Uitspraken

Bij besluit van 30 januari 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Apeldoorn geweigerd aan [appellante] een omgevingsvergunning te verlenen voor het plaatsen van een dakkapel op de woning aan de [locatie] in Wenum Wiesel. Aan de achterzijde van haar woning is een dakkapel aanwezig. Bij constateringsbrief van 10 april 2018 heeft het college haar meegedeeld dat de dakkapel is geplaatst zonder de daartoe vereiste omgevingsvergunning. In dezelfde brief staat dat het mogelijk is om een omgevingsvergunning aan te vragen om de dakkapel te legaliseren maar ook dat op voorhand niet kan worden aangegeven of deze vergunning zal worden verleend. [appellante] heeft daarna een aanvraag ingediend voor het plaatsen van een dakkapel aan de achterzijde van haar woning. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat in de welstandsnota "Aantrekkelijk Apeldoorn" een overlegmoment met de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit staat en dat dit een vereiste is waar het college zich niet aan heeft gehouden. Er is weliswaar een overleg geweest met de CRK, maar dat was pas nadat zij haar bezwaarschrift had ingediend.

Bij besluiten van 8 juli 2019, 15 november 2019, 31 juli 2019 en 31 oktober 2019, heeft de staatssecretaris van Financiën op vier verzoeken op grond van de Wet openbaarheid van bestuur van Customs Knowledge beslist. In 2019 heeft Customs Knowledge vier afzonderlijke Wob-verzoeken bij de staatssecretaris ingediend, waarop de staatssecretaris in vier afzonderlijke besluiten heeft beslist. Hiertegen heeft Customs Knowledge bezwaar gemaakt, waarop de staatssecretaris heeft beslist. Customs Knowledge heeft tegen de drie besluiten van 13 november 2020 en het besluit van 20 november 2020 beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft op 11 maart 2022 in vier verschillende uitspraken de beroepen van Customs Knowledge gegrond verklaard, de besluiten vernietigd, de staatssecretaris opgedragen nieuwe besluiten te nemen en de staatssecretaris veroordeeld in de proceskosten van Customs Knowledge. De staatssecretaris heeft tegen de vier uitspraken van de rechtbank hoger beroep ingesteld, omdat hij het niet eens is met de proceskostenveroordeling.

Bij besluit van 31 maart 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlem een verzoek van [appellant] om op grond van de Wet openbaarheid van bestuur alle meldingen sinds 1 januari 2007 van burgers en ambtenaren bij het Meldpunt Integriteit van de gemeente Haarlem openbaar te maken, afgewezen. Bij brief van 24 februari 2017 heeft [appellant] het college verzocht om op grond van de Wob alle meldingen sinds 1 januari 2007 van burgers en ambtenaren rondom integriteit openbaar te maken. Bij het besluit van 31 maart 2017 heeft het college dat verzoek, voor zover het ziet op documenten die zich onder het Meldpunt Integriteit van de gemeente Haarlem bevinden, afgewezen op grond van artikel 10, tweede lid, aanhef en onder g, van de Wob. Over die zaak heeft de Afdeling uitspraak gedaan op 10 maart 2021, ECLI:NL:RVS:2021:525. Voor een verdere beschrijving van de procedure verwijst de Afdeling naar die uitspraak. In de uitspraak is geoordeeld dat het college een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar moet nemen en bepaald dat tegen dat besluit slechts bij de Afdeling beroep kan worden ingesteld.

Bij besluit van 15 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam het verzoek van [appellant] tot heroverweging van de besluiten van het college van 12 maart 2013 en 26 mei 2014 afgewezen. [appellant] is huurder van de woning aan de [locatie A] in Amsterdam. In het besluit van 12 maart 2013 heeft het college op verzoek van [appellant] een vooraanschrijving en een spoedaanschrijving voor het herstellen van een woningscheidingswand uitgedaan aan de eigenaar van het pand, woningbouwvereniging De Alliantie. Met het besluit van 11 december 2013 heeft het college het bezwaar van [appellant] tegen de vooraanschrijving niet-ontvankelijk verklaard en het bezwaar tegen de spoedaanschrijving ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 18 december 2014 heeft de rechtbank het beroep van [appellant] daartegen niet-ontvankelijk verklaard. Tegen deze uitspraak van de rechtbank heeft [appellant] geen beroep ingesteld.

Bij besluit van 23 september 2019 heeft het dagelijks bestuur van het Waterschap De Dommel een verzoek van [appellant] om de hem bij besluit van 14 december 2017 opgelegde last onder dwangsom met toepassing van artikel 5:34, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht op te heffen, afgewezen. Bij besluit van 14 december 2017 heeft het dagelijks bestuur aan de [maatschap] een last onder dwangsom opgelegd wegens het overtreden van artikel 6.2, eerste lid, aanhef en onder a, van de Waterwet. Volgens het dagelijks bestuur is deze bepaling overtreden doordat verontreinigd afvalwater vanaf het terrein van de vleesstierenhouderij aan de [locatie] via een geul afvloeit in een kavelsloot en vervolgens in de watergang de Kleine Beerze.

