Uitspraken

Bij besluit van 10 juni 2020 heeft de minister voor Medische Zorg de aanvraag van FYTA om een ontheffing op grond van de Opiumwet afgewezen. FYTA is een fabrikant van werkzame stoffen voor geneesmiddelen. Zij verkoopt die aan geneesmiddelenfabrikanten. Werkzame stoffen zijn de actieve bestanddelen van geneesmiddelen. De Engelse benaming voor werkzame stoffen is active pharmaceutical ingredient. Werkzame stoffen worden daarom ook wel aangeduid als API. FYTA wil werkzame stoffen maken uit cannabis en die kunnen verkopen aan een Duitse fabrikant van geneesmiddelen. Volgens de minister heeft FYTA daarvoor twee toestemmingen nodig. De ene is een registratie van de werkzame stoffen, oftewel de API-registratie, op grond van de Geneesmiddelenwet. De andere is een ontheffing van verboden van de Opiumwet. De ontheffing heeft de minister geweigerd. De rechtbank heeft geoordeeld dat de minister dat mocht doen. FYTA is het daar niet mee eens.

Bij besluit van 20 juli 2021 heeft de raad van de gemeente Cranendonck het bestemmingplan "Budel en Budel-Dorplein" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan is vastgesteld om voor Budel en Budel-Dorplein te voorzien in een uniforme planregeling die aansluit bij de actuele bestemmingsplannen voor de overige kernen in de gemeente Cranendonck. Het bestemmingsplan is hoofdzakelijk conserverend van aard en is gericht op het vastleggen van de bestaande ruimtelijke en functionele structuur van beide kernen. Het bestemmingsplan voorziet ook in de wijziging van enkele bestemmingen en er zijn enkele ontwikkelingen mogelijk gemaakt. [appellant sub 1] woont aan [locatie A] in Budel-Dorplein. Hij is het niet eens met de in het plan gewijzigde bestemmingen voor het perceel ’t Routje 1 in Budel-Dorplein dat tegenover zijn perceel ligt. Hij vreest dat de wijziging van de bestemmingen zorgt voor aantasting van het groene karakter van het perceel ’t Routje 1. [appellante sub 2] betoogt dat de raad ten onrechte niet op het perceel heeft voorzien in een bestemming die de bouw en exploitatie van een supermarkt toestaat.

Bij besluit van 26 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van IJsselstein onder meer locatie PL32 in het Koningin Emmahof in IJsselstein aangewezen voor de plaatsing van onder meer twee ondergrondse containers voor huishoudelijk restafval. In overweging 14.2 van de tussenuitspraak heeft de Afdeling overwogen dat het college het besluit van 26 oktober 2021 niet deugdelijk heeft gemotiveerd op het punt van het vervallen van een parkeerplaats door de plaatsing van ondergrondse containers op de locatie PL32. Volgens de Afdeling heeft het college niet gemotiveerd waarom het voor deze specifieke locatie heeft gekozen om af te wijken van locatie-criterium 58, dat luidt: "De locatie (container) bevindt zich niet in een parkeervak." Dit terwijl de VvE Hollandsche IJssel uitdrukkelijk heeft gewezen op de door haar ervaren parkeerdruk. Ondanks dat locatie-criterium 58 volgens het college geldt als een zacht criterium, waar het college overeenkomstig zijn beleid eerder van kan afwijken dan van een hard criterium, had het college volgens de Afdeling in ieder geval inzichtelijk moeten maken waarom de plaatsing van de ondergrondse container in het parkeervak in dit geval aanvaardbaar is.

