Uitspraken

Bij besluit van 20 januari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Beverwijk de aanvraag om een omgevingsvergunning voor het verbouwen en het wijzigen van het gebruik van het pand aan de [locatie] te Beverwijk ten behoeve van een shishalounge afgewezen. [appellant] exploiteert in het pand aan de [locatie] in Beverwijk een winkel in telecommunicatieapparatuur, overige telecommunicatie en reparatie van overige consumentenartikelen. In een gedeelte van het pand exploiteert [appellant] een "money transfer" kantoor en sinds omstreeks 2014 in een ander gedeelte een shishalounge. [appellant] heeft een aanvraag ingediend voor een omgevingsvergunning voor het verbouwen van een gedeelte van het pand en het wijzigen van het gebruik ten behoeve van een shishalounge. Bij het besluit van 20 januari 2021 heeft het college de aanvraag afgewezen, omdat het gebruik van het pand als shishalounge in strijd is met het bestemmingsplan "Woongebied Oost". Het college is niet bereid af te wijken van het bestemmingsplan, omdat de aanvraag niet voldoet aan de voorwaarden voor afwijking.

Bij besluit van 11 februari 2021 heeft de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties het verzoek van [appellant] om kennisneming van de bij de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst over hem aanwezige gegevens gedeeltelijk toegewezen. Op 19 mei 2020 heeft [appellant] een verzoek ingediend op grond van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2017 om inzage in de gegevens die op hem betrekking hebben. De minister heeft in zijn besluit op dit verzoek een inzagedossier verstrekt, bestaande uit 322 bewerkte fotokopieën van niet-actuele gegevens over [appellant] en 92 toelichtingsformulieren. Op de toelichtingsformulieren heeft de minister toegelicht waarom delen van teksten onleesbaar zijn gemaakt. Het verzoek van [appellant] is door de minister afgewezen, voor zover het actuele gegevens betreft, persoonsgegevens van derden of gegevens die zicht geven op een actuele werkwijze of bronnen van de AIVD. Hiertegen heeft [appellant] bezwaar gemaakt en, na ongegrondverklaring daarvan, beroep ingesteld. De rechtbank heeft geoordeeld dat [appellant] niet aannemelijk heeft gemaakt dat er meer niet-actuele gegevens over hem bij de AIVD zijn dan al aan hem zijn verstrekt.

Bij besluit van 2 november 2021 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen aan [appellant] een Educatieve Maatregel Gedrag en verkeer opgelegd. Het CBR heeft aan [appellant] een EMG opgelegd naar aanleiding van een schriftelijke mededeling van het Openbaar Ministerie. In die mededeling is vermeld dat het vermoeden bestaat dat [appellant] niet langer beschikt over de vereiste rijvaardigheid dan wel over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid voor het besturen van motorrijtuigen waarvoor zijn rijbewijs is afgegeven. Volgens het CBR heeft [appellant] met zijn rijgedrag herhaaldelijk gedragingen vertoond als genoemd in de bij de Regeling behorende bijlage 1, onder A, onderdeel III, Rijgedrag. In het besluit op bezwaar van 18 januari 2022 heeft het CBR zich op het standpunt gesteld dat voldaan is aan de criteria voor het opleggen van een EMG.

Bij besluit van 27 september 2022 (hierna: het bestreden besluit) heeft het college van burgemeester en wethouders van Delft onder meer de locatie ter hoogte van de [locatie 1] aangewezen voor het plaatsen van een ondergrondse restafvalcontainer. In het bestreden besluit is onder meer de locatie ter hoogte van de [locatie 1] aangewezen voor de plaatsing van een ORAC. [appellant sub 1A] woont aan de [locatie 1], de aangewezen locatie ligt naast het huis van [appellant sub 1A]. [appellant sub 2] woont aan de [locatie 2], de aangewezen locatie ligt nabij het huis van [appellant sub 2]. [appellant sub 1A] en [appellant sub 2] zijn het niet eens met de manier waarop het besluit tot stand is gekomen en zijn het niet eens met de aangewezen locatie.

Bij besluit van 27 september 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het "Definitief plaatsingsplan gewijzigde locatie ondergrondse restafvalcontainers Koningsplein e.o. V (buurt 44), Segbroek, Den Haag" vastgesteld. Daarbij is onder meer de locatie 44B-73 tegenover de [locatie 1], aangewezen voor de plaatsing van drie ondergrondse restafvalcontainers. Het college heeft bij besluit van 15 juni 2021 de locatie 44B-73A naast het hoekhuis op de Regentesselaan nummer 91 aangewezen voor de plaatsing van drie ORAC’s. Tegen dit besluit is beroep ingesteld, waarop de Afdeling op 26 januari 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:262) uitspraak heeft gedaan. In die procedure is aan bod gekomen of locatie 44B-73 een mogelijk geschikter alternatief vormde voor de plaatsing van de ORAC’s. De Afdeling heeft over dit punt geoordeeld dat het college niet voldoende heeft gemotiveerd dat locatie 44B-73 geen geschiktere alternatieve locatie voor de ORAC’s was. Om die reden heeft de Afdeling het besluit van 15 juni 2021 vernietigd.