Bij besluit van 10 maart 2020 heeft het dagelijks bestuur van het Waterschap De Dommel bestuur besloten over te gaan tot invordering van een (derde) verbeurde dwangsom van € 3.600,00. Bij besluit van 14 december 2017 heeft het dagelijks bestuur aan de maatschap [appellant sub 1] en [appellant sub 1] een last onder dwangsom opgelegd wegens het overtreden van artikel 6.2, eerste lid, aanhef en onder a, van de Waterwet. Volgens het dagelijks bestuur is deze bepaling overtreden doordat verontreinigd afvalwater vanaf het terrein van de vleesstierenhouderij aan de [locatie] via een geul afvloeit in een kavelsloot en vervolgens in de watergang de Kleine Beerze. De last houdt in dat [appellant sub 1] er voor moet zorgen dat het erf van het perceel dagelijks veegschoon is, dat gemorste voeder-/mestresten worden opvangen of tijdig worden opgeruimd en dat er geen afstroming plaatsvindt van vervuild hemelwater en/of afvalwater naar de kavelsloot. De rechtbank heeft overwogen dat het overgrote deel van de beroepsgronden van [appellant sub 1] al in de hiervoor vermelde uitspraak van de Afdeling van 10 februari 2021 aan de orde is geweest en is verworpen.

Bij besluit van 3 januari 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Winterswijk. het verzoek van [appellant] om handhavend op te treden tegen verschillende overtredingen op het perceel [locatie 1] gedeeltelijk toegewezen en voor het overige afgewezen. Het perceel wordt bewoond door [partij A] en [partij B]. Het perceel vormde samen met het perceel [locatie 2] waar [appellant] woont één perceel waarop meerdere (bedrijfs)gebouwen aanwezig waren. De woning van [appellant] is aangeduid met "2" op de foto in de planregels van het bestemmingsplan, de woning van [partij] is aangeduid met "1" op de voormelde foto en de woning op het perceel [locatie 3] is met "3" aangeduid. In artikel 3.5.1. van de planregels van het bestemmingsplan "[locatie4]" (hierna het bestemmingsplan) is opgenomen dat een omgevingsvergunning voor het bouwen van een derde woning door het college slechts kan worden verleend indien de bebouwing op de foto opgenomen in paragraaf 3.5.1. van de planregels aangeduid met "1", "4" en "5" wordt gesloopt. De gebouwen aangemerkt als "4" en "5" zijn geheel gesloopt.

Bij besluit van 4 augustus 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Winterswijk een omgevingsvergunning verleend aan [bedrijf] voor het bouwen van een woning op het perceel [locatie 1] te Winterswijk Kotten. Het perceel van [appellant] en het perceel [locatie 1] van [partij A] en [partij B] (hierna samen en in enkelvoud: [partij]) waren voorheen samen één perceel waarop meerdere (bedrijfs)gebouwen aanwezig waren. [appellant] woont op het perceel [locatie 2] aangeduid met "2" op de foto in de planregels van het bestemmingsplan en ondervindt hinder van het gebruik van de woning van [partij] aangeduid met 1 op de voormelde foto. De woning van [partij] is de derde woning op de percelen [locatie 3]. In artikel 3.5.1. van de planregels van het bestemmingsplan "[locatie 4]" is opgenomen dat een omgevingsvergunning voor het bouwen van een derde woning door het college slechts kan worden verleend indien de bebouwing op de foto opgenomen in paragraaf 3.5.1. van de planregels aangeduid met "1", "4" en "5" wordt gesloopt. De gebouwen aangemerkt als "4" en "5" zijn geheel gesloopt.

Bij besluit van 28 februari 2017 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam Telset een last onder dwangsom opgelegd om een dakhuisje op het perceel Concertgebouwplein 12-14 in Amsterdam te verwijderen en geheel verwijderd te houden. Eind 2015 heeft Telset het pand verbouwd. Vast staat dat de gerealiseerde liftopbouw niet in overeenstemming is met de vergunning van 9 juli 2015. De gerealiseerde liftopbouw heeft horizontale afmetingen van 4,35 m x 3,34 m en beslaat derhalve een oppervlakte van ongeveer 14,5 m². Het college heeft Telset daarom bij besluit van 28 februari 2017 gelast om de liftopbouw binnen zes weken te verwijderen en geheel verwijderd te houden, onder oplegging van een dwangsom van € 15.000,00 ineens. Op 3 april 2017 heeft Telset een aanvraag ingediend voor het legaliseren van de reeds bestaande liftopbouw. Bij besluit van 19 juni 2017 heeft het college de aanvraag afgewezen.

Bij besluit van 23 juni 2022 heeft de raad van de gemeente Meierijstad het bestemmingsplan "Wijbosch, herziening [locatie 1]" vastgesteld. Het plan voorziet in toekenning van een woonbestemming en verplaatsing en restauratie van de historische hoekgevelboerderij aan de [locatie 1] te Schijndel. Het perceel is gelegen buiten de bebouwde kom. Het plan is opgesteld naar aanleiding van een verzoek van [initiatiefnemer], die eigenaar is van het perceel [locatie 1]. Hij wenst de vervallen hoekgevelboerderij te restaureren. Om dit financieel mogelijk te maken is in het plan voorzien in het realiseren van twee aaneengesloten woningen in de gerestaureerde boerderij. [appellant] woont aan de [locatie 2] te Schijndel en heeft daar een agrarisch bedrijf. [appellant] vreest dat het onderhavige plan een uitbreiding van zijn bedrijf in het bouwvlak in de weg staat en dat zijn bedrijfsvoering hierdoor wordt beperkt.