Uitspraken

Bij besluit van 23 juni 2022 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Wijbosch, herziening [locatie 1]" vastgesteld. Het plan voorziet in toekenning van een woonbestemming en verplaatsing en restauratie van de historische hoekgevelboerderij aan de [locatie 1] te Schijndel. Het perceel is gelegen buiten de bebouwde kom. Het plan is opgesteld naar aanleiding van een verzoek van [initiatiefnemer], die eigenaar is van het perceel [locatie 1]. Hij wenst de vervallen hoekgevelboerderij te restaureren. Om dit financieel mogelijk te maken is in het plan voorzien in het realiseren van twee aaneengesloten woningen in de gerestaureerde boerderij. [appellant] woont aan de [locatie 2] te Schijndel en heeft daar een agrarisch bedrijf. [appellant] vreest dat het onderhavige plan een uitbreiding van zijn bedrijf in het bouwvlak in de weg staat en dat zijn bedrijfsvoering hierdoor wordt beperkt.

Bij besluit van 24 maart 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van De Ronde Venen een aanvraag van [wederpartij] om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. [wederpartij] is eigenaar van de percelen aan het [locatie A] en [locatie B] te Abcoude. Hij is daar exploitant van een aannemersbedrijf. Vlakbij de percelen loopt een hoogspanningsverbinding die in beheer is van TenneT. De hoogspanningsverbinding is rond het jaar 1969 aangelegd. De leidingen van de hoogspanningsverbinding hangen recht boven een deel van de percelen. Ten noorden en ten zuiden van de percelen bevinden zich twee hoogspanningsmasten. Deze zaak gaat over de (financiële) gevolgen voor [wederpartij] van een wijziging van de bestemming van de gronden van de percelen.

Bij besluit van 7 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam aan Kiesjefolders een last onder dwangsom opgelegd voor het in strijd met artikel 22a, tweede lid, van de Afvalstoffenverordening Rotterdam 2009 bezorgen van ongeadresseerd reclamedrukwerk aan de Maurice de Vlaminckstraat te Rotterdam, zonder dat de bewoners kenbaar hebben gemaakt geen bezwaar te hebben tegen het ontvangen van ongeadresseerd reclamedrukwerk. Rotterdam heeft met ingang van 1 november 2020 een nieuw systeem van brievenbusstickers ingevoerd om de verspreiding van ongewenst drukwerk te voorkomen, het zogenaamde opt-insysteem. Dit systeem houdt in dat waar voorheen bewoners een Nee/Nee- of Nee/Ja-sticker op hun brievenbus moesten plakken om kenbaar te maken dat zij geen ongeadresseerd reclamedrukwerk op prijs stelden, nu geldt dat ongeadresseerd reclamedrukwerk alleen bezorgd mag worden bij bewoners die expliciet kenbaar hebben gemaakt dit wel te willen ontvangen. Dit kunnen zij kenbaar maken door een Ja/Ja-sticker op hun brievenbus te plakken. Het doel van dit opt-insysteem is om papierverspilling tegen te gaan.

Bij besluit van 25 mei 2022 heeft de minister voor Klimaat en Energie een verzoek van Q10 om nadeelcompensatie afgewezen. In deze zaak is in geschil of het door Q10 geleden nadeel ten tijde van de investeringsbeslissing voorzienbaar was. Indien dat het geval was, komt dat nadeel voor haar rekening, omdat zij wordt geacht de mogelijkheid van verwezenlijking van de negatieve ontwikkeling ten tijde van de investeringsbeslissing te hebben aanvaard.

Bij uitspraak van 7 februari 2023 heeft de rechtbank een verzoek van Tom Tom Horeca om de burgemeester van Amsterdam (hierna: de burgemeester) te veroordelen tot schadevergoeding afgewezen. Deze uitspraak is aangehecht. Tom Tom Horeca is exploitant van een horecabedrijf in het pand aan het Bijlmerplein 367b te Amsterdam. Volgens de bij besluit van 30 december 2014 tot 1 januari 2018 verlengde exploitatievergunning was het toegestaan een terras van 24,37 m2 aan de gevel van het pand en een terras van 135 m2 op het middenterrein van het Klein Bijlmerplein te exploiteren. Het middenterrein is 270 m2 groot en maakt deel uit van de openbare weg. Op 14 april 2016 heeft Tom Tom Horeca een aanvraag ingediend om uitbreiding van het terras van het horecabedrijf tot het volledige middenterrein van het Klein Bijlmerplein. Bij uitspraak van 13 juni 2018 (ECLI:NL:RVS:2018:1933) heeft de Afdeling het door Tom Tom Horeca daartegen ingestelde hoger beroep gegrond verklaard, de uitspraak van 11 mei 2017 vernietigd, het beroep gegrond verklaard, het besluit van 27 maart 2017 vernietigd en bepaald dat de rechtsgevolgen van dat besluit geheel in stand blijven.

