is beschreven hoe wordt geprobeerd de uitvoeringsconsequenties voor de praktijk te beperken. Zo is een bedrag van 22 miljoen euro beschikbaar gesteld om de kosten die uit het voorstel voortvloeien te dekken. Daarbij bevat het wetsvoorstel in de slotbepaling de mogelijkheid van gedifferentieerde inwerkingtreding en zal binnen enkele jaren na de inwerkingtreding een invoeringstoets worden gehouden. (zie noot 16)

De toelichting gaat echter niet in op de vraag welke uitwerking het wetsvoorstel naar verwachting gaat hebben op de onderliggende problematiek binnen de jeugdbeschermingsketen. Voorkomen moet worden dat (personele) problemen slechts worden verschoven. Uit de evaluatie van de Wet herziening kinderbeschermingsmaatregelen is onder meer gebleken dat in de uitvoering van de jeugdbescherming diverse problemen zijn ontstaan, zoals lange wachtlijsten en doorlooptijden, alsmede een groot tekort aan jeugdhulpaanbod en jeugdbescherming. (zie noot 17) Het is dan ook de vraag of het wetsvoorstel deze problemen voldoende ondervangt om de uitvoerbaarheid van het wetsvoorstel te waarborgen.

De Afdeling adviseert in de toelichting nader in te gaan op de gevolgen van het wetsvoorstel voor de jeugdbeschermingsketen.

5. Staatscommissie overheidsingrijpen in gezinnen

Bij besluit van 28 maart 2026 is de Staatscommissie overheidsingrijpen bij kindermishandeling en ontwikkelingsbedreiging ingesteld. (zie noot 18) Deze staatscommissie heeft de taak gekregen om de regering te adviseren over de rol en legitimiteit van betrokkenheid van en ingrijpen door de overheid bij kindermishandeling en ontwikkelingsbedreiging van kinderen. Daarnaast adviseert de staatscommissie over welke waarden interventies rechtvaardigen en welke alternatieve vormen van overheidsbetrokkenheid of -ingrijpen mogelijk zijn. (zie noot 19) Verder dient de staatscommissie in het advies in het bijzonder aandacht te schenken aan de proportionaliteit en subsidiariteit van het handelen door de overheid bij kindermishandeling en de ontwikkelingsbedreiging van kinderen in zowel het vrijwillig als gedwongen kader. (zie noot 20) Uit de toelichting bij het Instellingsbesluit blijkt bovendien dat verdieping wordt gevraagd ten aanzien van de vraag welke rechtsvoorwaarden van toepassing moeten zijn bij overheidsingrijpen. (zie noot 21)

In de toelichting bij het voorliggende wetsvoorstel is niet ingegaan op de instelling van deze staatscommissie. Hierdoor is niet duidelijk wat de verhouding is tussen de werkzaamheden en bevindingen van de staatscommissie en het wetsvoorstel, zeker nu een deel van de opdracht aan de staatscommissie overlap heeft met het wetsvoorstel.

De Afdeling adviseert in te gaan op de verhouding tussen de werkzaamheden en bevindingen van de Staatscommissie en het wetsvoorstel.

6. Samenplaatsen broertjes en zusjes in pleeggezinnen

In het wetsvoorstel is een bepaling opgenomen waaruit volgt dat bij de uitvoering van een machtiging tot uithuisplaatsing de inspanningen van de gecertificeerde instelling erop gericht moeten zijn om een minderjarige samen te plaatsen met zijn broers, zussen en andere minderjarigen met wie in gezinsverband is samengewoond in de periode voorafgaand aan de uithuisplaatsing, tenzij dat niet in het belang is van een van de minderjarigen. (zie noot 22) Hiermee wordt beoogd de al bestaande praktijk te codificeren. (zie noot 23)

Uit het algemeen deel van de toelichting en de wettekst volgt dat gecertificeerde instellingen moeten doen wat in hun vermogen ligt om de samenplaatsing te bereiken. Als zij dat hebben geprobeerd, maar het uiteindelijk toch niet lukt om de minderjarigen in één pleeggezin uit huis te plaatsen, is aan deze verplichting voldaan. (zie noot 24) Het uitgangspunt om broertjes en zusjes in één pleeggezin samen te plaatsen is daarbij uitdrukkelijk vormgegeven als een inspanningsverplichting. Dat komt omdat uit de reacties op het wetsvoorstel van onder andere gemeenten en de Raad voor de Kinderbescherming bleek dat onvoldoende pleeggezinnen beschikbaar zijn om samenplaatsing in alle gevallen te realiseren.