Bij besluit van 2 september 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam het door Truck Care gemaakte bezwaar tegen de wijziging/verwijdering van het busvak bij de bushalte tegenover [locatie] te Amsterdam niet-ontvankelijk verklaard. Het college heeft het busvak bij de bushalte tegenover [locatie] te Amsterdam verwijderd. De bushalte is gewijzigd van een bushalte met haltekom naar een bushalte waarbij passagiers in- en uitstappen op de rijbaan. Tegen deze wijziging heeft Truck Care bezwaar gemaakt. Het college heeft het bezwaar van Truck Care bij het besluit van 2 september 2020 niet-ontvankelijk verklaard omdat in dit geval de mogelijkheid van bezwaar niet open stond. Er ontbrak namelijk een onderliggend verkeersbesluit. Een verkeersbesluit was ook niet nodig, omdat enkel de ‘lay-out’ van de bushalte is gewijzigd, aldus het college. De rechtbank heeft het tegen het besluit van 2 september 2020 gerichte beroep van Truck Care ongegrond verklaard en heeft geoordeeld dat het college terecht het bezwaar van Truck Care niet-ontvankelijk heeft verklaard. De rechtbank heeft het college gevolgd dat het hier gaat om een wijziging in de lay-out van de bushalte.

Bij besluit van 7 september 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Alphen aan den Rijn aan [partij] een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een fietsbrug tussen de Voorweg en het zogenoemde Pot- en Containerteelt-terrein in Hazerswoude-Dorp. Tussen de Hoogeveenseweg (N455), de Voorweg en de Middelweg in Hazerswoude-Dorp ligt het PCT-terrein. [partij] is eigenaar van een perceel dat tussen het PCT-terrein en de Voorweg ligt. [partij] is van plan een fietsbrug en een fietspad aan te leggen op zijn perceel, om zo een fietsverbinding mogelijk te maken tussen het bestaande fietspad naast de Voorweg en het PCT-terrein. [appellant] woont schuin tegenover en op ongeveer 100 m afstand van de geplande fietsbrug en fietspad. Hij heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van 7 september 2021. [appellant] betoogt dat de rechtbank in de einduitspraak ten onrechte geen oordeel heeft gegeven over zijn bezwaren over het aanleggen van het fietspad. [appellant] voert aan dat het college de door de rechtbank gegeven herstelmogelijkheid heeft gebruikt om al uitgevoerde, en daardoor illegale, werkzaamheden aan het fietspad alsnog te vergunnen.

Bij besluit van 20 juli 2020 heeft de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid [bedrijf] een boete opgelegd van € 4.000,00 wegens overtreding van artikel 2, eerste lid, van de Wet arbeid vreemdelingen. [bedrijf] heeft een schoonheidssalon. Op 3 mei 2019 hebben inspecteurs van de Nederlandse Arbeidsinspectie een inspectie verricht bij [bedrijf]. Zij hebben een vreemdeling met de Braziliaanse nationaliteit aangetroffen in de salon. De inspecteurs hebben een boeterapport opgemaakt. Daarin hebben zij geconstateerd dat [bedrijf] de Wav heeft overtreden door de vreemdeling werkzaamheden te laten verrichten zonder dat [bedrijf] over een tewerkstellingsvergunning beschikte of de vreemdeling in het bezit was van een gecombineerde vergunning voor verblijf en arbeid. De minister heeft [bedrijf] daarom een boete opgelegd van € 4.000,00 voor overtreding van artikel 2, eerste lid, van de Wav. [bedrijf] heeft een schoonheidssalon. Op 3 mei 2019 hebben inspecteurs van de Nederlandse Arbeidsinspectie een inspectie verricht bij [bedrijf]. Zij hebben een vreemdeling met de Braziliaanse nationaliteit aangetroffen in de salon.

Bij besluit van 10 november 2022 heeft de raad van de gemeente Den Haag het bestemmingsplan "Steenzicht en Ruimzicht" vastgesteld. Het betreft een kleinschalige herontwikkeling in de betreffende straten in stadsdeel Escamp met gedeeltelijke sloop van bestaande bebouwing in Steenzicht en renovatie van twee woongebouwen in Ruimzicht. Het bestemmingsplan vervangt gedeeltelijk het bestemmingsplan Bouwlust, omdat het niet toereikend was om de gewenste ontwikkeling mogelijk te maken. De Stichting en [appellant sub 2] zijn het niet eens met de vaststelling van het bestemmingsplan.

Bij uitspraak van 3 augustus 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:2238) heeft de Afdeling de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 25 augustus 2020 in zaak nr. 20/108 vernietigd, het besluit van het college van 26 november 2019 vernietigd. [appellant] is eigenaar van het perceel en de daarop gelegen vrijstaande woning aan de [locatie] te Berkel-Enschot. Bij het besluit van 28 augustus 2018 heeft het college het pand aangewezen als gemeentelijk monument. In de uitspraak van 3 augustus 2022 heeft de Afdeling geoordeeld dat het college niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat sprake is van een onroerende zaak met monumentale waarde. De Afdeling heeft in die uitspraak ook overwogen dat het college het taxatierapport van Oldenkotte, waarin is geconcludeerd dat de waarde van het pand als gevolg van de aanwijzing op de peildatum 1 augustus 2018 met € 150.000,00 is gedaald, niet met een taxatierapport van een andere deskundige of anderszins heeft bestreden, zodat van de juistheid van dat rapport wordt uitgegaan. Het college heeft daarom de waardedaling van het pand als gevolg van de aanwijzing ten onrechte niet in de belangenafweging betrokken.