De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 6 februari 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 4 maart 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.
Bij besluit van 12 januari 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluiten van 28 oktober 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie aanvragen van betrokkenen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluiten van 11 november 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie aanvragen van verzoekers om hen een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 1 september 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkene om haar krachtens artikel 64 van de Vw 2000 uitstel van vertrek te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 19 mei 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Bij besluit van 3 december 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Het college van gedeputeerde staten van Utrecht mocht een ontheffing verlenen aan de Faunabeheereenheid Utrecht om gedurende het hele jaar wilde zwijnen in de provincie Utrecht te doden. Het provinciebestuur heeft "aannemelijk gemaakt dat de ontheffing nodig is om ernstige schade te voorkomen, in het belang van de verkeersveiligheid en om ervoor te zorgen dat zieke of gebrekkige dieren niet onnodig lijden." Stichting Animal Rights en Stichting Fauna4Life zijn het niet eens met de ontheffing en kwamen hiertegen eerder in beroep bij de rechtbank Midden-Nederland. De rechtbank gaf hen gelijk. De faunabeheereenheid vroeg de ontheffing aan om het zogeheten nulstandbeleid uit te voeren. Dit beleid wil voorkomen dat in de provincie vrij levende groepen wilde zwijnen zullen komen. Volgens de rechtbank vult het college van gedeputeerde staten de noodzaak voor de ontheffing in door te wijzen op het belang van handhaving van zijn nulstandbeleid. Dat vond de rechtbank onvoldoende. Naar het oordeel van de rechtbank kan het provinciebestuur met de verwijzing naar schadegegevens uit andere provincies niet onderbouwen dat een nulstandbeleid in de provincie Utrecht nodig is om schade, verkeersongevallen en risico’s voor de volksgezondheid te voorkomen. De provincie is het hier niet mee eens en is tegen de uitspraak in hoger beroep gekomen bij de Afdeling bestuursrechtspraak. En die oordeelt nu in hoger beroep anders dan de rechtbank. Voor het college van gedeputeerde staten is het mogelijk om een concrete dreiging van ernstige schade aannemelijk te maken met verwijzing naar opgetreden schade in situaties die vergelijkbaar zijn. Er kan worden verwezen naar situaties in Gelderland en Limburg, omdat daar aangewezen leefgebieden voor wilde zwijnen zijn, en de situatie in Noord-Brabant, waar ook wilde zwijnen voorkomen. Bovendien wordt de ontheffing op voorhand verleend om ernstige schade te voorkomen, die in dit geval nog niet is opgetreden. Deze ontheffing is juist gericht op het voorkomen dat die ernstige schade in de provincie Utrecht ontstaat. Van het provinciebestuur kan niet worden gevergd dat het eerst het ontstaan van die schade afwacht.
Het college van burgemeester en wethouders van Ermelo heeft terecht dwangsommen opgelegd aan een eendenslachterij. De bezwaren van de eendenslachterij tegen de dwangsommen zijn ongegrond. Uit de uitspraak volgt ook dat het college van B&W gedurende de procedure terecht in totaal € 45.000 aan dwangsommen heeft ingevorderd. Het college van B&W heeft de dwangsommen opgelegd nadat een omwonende om maatregelen tegen de eendenslachterij had gevraagd. Het college heeft de eendenslachterij in 2022 en 2023 opgedragen om aan zes overtredingen een einde te maken. Drie daarvan houden verband met overtredingen van het bestemmingsplan, de drie andere gaan over overtredingen van de milieuvergunning van het bedrijf. Het bedrijf was in hoger beroep gekomen tegen de dwangsommen, maar zijn bezwaren zijn ongegrond verklaard. Dat betekent dat de eendenslachterij aan de door het college geconstateerde overtredingen een einde moet maken. De omwonende was ook in hoger beroep gekomen bij de Afdeling bestuursrechtspraak. Zij had bezwaren tegen het besluit van het college om de zogenoemde begunstigingstermijn te verlengen. Met dat besluit kreeg het bedrijf langer de tijd om aan de drie overtredingen van het bestemmingsplan een einde te maken. Die overtredingen houden verband met het onterechte gebruik van twee percelen aan de Fokko Kortlanglaan en de verplichting om een houtsingel aan te leggen. De Afdeling bestuursrechtspraak komt in de uitspraak tot de conclusie dat het college van B&W die termijn onterecht met zes maanden heeft verlengd tot eind december 2024. Dat besluit wordt daarom vernietigd. Dat zou echter betekenen dat de eendenslachterij meteen na de uitspraak van 15 april 2026 dwangsommen zou moeten betalen, omdat de oorspronkelijke termijn al ruim verlopen is. Om dat te voorkomen bepaalt de Afdeling bestuursrechtspraak dat het bedrijf nu nog acht weken de tijd krijgt om aan de drie overtredingen van het bestemmingsplan een einde te maken.