In de artikelsgewijze toelichting is echter opgenomen dat praktische belemmeringen in principe niet in de weg mogen staan aan de verwezenlijking van het recht op bescherming van het gezinsleven en het daaruit voortvloeiende recht op samenplaatsing. (zie noot 25) Dit lijkt te suggereren dat het samenplaatsen van broertjes en zusjes toch een resultaatsverplichting betreft en het tekort aan geschikte pleeggezinnen geen reden is om hiervan af te wijken.

De Afdeling adviseert om de artikelsgewijze toelichting in lijn te brengen met de voorgestelde wettekst en het algemeen deel van de toelichting.

7. Caribisch Nederland

Het wetsvoorstel is niet van toepassing op Caribisch Nederland. (zie noot 26) Volgens de toelichting komt dat omdat de voorgestelde maatregelen daar nog niet direct toepasbaar zijn vanwege de verschillen in de wetgeving tussen Europees- en Caribisch Nederland, alsmede de verschillen tussen de uitvoeringspraktijken. Er zal daarom eerst een verkenning plaatsvinden naar het nut en de noodzaak van een wijziging, en naar de mogelijke aanvullende behoeften ten aanzien van de versterking van de rechtsbescherming in de jeugdbescherming in Caribisch Nederland. Hierna wordt bezien of toegewerkt wordt naar algehele harmonisatie, of dat differentiatie noodzakelijk blijft en hoe dat moet worden vormgegeven.

Bij de toepassing van nieuwe wetgeving op Caribisch Nederland geldt het uitgangspunt van ‘comply or explain’. Dit betekent dat nieuwe regelgeving in beginsel tevens van toepassing is op Caribisch Nederland, tenzij sprake is van zwaarwegende en deugdelijk gemotiveerde redenen om hiervan af te wijken. (zie noot 27) In de toelichting wordt in algemene zin ingegaan op redenen waarom de regeling (nu) nog niet kan gelden in Caribisch Nederland, maar daarmee wordt niet specifiek benoemd welke verschillen in de weg staan aan ‘comply’ en welke stappen worden gezet binnen welk tijdsbestek om die obstakels weg te nemen.

De Afdeling adviseert om in de toelichting nader te motiveren wat eraan in de weg staat om dit wetsvoorstel ook van toepassing te maken voor Caribisch Nederland en binnen welk tijdsbestek stappen worden gezet om een gelijk voorzieningenniveau tussen het Europees en het Caribisch deel van Nederland te bereiken.

Conclusie

De Afdeling advisering van de Raad van State heeft een aantal opmerkingen bij het voorstel en adviseert daarmee rekening te houden voordat het voorstel bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal wordt ingediend.