Bij besluit van 7 maart 2023 heeft het dagelijks bestuur van het Waterschap Limburg aan [appellant] € 41.538,-, vermeerderd met een bedrag van € 42,- aan wettelijke rente, als vergoeding voor inkomstenbelastingschade toegekend. Uit de uitspraak van de Afdeling van 16 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:488, volgt dat het dagelijks bestuur terecht aan [appellant] een vergoeding voor gekapitaliseerde inkomensschade heeft toegekend van € 206.010,-. De Afdeling heeft het dagelijks bestuur opgedragen alsnog een besluit te nemen over de vergoeding van de belastingschade over dit bedrag en over de verschuldigdheid van eventuele wettelijke rente over deze schadepost. Uit de aangifte over 2019 volgt dat [appellant] € 124.714,- aan inkomstenbelasting (exclusief premies) verschuldigd is. Hiervan houdt € 91.685,- verband met het feit dat in 2019 in één keer € 206.010,- aan nadeelcompensatie is ontvangen. Als [appellant] dit bedrag in de periode 2005-2015 (naar rato) als winst zou hebben ontvangen, zou hij ook inkomstenbelasting verschuldigd zijn geweest.

Bij uitspraak van 29 maart 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1232, heeft de Afdeling het hoger beroep van [verzoeker] tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 8 februari 2022 in zaak nr. 21/808 ongegrond verklaard. [verzoeker] woont op de tweede verdieping van het gebouw [locatie A] (hierna: het gebouw) te Amsterdam. Het gebouw maakt samen met de panden [locatie B] en [locatie C] deel uit van een bouwcomplex van drie panden met een gemeenschappelijk dak. De vorige eigenaar van de woning op het perceel [locatie C-2] heeft een omgevingsvergunning aangevraagd voor onder meer het aanleggen van een dakterras op het platte dak achter de schijnkap van het gebouw. Bij besluit van 1 juli 2020 heeft het college de omgevingsvergunning verleend. De omgevingsvergunning is onherroepelijk geworden met de uitspraak van de Afdeling van 29 maart 2023. [verzoeker] heeft verzocht om herziening van de uitspraak van 29 maart 2023. Hij verwijst naar diverse foto’s van Google Earth uit de jaren vanaf 2004, waarop eerst één en later twee satellietschotels als onderdeel van zijn satelliettoebehoren zichtbaar zijn op het gezamenlijke dak van het complex [locatie A]-[locatie B] en [locatie C].

Bij besluit van 31 augustus 2022 heeft het college van bestuur van de Universiteit van Amsterdam [appellante] medegedeeld dat zij, in haar situatie, voor de bacheloropleiding Geschiedenis voor het studiejaar 2022-2023 een instellingscollegegeld ter hoogte van € 8.300,00 is verschuldigd. [appellante] heeft op 30 augustus 2010 haar doctoraaldiploma Nederlands Recht aan de UvA behaald. Op 1 februari 2011 is zij aan die universiteit in deeltijd begonnen aan de bacheloropleiding Geschiedenis. Voor het volgen van deze opleiding is [appellante] collegegeld verschuldigd. De Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek maakt onderscheid tussen wettelijk collegegeld en instellingscollegegeld. Het wettelijk collegegeld wordt door de Kroon bij algemene maatregel van bestuur vastgesteld en is lager dan het instellingscollegegeld dat door het instellingsbestuur, in dit geval het college, wordt vastgesteld. Als een student al eerder een diploma heeft behaald, is deze voor een volgende opleiding het instellingscollegegeld verschuldigd.

Bij besluit van 21 februari 2023 heeft het college van beroep voor de examens van de Universiteit van Amsterdam van de Faculteit der Geesteswetenschappen van de UvA het verzoek van [appellant] om te worden ontheven van de verplichting haar bachelorscriptie Geschiedenis binnen een werkgroep te schrijven, afgewezen. [appellant] heeft op 30 augustus 2010 haar doctoraaldiploma Nederlands Recht aan de UvA behaald. Op 1 februari 2011 is zij aan die universiteit in deeltijd begonnen aan de bacheloropleiding Geschiedenis. Voor het volgen van deze opleiding is [appellant] collegegeld verschuldigd. Als een student al eerder een diploma heeft behaald, is deze voor een volgende opleiding niet het wettelijk collegegeld, maar het hogere instellingscollegegeld verschuldigd. Om haar bachelordiploma Geschiedenis te behalen hoeft [appellant] alleen nog een voldoende te halen voor haar bachelorscriptie. Omdat zij het instellingscollegegeld niet kan betalen, heeft zij het college van bestuur verzocht haar voor het studiejaar 2021-2022 in te schrijven als extraneus.

Bij beslissing van 5 september 2022 heeft de Dienst Studentenzaken, namens het college van bestuur van de Zuyd Hogeschool, de inschrijving van [appellant] per 31 augustus 2022 beëindigd en zijn inschrijving voor het studiejaar 2022-2023 geannuleerd. [appellant] is in het studiejaar 2021-2022 begonnen met de opleiding International Business aan de Zuyd Hogeschool. In de tweede helft van het studiejaar ondervond [appellant] problemen met het betalen van het collegegeld en is met hem een betalingsregeling getroffen. Deze regeling is hij niet nagekomen. Namens het instellingbestuur heeft de Dienst Studentenzaken zijn inschrijving voor het studiejaar 2021-2022 beëindigd en de inschrijving voor het studiejaar 2022-2023 geannuleerd. [appellant] is het hiermee niet eens. [appellant] stelt dat er onvoldoende rekening is gehouden met zijn persoonlijke omstandigheden die tot de betalingsproblemen hebben geleid. Daarnaast betoogt hij dat de kwaliteit van het onderwijs onvoldoende was, waardoor hij niet de voortgang kon behalen die nodig was voor de private financiering waarmee hij de opleiding betaalde.