Uitspraken

Bij tussenuitspraak van 19 februari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:625, heeft de Afdeling de raad van de gemeente Vlissingen opgedragen om binnen 26 weken na verzending van die tussenuitspraak het daarin omgeschreven gebrek in het besluit van 18 april 2024 te herstellen dan wel een gewijzigd of nieuw besluit te nemen en de uitkomst aan de Afdeling en Oosterveen mee te delen. De Afdeling heeft in de tussenuitspraak onder 6.3 geoordeeld dat de raad het bestemmen van de groenstrook langs de Koudenhoek als "Verkeer" niet afdoende heeft onderbouwd. [appellante] betoogt dat de raad het gebrek in de tussenuitspraak niet heeft hersteld. Daartoe voert [appellante] in de eerste plaats aan dat de raad geen acht heeft geslagen op de door haar aangedragen alternatieve locaties voor parkeerplaatsen.

Bij besluit van 20 juli 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van West Maas en Waal aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor de activiteiten bouwen en afwijken van het bestemmingsplan "Gouden Ham/De Schans, randzone" ten behoeve van drie lichtmasten met ledlampen op het perceel [locatie 1] in Appeltern, gemeente West Maas en Waal. [partij] is eigenaar van het perceel. Op het perceel is het bestemmingsplan van toepassing. Aan de noordzijde van het perceel is een paardenbak gesitueerd, waarvoor het college eerder aan [partij] een omgevingsvergunning heeft verleend om af te wijken van het bestemmingsplan. Een paardenbak is niet toegestaan binnen de ter plaatse geldende bestemming "Recreatie". [partij] heeft aan de zuidrand van de paardenbak de lichtmasten gerealiseerd. De lichtmasten zijn volgens de aanvraag 7,8 m hoog en aan de bovenzijde van elke lichtmast zijn twee ledlampen gemonteerd. [appellant] woont ten zuiden van het perceel aan de [locatie 2] in Appeltern. Zijn woonperceel grenst aan het perceel. De afstand tussen die perceelsgrens en de paardenbak is ongeveer 64 m.

Bij besluiten van 3 juli 2023 en 28 augustus 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hoorn dwangsommen ingevorderd bij [appellante]. [appellante] was tot augustus 2023 eigenaar van de woning aan de [locatie A] in Hoorn. Zij woonde elders en verhuurde de woning. Een toezichthouder van de gemeente heeft bij controles op 17 maart 2023, 14 april 2023 en 26 mei 2023 geconstateerd dat de woning door meer dan één afzonderlijk huishouden werd bewoond. Vast staat dat drie dwangsommen van in totaal € 30.000,00 zijn verbeurd. Het college is bij besluiten van 3 juli 2023 en 28 augustus 2023 overgegaan tot invordering van de verbeurde dwangsommen. De rechtbank heeft geoordeeld dat er geen bijzondere omstandigheden aanwezig waren en dat het college daarom heeft mogen besluiten tot invordering van de dwangsommen.

Bij brief van 9 januari 2023 heeft de raad aan [appellant] een verplichting tot betaling opgelegd. Bij besluit van 30 mei 2023 heeft de raad het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. In hoger beroep is in geschil of de rechtbank het beroep van [appellant] terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. De rechtbank heeft geoordeeld dat [appellant] het beroepschrift niet tijdig heeft ingediend. De laatste dag voor het indienen van het beroepschrift was 11 juli 2023. [appellant] heeft het beroepschrift met dagtekening 11 juli 2023, in de brievenbus van het gerechtsgebouw gedeponeerd. De rechtbank is uitgegaan van de door de griffie op het beroepschrift gestempelde ontvangstdatum van 12 juli 2023. [appellant] heeft niet aannemelijk gemaakt dat het beroepschrift daadwerkelijk op 11 juli 2023 in de brievenbus van het gerechtsgebouw is gedeponeerd. Bovendien had hij na sluitingstijd van de rechtbank het beroepschrift langs digitale weg kunnen indienen.

Bij besluit van 22 mei 2023 heeft het college van gedeputeerde staten van Gelderland aan [appellanten] een tegemoetkoming in planschade toegekend van € 10.500,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 8 november 2021 tot aan de dag van uitbetaling. [appellanten] hebben op 17 september 2003 gekocht en zijn sinds 2 maart 2004 eigenaar van de woning met omliggende grond aan de [locatie] te Bruchem. De woning ligt ten westen van de nabij gelegen rijksweg A2 en ten zuiden van Zaltbommel. [appellanten] hebben verzocht om een tegemoetkoming in planschade als gevolg van het op 31 augustus 2018 in werking getreden provinciale inpassingsplan "Windpark Bommelerwaard A2" (hierna: het inpassingsplan). Volgens [appellanten] leidt het inpassingsplan tot waardedaling van hun woning, waardoor zij schade lijden.