Bij besluit van 1 oktober 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam aan [vergunninghouder] een vergunning verleend voor het omzetten van één zelfstandige woonruimte naar vier onzelfstandige woonruimten op het adres [locatie] in Amsterdam. Op 21 augustus 2019 heeft [vergunninghouder] een aanvraag ingediend voor het omzetten van één zelfstandige woonruimte naar vier onzelfstandige woonruimten. [vergunninghouder] heeft de woonruimte in eigendom. Zij heeft de vergunning aangevraagd voor ‘Huis voor je Kind’. De VvE, waaronder de woonruimte op [locatie] valt, heeft hiertegen bezwaar gemaakt. Het bezwaar is op 10 maart 2020 ongegrond verklaard. Daartegen heeft de VvE beroep ingesteld. Het college heeft hangende het beroep van de VvE op 19 januari 2021 de eerder verleende vergunning ingetrokken en een nieuwe vergunning verleend voor het omzetten van één zelfstandige woonruimte naar drie onzelfstandige woonruimten. Het door de VvE ingestelde beroep was mede tegen dit besluit gericht. Het oordeel van de rechtbank ziet op het besluit van 19 januari 2021.

Bij besluit van 1 februari 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Cranendonck geweigerd [appellante] een omgevingsvergunning te verlenen voor het realiseren van een supermarkt met een woning op het perceel [locatie A] in Budel. De aanvraag van [appellante] van 19 september 2017 voor een omgevingsvergunning heeft betrekking op de nieuwbouw van een supermarkt met een woning en parkeervoorzieningen op het perceel. Het project omvat een hoofdgebouw met een oppervlakte van 2.144 m², een bijgebouw in de vorm van een berging behorend bij de woning met een oppervlakte van 5,52 m², een bijgebouw in de vorm van een winkelwagenvoorziening behorend bij de winkel met een oppervlakte van 12,5 m², twee vlaggenmasten en een reclamezuil. Er is voorzien in 2 parkeerplaatsen ten behoeve van de woning en in 140 parkeerplaatsen ten behoeve van de winkel. Ook heeft de aanvraag betrekking op het slopen van de al op het perceel aanwezige bebouwing. Het college wenst geen medewerking te verlenen aan afwijking van het bestemmingsplan, omdat het project niet in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening.

Bij besluit van 17 juli 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het recht van [appellante] op huurtoeslag voor het jaar 2019 definitief vastgesteld op nihil en € 3.089,- aan te veel uitbetaalde voorschotten van haar teruggevorderd. [appellante] heeft voor het jaar 2019 voorschotten huurtoeslag ontvangen. Deze voorschotten waren gebaseerd op een geschat jaarinkomen van € 690,-. [appellante] moet een bedrag van € 3.089,- aan teveel ontvangen voorschotten terugbetalen. Aan de nihilstelling van het recht van [appellante] op huurtoeslag voor het jaar 2019 heeft de Belastingdienst/Toeslagen ten grondslag gelegd dat het toetsingsinkomen van [appellante] te hoog is om voor die toeslag in aanmerking te komen. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het meenemen van de volledige betaling bij haar toetsingsinkomen van 2019 voor haar helemaal niet gunstiger is en dat zij in dat jaar recht heeft op € 256,- huurtoeslag per maand. In dit kader voert zij allereerst aan dat na middeling van het belastbaar inkomen in de periode 2017-2019 blijkt dat haar inkomen in alle drie die jaren lager was dan de maximale inkomensgrens om voor huurtoeslag in aanmerking te komen.

Bij besluit van 9 maart 2022 heeft de raad van de gemeente Nijmegen het bestemmingsplan "Nijmegen Centrum - Stationsomgeving - 5 (fietsenstalling entree west CS)" (hierna: het bestemmingsplan) vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in de mogelijkheid om aan de westzijde van het huidige station van Nijmegen een nieuwe stationsentree te realiseren met voorplein. Onder het entreegebouw en voorplein is een openbare overdekte fietsenstalling voorzien. Het voorplein bestaat uit een verblijfsruimte, groenvoorzieningen, kiss en ride voorziening, mindervalidenparkeerplaatsen en taxivoorzieningen. De ontsluiting van het voorplein loopt via de Fresiastraat, welke heringericht gaat worden. Het plangebied is gelegen aan de Tunnelweg, direct ten westen van het station Nijmegen, in de wijk Wolfskuil in stadsdeel Oud-west. Aan de oostzijde wordt het plangebied begrensd door het spoor en aan de westzijde door de Koninginnelaan. Aan de noord- en zuidzijde wordt de grens gevormd door de Tunnelweg en de Fresiastraat. Op de gronden in het plangebied rusten de bestemmingen "Gemengd", "Verkeer" en "Groen".

