Uitspraken

Bij brief van 16 juli 2020 heeft de burgemeester van Rijswijk [appellanten] een schriftelijke waarschuwing gegeven met betrekking tot woonoverlast. De burgemeester heeft [appellanten] op 16 juli 2020 een waarschuwing gegeven, omdat zij woonoverlast zouden veroorzaken. [appellanten] hebben tegen die waarschuwing bezwaar gemaakt. De burgemeester heeft het bezwaar van [appellanten] niet-ontvankelijk verklaard, omdat de waarschuwing geen besluit is in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht. De rechtbank heeft geoordeeld dat de waarschuwing geen besluit is in de zin van artikel 1:3 van de Awb en ook niet daarmee gelijk kan worden gesteld. Volgens de rechtbank is de waarschuwing geen besluit, omdat deze niet is gebaseerd op een wettelijk voorschrift, maar op een beleidsregel. De waarschuwing kan niet worden gelijkgesteld met een besluit omdat zich geen situatie voordoet waarbij de alternatieve route om een rechterlijk oordeel over de waarschuwing te krijgen onevenredig bezwarend of afwezig is, aldus de rechtbank.

Bij besluit van 22 maart 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van West Maas en Waal het wijzigingsplan "Alphen, Molenstraat 1" vastgesteld. Het plan voorziet in een woonbestemming op een gedeelte van het perceel Molenstraat 1 in Alphen. Op dit perceel was voorheen een agrarisch bedrijf gevestigd. De bedrijfsactiviteiten zijn gestaakt en de eigenaar van het perceel heeft verzocht de bestemming "Agrarisch - Oeverwal" uit het bestemmingsplan "Buitengebied West Maas en Waal" van 27 juni 2013 gedeeltelijk om te zetten in een woonbestemming. De bedrijfswoning, waarin zij woont, wordt planologisch omgezet in een reguliere woning en in een bestaande loods wordt een tweede woning met berging gerealiseerd. In ruil daarvoor wordt de resterende agrarische bedrijfsbebouwing gesloopt. [appellant A] en [appellant B] wonen aan [locatie], naast de plek met de loods waarin de tweede woning met berging mogelijk is gemaakt. Zij vrezen van het gebruik overlast te zullen ondervinden.

Bij besluit van 6 november 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het inzageverzoek van [appellante] gedeeltelijk ingewilligd. [appellante] heeft op basis van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming een verzoek ingediend bij het college om inzage in alle documentatie waarin persoonsgegevens van haar kinderen zijn verwerkt. Volgens [appellante] beschikt het college over meer documenten dan waarvan zij inzage heeft gehad of heeft verkregen. De rechtbank heeft geoordeeld dat [appellante] niet aannemelijk heeft gemaakt dat het college over meer documenten met persoonsgegevens beschikt, dan het college al aan haar heeft verstrekt. Verder heeft de rechtbank [appellante] niet gevolgd in haar betoog dat het besluit van 15 maart 2021 onzorgvuldig tot stand is gekomen, omdat het college daarin geen antwoord heeft gegeven op de door [appellante] bij e-mail van 8 februari 2021 gestelde vragen. Dat in de persoonlijke inbox van jeugdregisseurs, die nu niet meer bij het college werkzaam zijn, mogelijk persoonsgegevens van haar kinderen hebben gestaan, maakt dat niet anders.

Bij besluit van 5 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam [appellante] en haar twee kinderen uitgeschreven uit de Basisregistratie Personen per 4 januari 2021. [appellante] en haar kinderen stonden ingeschreven op het adres [locatie] in Rotterdam. Bij het besluit van 5 maart 2021 heeft het college haar en haar twee kinderen per 4 januari 2021 uitgeschreven uit de brp volgens procedure 6.3 van de Handleiding Uitvoeringsprocedures en gelet op artikelen 2.21 en 2.22 van de Wet brp. Bij het besluit van 23 juli 2021 heeft het college het bezwaar van [appellante] ongegrond verklaard. Het college is na een adresonderzoek tot de conclusie gekomen dat het adres waarop [appellante] ingeschreven stond niet haar woonadres is. Het college heeft daarvoor de volgende redenen naar voren gebracht. Ten eerste, het extreem lage water-, gas- en stroomverbruik. Daarbij heeft meegespeeld dat het lage verbruik al te zien is vanaf 2018. Ten tweede, de meeste pintransacties hebben plaatsgevonden in de omgeving van Hoofddorp, ook op dagen dat [appellante] in Rotterdam zou zijn.