Bij besluit van 15 september 2021 heeft de raad een verzoek van [appellante] om herziening van een besluit van 8 januari 2020 afgewezen. [appellante] heeft verzocht om herziening van een besluit waarbij haar op grond van artikel 5a, eerste lid, van het Besluit vergoedingen rechtsbijstand een vergoeding voor verlening van rechtsbijstand in de algemene asielprocedure is toegekend. Zij wil naast deze vergoeding ook een toeslag voor werkzaamheden in de verlengde asielprocedure op grond van het tweede lid van deze bepaling. De raad heeft dit verzoek afgewezen, omdat niet is gebleken dat de asielprocedure volgens de V.A.-procedure is afgehandeld. Het geschil gaat over de vraag of de raad zich terecht op dit standpunt heeft gesteld. De rechtbank heeft geoordeeld dat de raad voor het toekennen van de toeslag het vereiste heeft mogen stellen dat [appellante] bij de declaratie een V.A.-brief van de IND overlegt.

Bij afzonderlijke besluiten van 3 augustus 2022 heeft de Dienst Toeslagen aan [appellante] een compensatie toegekend voor de jaren 2007, 2012, 2013, 2014, 2016 en 2017 van in totaal € 141.397,00 en geweigerd aan [appellante] een compensatie toe te kennen voor de jaren 2006, 2008 tot en met 2011 en 2015. [appellante] heeft op 6 januari 2021 verzocht om een herbeoordeling van haar recht op kinderopvangtoeslag voor de jaren 2006 tot en met 2017. Met het besluit van 22 november 2023, zoals gewijzigd bij het besluit van 9 september 2025, heeft de Dienst Toeslagen voor de jaren 2007 en 2011 tot en met 2017 aan [appellante] een compensatie toegekend van in totaal € 197.092,00 en voor de jaren 2006, 2008, 2009 en 2010, onder verwijzing naar het advies van de Commissie van Wijzen, een compensatie geweigerd. [appellante] heeft in het nadere stuk van 22 september 2025 de gronden van het hoger beroep die gaan over de jaren 2007 en 2015 ingetrokken. Dit maakt dat het geschil in hoger beroep alleen nog ziet op de weigering van de compensatie voor het jaar 2010.

Bij besluit van 1 november 2023 heeft het college van burgemeester en wethouders van Laren een aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] heeft op 15 augustus 2023 een urgentieverklaring op medische gronden aangevraagd. Hij heeft hieraan ten grondslag gelegd dat hij met zijn vrouw en dochter, geboren in juni 2023, inwoont bij zijn ouders. De moeder van [appellant] heeft angstklachten, depressie, PTSS en ernstige longklachten. De vader van [appellant] heeft PTSS en is vaak verbaal agressief. [appellant] en zijn vader hebben vaak ruzie en de spanningen lopen op. Het college heeft de aanvraag afgewezen conform het advies van de urgentiecommissie waarin staat dat de aanvraag niet voldoet aan de randvoorwaarden.

Bij besluit van 17 juni 2024 heeft de korpschef de aan Night & Day Security B.V. verleende toestemming om [wederpartij] beveiligingswerkzaamheden voor haar te laten verrichten, ingetrokken. Night & Day Security B.V. had toestemming van de korpschef om [wederpartij] beveiligingswerkzaamheden voor haar te laten verrichten. [wederpartij] was behalve beveiliger ook taxichauffeur. In de nacht van 24 op 25 maart 2024 heeft [wederpartij] als taxichauffeur twee passagiers vervoerd. Een van de passagiers heeft overgegeven in de taxi. Na een discussie over schoonmaakkosten voor de taxi zou [wederpartij] die passagier een klap hebben gegeven. De korpschef heeft de toestemming als bedoeld in artikel 7, vijfde lid, van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus ingetrokken, omdat [wederpartij] volgens hem niet meer beschikt over de betrouwbaarheid die nodig is voor het te verrichten beveiligerswerk. De rechtbank heeft het beroep van [wederpartij] gegrond verklaard. De rechtbank heeft hiertoe overwogen dat de strafrechter met de vrijspraak alle bewijsmiddelen heeft beoordeeld die ook ten grondslag liggen aan het bestreden besluit. De korpschef heeft geen aanvullende informatie overgelegd. De korpschef heeft daarom de toestemming niet mogen intrekken, aldus de rechtbank.

Bij besluit van 15 november 2019 heeft de burgemeester van 's-Hertogenbosch zijn beslissing om spoedeisende bestuursdwang toe te passen in de vorm van de onmiddellijke sluiting van café Opium aan de Parade 2 in ’s-Hertogenbosch, op schrift gesteld. De vennootschap exploiteerde café Opium in ’s-Hertogenbosch. Op 11 november 2019 vond in de binnenstad het jaarlijkse openingsfeest van het carnavalsseizoen plaats. De binnenstad was drukbezocht door uitgaanspubliek en de cafés, waaronder Opium, waren ook drukbezocht. De burgemeester heeft aan zijn besluit ten grondslag gelegd dat er op 11 november 2019 diverse overtredingen hebben plaatsgevonden van de voor Opium geldende vergunningsvoorschriften, die ertoe hebben geleid dat de veiligheid onvoldoende werd gewaarborgd doordat drukte en onrust in de hand werden gewerkt. In bezwaar heeft de burgemeester het besluit gehandhaafd. De voornaamste reden voor de onmiddellijke sluiting was de omstandigheid dat Opium de aanwijzing om gekwalificeerde portiers in te schakelen niet heeft opgevolgd.