Bij besluit van 28 februari 2018 heeft het college van burgemeester en wethouders van Leidschendam-Voorburg het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen het gebruik van de binnenplaats, behorend bij de panden aan de [locatie 1] en [locatie 2] in Voorburg (hierna: de binnenplaats), afgewezen. [appellant] is eigenaar van de panden aan de [locatie 3] en [locatie 1] in Voorburg. Vanuit deze panden is er zicht op de binnenplaats. Hij heeft het college bij e-mailbericht van 8 september 2017 en bij brief van 16 februari 2018 verzocht om handhavend op te treden tegen het gebruik door Van den Bosch van deze binnenplaats als boerenerf door het laten verblijven van dieren en als opslagplaats voor landbouwgereedschap en overige opslag, zoals van een auto met aanhangwagen, en diervoer waaronder broden en groenteafval. [appellant] stelt hiervan zichthinder, stankhinder, geluidhinder en hinder van ongedierte te ondervinden. Het college heeft dit verzoek afgewezen. Bij uitspraak van 24 juni 2019 in zaak nr. 18/6145 heeft de rechtbank het aanvankelijke, op 18 juli 2018 genomen besluit op het bezwaar van [appellant] tegen deze afwijzing vernietigd.

Bij besluit van 11 april 2022 heeft de raad van de gemeente Tilburg het bestemmingsplan "Buitengebied De Zandleij 2012, 19e herziening (De Kuil 1G)" vastgesteld. Het bestemmingsplan maakt het mogelijk dat binnen het perceel aan de Kuil 1G in Udenhout twee woningen worden gebouwd. Het bestemmingsplan splitst het perceel in twee kavels waarbij op beide kavels maximaal één woning kan worden gebouwd. Het vorige bestemmingsplan stond maximaal één woning toe op het hele perceel. [appellante] woont aan de [locatie A] naast het plangebied. Zij heeft voorafgaand aan de vaststelling van het bestemmingsplan geprobeerd een overeenkomst te sluiten met de initiatiefnemer van het plan waarin staat dat geen ramen en dakkapellen boven de 3 meter hoog aan de zijde naast haar perceel worden geplaatst. Dit is niet gelukt. Zij klaagt nu dat het bestemmingsplan leidt tot afbreuk aan de ruimtelijke beleving en landelijke uitstraling van de omgeving en verlies aan privacy, omdat het bestemmingsplan dit niet verbiedt. In deze uitspraak gaat de Afdeling in het kader van een goede ruimtelijke ordening in op de vraag of de raad in het bestemmingsplan ramen en dakkapellen boven de 3 meter had moeten verbieden.

Bij besluit van 7 augustus 2020 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de zorgtoeslag van [wederpartij] over het jaar 2019 definitief berekend en vastgesteld. Daarbij is tevens het te veel betaalde voorschot van hem teruggevorderd. [wederpartij] heeft in 2009 een ontslagvergoeding van € 151.236,00 ontvangen. Hij heeft dit bedrag ondergebracht in een door hem opgerichte stamrecht-B.V. Bij een zogenoemde stamrechtconstructie wordt een ontvangen ontslagvergoeding, zonder inhouding van belasting, gestort in een stamrecht-B.V. Uit de stamrecht-B.V. kunnen periodieke uitkeringen worden gedaan, waarover de betrokkene op dat moment alsnog inkomstenbelasting verschuldigd is. [wederpartij] heeft van de stamrecht-B.V. geld geleend voor het opzetten van een eigen bedrijf, en nadien om te kunnen voorzien in zijn levensonderhoud. Het door [wederpartij] van de stamrecht-B.V. geleende bedrag bedroeg in 2016 € 140.202,00. Over dit bedrag was nog geen belasting betaald. Dit heeft geleid tot een belastingschuld van [wederpartij] bij de inspecteur voor de inkomstenbelasting.