Uitspraken

Bij besluit van 26 juli 2022 heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan [appellante] boetes opgelegd van in totaal € 22.800,00 wegens zes overtredingen van het Arbeidsomstandighedenbesluit. [appellante] heeft een hoveniersbedrijf dat ook soms sloopwerkzaamheden uitvoerde. Op 22 maart 2021 hebben medewerkers van [appellante] in een pand aan de [locatie] in Beverwijk sloopwerkzaamheden verricht. Een van de medewerkers was minderjarig. De sloopwerkzaamheden bestonden uit het slopen van enkele muren en een plafondconstructie. Tijdens het uitvoeren van de werkzaamheden aan het plafond is ook materiaal verwijderd dat, zoals achteraf bleek, asbesthoudend was. Op 1 april 2021 is een asbestinventarisatie in het pand uitgevoerd. Uit de inventarisatie bleek dat sprake was van asbesthoudend materiaal, waarvan de sanering in risicoklasse 2A valt.

Bij besluit van 4 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Krimpenerwaard het bestemmingsplan "Molenpark, Bergambacht" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de ontwikkeling mogelijk van in totaal 125 woningen op de locatie Molenpark, gelegen ten noorden van Bergambacht. De ontwikkeling bestaat uit 43 grondgebonden woningen, waaronder rijwoningen, twee-onder-een-kapwoningen en vrijstaande woningen, en 82 appartementen. Het besluit hogere waarden voorziet voor een deel van de nieuwe woningen in een hogere geluidgrenswaarde als gevolg van het wegverkeer op de provinciale weg N207. [appellant] woont aan de [locatie] in Bergambacht, direct grenzend aan het plangebied. Hij kan zich niet verenigen met de besluiten, onder andere omdat hij vreest voor een vergaande aantasting van zijn leefomgeving. [partij]Ontwikkeling is de initiatiefnemer van de ontwikkeling.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van de rechtbank van 9 juli 2024 waarbij de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Hengelo van 28 juni 2023 ongegrond heeft verklaard. In dat besluit heeft het college de bezwaren tegen de besluiten van 9 maart 2022, 22 maart 2022, en 30 maart 2022, waarbij een verzoek van [appellant] om inzage in zijn persoonsgegevens op grond van de Algemene verordening gegevensbescherming is toegewezen, ongegrond verklaard. [appellant] heeft het college verzocht om inzage van zijn persoonsgegevens die worden verwerkt door de afdeling Werk en Inkomen. Het college heeft dit verzoek toegewezen en aan [appellant] meegedeeld dat hij een uitgeprint dossier kan ontvangen. [appellant] is het hier niet mee eens, omdat het college ten onrechte de afhandeling van zijn inzageverzoek heeft beperkt tot inzage in zijn dossier en persoonsgegevens.

Bij besluit van 28 maart 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Utrecht de locatie ter hoogte van de [locatie 1] aangewezen voor het plaatsen van een ondergrondse perscontainer voor restafval. Het college heeft met het besluit van 28 maart 2023 de locatie ter hoogte van de [locatie 1] aangewezen (hierna: de aangewezen locatie) voor het plaatsen van een ondergrondse container. Het betreft een ondergrondse perscontainer voor restafval. In het besluit op bezwaar van 16 juli 2024 heeft het college de aanwijzing in stand gelaten. [appellant] woont op de [locatie 1] naast de aangewezen locatie. De afstand van de gevel van zijn woning tot aan de aangewezen locatie is ongeveer twaalf meter. [appellant] is het niet eens met het besluit en heeft daarom beroep ingesteld.

Bij besluit van 9 maart 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Schiermonnikoog aan [appellant] een vergunning verleend voor het onttrekken van woonruimte aan de bestemming tot bewoning op het perceel [locatie A] in Schiermonnikoog. [appellant] is eigenaar van het perceel met woning aan [locatie A] in Schiermonnikoog. [belanghebbende] is eigenaar van het naastgelegen perceel met woning aan [locatie B]. Bij besluit van 16 juli 2024 heeft het college het bezwaar van [belanghebbende] tegen het besluit van 9 maart 2018 gegrond verklaard, dit besluit herroepen en de onttrekkingsvergunning alsnog geweigerd met toepassing van artikel 18, eerste lid, aanhef en onder c van de Huisvestingsverordening Schiermonnikoog 2015. Het college is bij nader inzien tot de conclusie gekomen dat het verlenen van de aangevraagde onttrekkingsvergunning zal leiden tot een onaanvaardbare inbreuk op een geordend woon- en leefmilieu in de omgeving van [locatie A]. [appellant] heeft tegen het nieuwe besluit op bezwaar van 16 juli 2024 beroep ingesteld, omdat hij het niet eens is met het alsnog weigeren van de door hem aangevraagde onttrekkingsvergunning.

