Uitspraken

Bij besluit van 9 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Súdwest-Fryslân aan [bedrijf] een omgevingsvergunning beperkte milieutoets voor diverse wijzigingen van de inrichting op het perceel [locatie] in Boazum. Het bedrijf van [belanghebbende], een gritstraal- en coatingbedrijf, is gevestigd op het bedrijventerrein "De Trochsnijing". Het bedrijfsproces bestaat in grote lijnen uit het gritstralen, schoperen (het aanbrengen van een beschermende laag op metaal) en verven van grote en kleine (metalen) voorwerpen. De omgevingsvergunning beperkte milieutoets ziet op het vervangen van compressoren, een dieseltank, de afzuiginstallatie in de schopeerhal en een transformatorhuisje en de uitbreiding met een binnenopslagruimte. De inrichting heeft twee hallen. In hal 1 zijn een straalruimte, een spuitwand, een kantoor en een personeelsruimte aanwezig. Aan de westzijde van hal 1 is een uitbreiding voor opslag. In hal 2 bevinden zich een verf-/spuitruimte, een schopeerruimte en een ruimte voor assemblage en opslag.

Bij besluit van 30 september 2021 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Landelijk gebied, herziening [locatie]" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt de bouw van een nieuwe melkveestal en drie nieuwe sleufsilo’s voor ruwvoeropslag aan de [locatie] in Schijndel mogelijk. Het Groene Hart Brabant kan zich niet met de vaststelling van het bestemmingsplan verenigen, omdat de uitbreiding volgens haar afbreuk doet aan de natuurwaarden in het gebied. Het Groene Hart Brabant betoogt dat het bestemmingsplan in strijd is met de rechtszekerheid omdat als de veehouderij ophoudt te bestaan, er dan nog wel de mogelijkheid bestaat voor het opslaan van ruwvoeropslag, terwijl dit volgens de plantoelichting niet de bedoeling is. Volgens Het Groene Hart Brabant moet de functieaanduiding "Specifieke vorm van agrarisch: ruwvoeropslag" worden verbonden aan de functieaanduiding "grondgebonden veehouderij".

Bij besluit van 3 december 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam de aanvraag van [appellant] om een urgentieverklaring afgewezen. [appellant] is gescheiden en heeft vier kinderen, waarvan er op het moment van de aanvraag drie minderjarig waren. De moeder van de kinderen verblijft op Malta en ongeveer 7 à 10 dagen per maand in Nederland en was dus niet in staat de volledige zorg voor de kinderen op zich te nemen. [appellant] heeft geen vaste verblijfplaats en heeft een urgentieverklaring aangevraagd omdat hij een zelfstandige woning nodig heeft om samen met zijn kinderen te mogen wonen. Uit de stukken bij aanvraag blijkt dat de twee jongste kinderen onder toezicht zijn gesteld, uit huis zijn geplaatst en in een gezinshuis met meerdere pleegouders verblijven, in ieder geval zolang [appellant] niet over een woning beschikt en de moeder op Malta woont en werkt. De twee oudste dochters wonen zelfstandig van wie de oudste dochter in de voormalige echtelijke woning.

Bij besluit van 6 mei 2019 heeft het college aan [belanghebbende] een omgevingsvergunning verleend voor het vervangen van het enkel glas door dubbel glas in de kozijnen in de voorgevel van de woning op het perceel [locatie] te Den Haag. De woning op het perceel ligt in het rijksbeschermd stadsgezicht Archipelbuurt/Willemspark II. [belanghebbende], eigenaar van de woning, heeft het enkel glas in de acht kozijnen in de voorgevel van de woning vervangen door dubbel glas. Omdat daar een omgevingsvergunning voor is vereist, heeft [belanghebbende] een legaliserende aanvraag om verlening van een omgevingsvergunning ingediend. [appellant] is het niet eens met de verlening van de omgevingsvergunning. Volgens hem leidt het bouwplan tot een aantasting van het historisch gevelbeeld. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat niet in geschil is dat het bouwplan niet in strijd is met het bestemmingsplan. Hij voert in dit verband aan dat hij verschillende keren heeft aangevoerd dat het perceel is gelegen in rijksbeschermd stadsgezicht en dat bij een verandering van de voorgevel er van het bestemmingsplan moet worden afgeweken.

Bij besluit van 8 juli 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Weert op verzoek van [partij] op grond van de Wet openbaarheid van bestuur 67 documenten al dan niet gedeeltelijk openbaar gemaakt. [partij] is journalist. Hij heeft het college op 18 februari 2020 verzocht om openbaarmaking van documenten over de ‘gedragscode burgemeester’. In het bijzonder heeft hij - kort samengevat - verzocht om openbaarmaking van alle informatie over het contact van burgemeester [naam appellant] en raadslid [naam raadslid], waaronder onderlinge communicatie, agenda-afspraken en bijbehorende declaraties. Voordat het Wob-verzoek werd ontvangen, heeft het college op 29 januari 2020 in het kader van een integriteitsonderzoek naar burgemeester [appellant] een kopie van zijn inbox en agenda gemaakt, waardoor in totaal 9.133 door hem verwijderde e-mailberichten zijn achterhaald en veiliggesteld. Naar aanleiding van het Wob-verzoek heeft het college digitaal onderzoek gedaan en in de kopie van de inbox en agenda van burgemeester [appellant] 67 documenten aangetroffen. Het college heeft die documenten vervolgens al dan niet gedeeltelijk openbaar gemaakt.