De vice-president van de Raad van State

Voetnoten

(1) Zie voor de invulling van het begrip rechtsbescherming in dit wetsvoorstel de Memorie van Toelichting, Algemeen Deel, par. 2.1 (Aanleiding), derde alinea.
(2) Zie onder andere M.R. Bruning e.a., Eindevaluatie Wet Herziening kinderbeschermingsmaatregelen, Den Haag: Boom Juridisch 2022; Kinderen en ouders met recht goed beschermd, Advies van de Adviescommissie rechtsbescherming en rechtsstatelijkheid in het Toekomstscenario kind- en gezinsbescherming, januari 2024; Erfenis van onrecht, Rapportage Commissie Toeslagen en Uithuisplaatsingen, maart 2025; Kwetsbare kinderen, kwetsbaar stelsel, Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, september 2025; Als zelfs overheidsingrijpen kinderen geen bescherming biedt, Inspectie Justitie en Veiligheid, december 2025.
(3) Artikel 1:265 jo. 1:265a van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW).
(4) Artikel I, onderdeel N (artikel 1:265ca, eerste lid, BW).
(5) Artikel I, onderdeel N (artikel 1:265ca, tweede lid, BW).
(6) Artikel 1:266 BW.
(7) M.R. Bruning & K.G.A. Bolscher, 'Juridische analyse van de procespositie en het hoorrecht van minderjarigen' in M.R. Bruning e.a., Kind in proces van communicatie naar effectieve participatie, Meijers-reeks nr. 335, Nijmegen: Wolf Legal Publishers 2020, p. 25.
(8) Zie bijvoorbeeld artikel 1:28 BW (wijziging van het geslacht in de geboorteakte indien de minderjarige 16 jaar of ouder is), 1:262b BW (geschillenregeling in het kader van de ondertoezichtstelling indien de minderjarige 12 jaar of ouder is) en 1:265d lid 2 sub a B (verzoek tot beëindiging of bekorting van de uithuisplaatsing indien de minderjarige 12 jaar of ouder is).
(9) M.R. Bruning & K.G.A. Bolscher, 'Juridische analyse van de procespositie en het hoorrecht van minderjarigen' in M.R. Bruning e.a., Kind in proces: van communicatie naar effectieve participatie, Meijers-reeks nr. 335, Nijmegen: Wolf Legal Publishers 2020, p. 53.
(10) M.R. Bruning & K.G.A. Bolscher, 'Juridische analyse van de procespositie en het hoorrecht van minderjarigen' in M.R. Bruning e.a., Kind in proces: van communicatie naar effectieve participatie, Meijers-reeks nr. 335, Nijmegen: Wolf Legal Publishers 2020, p. 54.
(11) Zie bijvoorbeeld Artikel I, onderdeel E (art. 1:259, tweede lid, BW), Artikel I, onderdeel G (artikel 1:261, derde lid, BW) en artikel I, onderdeel I (artikel 1:262b, derde lid, BW).
(12) Memorie van Toelichting, Algemeen Deel, par. 3.4.4 (Verbeteren procespositie minderjarige), derde alinea.
(13) M.R. Bruning e.a., Kind in proces: van communicatie naar effectieve participatie, Meijers-reeks nr. 335. Nijmegen: Wolf Legal Publishers 2020, p. 281-282.
(14) Brief met advies over conceptwetsvoorstel Versterking rechtsbescherming in de jeugdbescherming van de Raad voor de rechtspraak van 29 april 2025, p. 2.
(15) Brief met uitkomsten uitvoeringstoets op het conceptwetsvoorstel Versterking rechtsbescherming in de jeugdbescherming van Jeugdzorg Nederland van 18 maart 2025, p. 3.
(16) Memorie van Toelichting, Artikelsgewijze toelichting, artikel VII en Memorie van Toelichting, Algemeen Deel, par. 7 (Evaluatie en invoeringstoets), tweede alinea.
(17) M.R. Bruning e.a., Eindevaluatie Wet herziening kinderbeschermingsmaatregelen, Den Haag: Boom juridisch 2022, p. 284.
(18) Stcrt. 2026, 13136.
(19) Artikel 2, tweede lid, Instellingsbesluit staatscommissie overheidsingrijpen bij kindermishandeling en ontwikkelingsbedreiging.
(20) Artikel 2, derde lid, Instellingsbesluit staatscommissie overheidsingrijpen bij kindermishandeling en ontwikkelingsbedreiging.
(21) Stcrt. 2026, 13136, p. 2.
(22) Artikel I, onderdeel L (artikel 1:265b, vijfde lid BW).
(23) Memorie van Toelichting, Algemeen Deel, par. 3.3.1 (Samenplaatsen broers en zussen na uithuisplaatsing), vijfde alinea.
(24) Memorie van Toelichting, Algemeen Deel, par. 5.1 (Uitvoerbaarheid), tweede alinea.
(25) Memorie van Toelichting, Artikelsgewijs Deel, toelichting bij artikel I, onderdeel L, onder vijfde lid.
(26) Memorie van Toelichting, Algemeen Deel, paragraaf 6 (Regeling Caribisch Nederland).
(27) Kamerstukken II 2025/26, 36800-IV, nr. 56, p. 9.