Bij besluit van 12 juni 2018 heeft het college een omgevingsvergunning verleend aan [appellant] voor onder meer het in strijd met het bestemmingsplan gebruiken van een deel van de woning op het perceel [locatie 1] in Schiermonnikoog voor recreatieve doeleinden. [appellant] is eigenaar van de woning [locatie 1] in Schiermonnikoog. [partij] is eigenaar van het naastgelegen perceel met woning aan [locatie 2]. Aan [appellant] is een omgevingsvergunning verleend om zijn woning uit te breiden. Zoals de Afdeling in de in het procesverloop genoemde uitspraak van 15 november 2023 onder 1 heeft overwogen, is de omgevingsvergunning voor de bouw van de uitbreiding van de woning onherroepelijk. [appellant] wenst de uitbreiding te gebruiken voor recreatieve doeleinden. Dat gebruik was in strijd met het ten tijde van de vergunningverlening en het besluit op bezwaar in 2018 geldende bestemmingsplan "Schiermonnikoog - Dorp" uit 2009.

Bij besluit van 5 april 2023 heeft de minister [appellant] een boete opgelegd van € 42.750,00 wegens zes overtredingen van artikel 2, eerste lid, van de Wet arbeid vreemdelingen en zes overtredingen van artikel 15, eerste lid, van de Wav. Op 16 november 2021 hebben inspecteurs van de Nederlandse Arbeidsinspectie onderzoek gedaan op een werklocatie in Bleiswijk. De inspecteurs hebben op 24 oktober 2022 op ambtsbelofte een boeterapport opgemaakt. Daarin constateerden zij na administratief onderzoek dat [appellant] artikel 2, eerste lid, van de Wav heeft overtreden door zes vreemdelingen (hierna: de betrokkenen) te laten werken zonder dat [appellant] over tewerkstellingsvergunningen beschikte of de betrokkenen in het bezit waren van een gecombineerde vergunning voor verblijf en arbeid. Het werk bestond uit afbouwwerkzaamheden bij nieuwbouw en/of renovatie van gebouwen. Ook constateerden de inspecteurs na administratief onderzoek dat [appellant] artikel 15, eerste lid, van de Wav heeft overtreden. [appellant] heeft de betrokkenen namelijk arbeid laten verrichten bij andere werkgevers zonder deze werkgevers een kopie van de geldige identiteitsdocumenten van de betrokkenen te verstrekken.

Bij besluit van 29 oktober 2021 heeft Dienst Toeslagen een door [appellant A], naar gesteld handelend namens [appellant B], ingediend inzageverzoek op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming afgewezen wegens het ontbreken van een geldige machtiging. De rechtbank heeft het beroep van [appellant A] niet-ontvankelijk verklaard omdat er een termijnoverschrijding is die niet verschoonbaar is. Zij heeft onbesproken gelaten of er andere redenen zijn om te twijfelen aan de ontvankelijkheid van het beroep. In dat licht is onder meer de vraag aan de orde of [appellant A] wel een geldige machtiging heeft om te procederen voor [appellant B]. Nu de Afdeling het oordeel van de rechtbank volgt over de termijnoverschrijding, zal ook zij zich hiertoe beperken.

Bij beslissing van 24 september 2024 heeft het college van bestuur van de Rijksuniversiteit Groningen aan [appellante] meegedeeld dat aan de IND wordt gemeld dat zij gedurende het studiejaar 2023-2024 niet heeft voldaan aan de studievoortgangseis en niet gebleken is van een hiervoor bestaande verschoonbare reden. [appellante] is een internationale studente die sinds het studiejaar 2020-2021 de bacheloropleiding geneeskunde volgt aan de Rijksuniversiteit Groningen. Omdat zij een verblijfsvergunning heeft met als verblijfsdoel "studie" moet zij elk studiejaar voldoen aan de norm die voortvloeit uit de Wet Modern Migratiebeleid. Deze norm bedraagt 50% van de nominale last per studiejaar. Voor [appellante] geldt een norm van 30 ECTS per studiejaar. In studiejaar 2023-2024 heeft [appellante] 10 ECTS behaald. Aan de beslissing van 24 september 2024 heeft het CvB ten grondslag gelegd dat [appellante] onvoldoende studiepunten heeft gehaald om aan de MoMi-norm te voldoen. Omdat de MoMi-commissie heeft geconcludeerd dat [appellante] hiervoor geen verschoonbare reden heeft gegeven, heeft CvB aan haar medegedeeld dat de IND op de hoogte zou worden gesteld van het niet behalen van de MoMi-norm.

Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van de rechtbank van 14 januari 2025 waarbij de rechtbank het beroep van [appellant] tegen het besluit van 29 februari 2024 ongegrond heeft verklaard. In dat besluit heeft de Autoriteit Persoonsgegevens het bezwaar tegen het besluit van 23 juni 2023 ongegrond verklaard. In het besluit van 23 juni 2023 heeft de AP geweigerd handhavend op te treden tegen het Regionaal Tuchtcollege Gezondheidszorg te Zwolle (hierna: Tuchtcollege) naar aanleiding van een door [appellant] ingediende klacht op grond van de Algemene verordening gegevensbescherming .