Bij besluit van 16 januari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Oegstgeest het handhavingsverzoek van [appellant] afgewezen. [appellant] woont in een appartementencomplex aan de Johan Wagenaarlaan 1-13. Voor het appartementencomplex liggen openbare parkeerplaatsen. Deze parkeerplaatsen worden gebruikt door bewoners van het appartementencomplex en door de bewoners van de woningen aan de Kees van Baarenlaan 17-20 die geen eigen parkeerplaats hebben. De parkeerplaatsen worden ook gebruikt door bewoners van woningen in omliggende straten. [appellant] heeft het college verzocht om handhavend op te treden in die gevallen waar in strijd met de bepalingen in de koopovereenkomsten en/of het bestemmingsplan de carport, parkeerplek of inpandige garage een andere functie heeft gekregen. Daarnaast heeft hij het college verzocht erop toe te zien dat niet buiten de bestaande parkeerplaatsen wordt geparkeerd. Het college heeft het verzoek om handhaving afgewezen. [appellant] is het daar niet mee eens.

Bij brief van 8 juli 2021 heeft [appellant] beroep ingesteld tegen het volgens hem niet (tijdig) bekendmaken door het college van burgemeester en wethouders van Leeuwarden van een van rechtswege verleende omgevingsvergunning voor het bewonen van de eerste verdieping van het pand op het perceel [locatie 1] te Leeuwarden. [appellant] is eigenaar van het perceel, waarop een bedrijfsgebouw staat. In het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Leeuwarden - Industrieterrein Leeuwarden Oost en De Hemrik" is aan het perceel de enkelbestemming "Bedrijventerrein - 2" met de functieaanduiding "bedrijf tot en met categorie 3.2" toegekend. Het gebruik van (een deel van) het bedrijfsgebouw als bedrijfswoning is daarmee in strijd omdat de functieaanduiding "bedrijfswoning" niet aan de gronden is toegekend. [appellant] is op de eerste verdieping van het bedrijfsgebouw gaan wonen en heeft zich in de basisregistratie personen van de gemeente ingeschreven. Nadat hij door het college was geïnformeerd dat op het perceel niet mocht worden gewoond, heeft hij op 25 februari 2021 een brief aan het college gestuurd.

Bij besluit van 16 januari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Papendrecht de aanvraag van [appellant] om een voorrangsverklaring afgewezen. [appellant] woonde op het moment van de aanvraag op de derde etage van een flat die bereikbaar is met een trap en een lift. Hij heeft een voorrangsverklaring gevraagd vanwege medische redenen. Daarbij heeft hij toegelicht dat hij wil verhuizen naar een woning op de begane grond omdat hij moeite heeft met traplopen en de lift vaak defect is en te ver van zijn voordeur is. Het college heeft bij het besluit op bezwaar van 12 juni 2020 de afwijzing van de aanvraag om een urgentieverklaring gehandhaafd op grond van de algemene weigeringsgronden van artikel 2.1.5, aanhef en onder c en onder d, van de Huisvestingsverordening gemeente Papendrecht 2019, zoals die op het moment van de aanvraag luidde. Volgens het college moet [appellant] in staat worden geacht zijn huisvestingsprobleem zelf op te lossen. De problemen met de lift moeten worden opgelost met de wooncorporatie.

Bij besluit van 16 december 2021 heeft de raad van de gemeente Waalwijk het bestemmingsplan "Gemengd gebied, herziening 1" vastgesteld. Tegen dit besluit hebben [appellant sub 1] en [appellant sub 2] beroep ingesteld. [appellant sub 1] woont aan de [locatie 1] (hierna: het perceel) in Sprang-Capelle. In het bestemmingsplan "Gemengd gebied" is aan die gronden de bestemming "Gemengd" toegekend. [appellant sub 1] kan zich niet met het plan verenigen, omdat daardoor de planologische mogelijkheid om een extra woning op zijn perceel te bouwen, is vervallen. [appellant sub 2] is eigenaar van de gronden aan de [locatie 2] tot en met [locatie 3]. [appellant sub 2] kan zich niet verenigen met het plan, omdat hierdoor alsnog de uitsterfconstructie voor zijn gronden met de aanduiding "specifieke vorm van gemengd-achterperceel" ten behoeve van de activiteit ‘detailhandel’ wordt gehandhaafd, terwijl de Afdeling in de uitspraak van 24 februari 2021, ECLI:NL:RVS:2021:394, heeft geoordeeld dat het bestemmingsplan "Gemengd gebied" op dat punt niet op een deugdelijke motivering berustte. Verder acht [appellant sub 2] onduidelijk hoeveel woningen het plan mogelijk maakt op zijn perceel.

Bij besluit van 20 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag aan Vastint Hospitality B.V. een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een bedrijfsverzamelgebouw met bedrijven, opslagruimte, kantoren, horeca, een hotel en een parkeerdek aan de Dr. Lelykade ongenummerd ter plaatse van nummer 2 te Den Haag. Op 20 november 2018 heeft Vastint een omgevingsvergunning aangevraagd voor het bouwen. Voor het hotel is voorzien in 144 kamers. De aanvraag is, voor zover hier van belang, getoetst aan het bestemmingsplan "Scheveningen Haven" en het bestemmingsplan "Parapluherziening (fiets)parkeren". Het college heeft de omgevingsvergunning verleend. De stichting kan zich niet vinden in de verleende omgevingsvergunning, met name vanwege de hoeveelheid kamers van het hotel. Het college heeft het bezwaarschrift van de stichting ongegrond verklaard. Daarop heeft de stichting beroep aangetekend.