Bij besluit van 19 januari 2021 heeft het college aan [vergunninghoudster] een omgevingsvergunning verleend voor het uitbreiden van een bestaand pand, dat wordt gebruikt als snackbar, op het perceel [locatie 1] te Oostburg. [vergunninghoudster] exploiteert in het pand aan de [locatie 1] in Oostburg een snackbar. De op 19 oktober 2017 ingediende aanvraag heeft betrekking op de uitbreiding van haar pand. Het bouwplan voorziet in het toevoegen van 35 m2 aan bebouwing aan de oostzijde van het pand. In de uitbreiding komt een toiletvoorziening. Ook wordt daarmee de bestaande keuken uitgebreid en komt er een extra verblijfsruimte voor gasten. Poolster en andere betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college de gevraagde omgevingsvergunning heeft mogen verlenen. Zij betogen dat het bouwplan in strijd is met het gemeentelijke beleid. Het voorziene bouwwerk voldoet volgens hen niet aan de eisen wat betreft de ontwerpopgave bij nieuwbouw van de snackbar, de beperking van de bestaande doorzichten, het feit dat het bouwwerk niet voor ten minste 75% uit glas of transparant materiaal bestaat en het feit dat het een totale oppervlakte heeft van meer dan 100 m2.

Bij besluit van 16 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het verbouwen van de bebouwing op het perceel aan de [locatie] te Amsterdam. [appellant] is eigenaar van de bebouwing op het perceel die hij gebruikt als woning. De bebouwing grenst aan de achterzijde van het historische grachtenpand "De Dolphijn" aan de Singel 140 en 142 te Amsterdam. De bebouwing bestaat uit twee te onderscheiden delen: een hoger deel en een daaraan grenzend lager deel. Dat lagere deel wordt door partijen aangeduid als de zijaanbouw. Beide delen bestaan uit een kelderverdieping en een daarboven gelegen verdieping. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college de aanvraag had moeten toetsen aan de regels, behorend bij de bestemming "Tuin-3". Volgens [appellant] is bij de vaststelling van het bestemmingsplan een verkeerde bestemming aan de gronden toegekend. De aanvraag had daarom beoordeeld moeten worden als ware de zijaanbouw gelegen op gronden met de bestemming "Gemengd-1", die wonen toestaat.

Bij besluit van 5 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bronckhorst de tot dan toe gemaakte kosten van de toepassing van bestuursdwang op het perceel aan de [locatie] in Drempt vastgesteld en beslist om een eerste gedeelte hiervan, namelijk € 399.367,13, op [appellanten] te verhalen. [appellanten] zijn eigenaar van het perceel. Op dit perceel staan verschillende bouwwerken, zoals de woning van [appellanten] en een schuur. Zij hadden deze schuur voor een periode van drie maanden (van 16 maart 2020 tot 7 juni 2020) verhuurd voor de opslag van goederen en bouwmaterialen. Op 8 mei 2020 is in de schuur een laboratorium voor de productie van de drug metamfetamine (crystal meth) gevonden. De productie van deze drug heeft tot forse milieuvervuiling geleid. Het college heeft daarom verschillende lasten onder bestuursdwang opgelegd aan [appellanten] om de gevolgen van de milieuvervuiling te beperken en ongedaan te maken. De lasten waren gebaseerd op overtreding van de Wet bodembescherming en de Wet milieubeheer.

Bij besluit van 23 juni 2022 heeft de raad van de gemeente Berg en Dal het bestemmingsplan "Recreatieterrein de Oude Molen" vastgesteld. Het plan heeft betrekking op het recreatieterrein de Oude Molen aan de Wylerbaan 2a in Groesbeek. De aanleiding voor de vaststelling van het plan zijn ontwikkelingen binnen de recreatiemarkt en de veranderingen in de regio, waardoor de Oude Molen haar recreatieterrein anders wenst in te vullen. Het voorgaande bestemmingsplan "De Zeven Heuvelen e.o." bood onvoldoende mogelijkheden om in te spelen op die veranderingen en ontwikkelingen. Het voorliggende plan biedt ruimte voor ontwikkeling van zowel kleinschalig kamperen als voor ontwikkeling van grootschaliger voorzieningen en ruimere, luxere recreatiemiddelen. [appellant A] is sinds 1984 in wisselende functies werkzaam geweest voor de Oude Molen. In 1994 heeft de toenmalige eigenaar van de Oude Molen een deel van het perceel waar het recreatieterrein op aanwezig is, afgesplitst en verkocht aan [appellanten]. Dat perceel heeft het adres [locatie] in Groesbeek. Op dat perceel hebben [appellanten] een bedrijfswoning gerealiseerd.

Bij besluit van 20 juli 2022 heeft de raad van de gemeente Arnhem het bestemmingsplan "Chw Sperwerstraat 2-4" vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet op de plek van een voormalig garagebedrijf en drie appartementen aan de Sperwerstraat 2-4 in de bouw van een gebouw met negentien appartementen. [partij] is de initiatiefnemer van de ontwikkeling. [appellant sub 1] is eigenaar van het perceel [locatie 1], gelegen naast de planlocatie. [appellant sub 2] woont aan de [locatie 2], ook gelegen naast de planlocatie. Zij vrezen onder meer dat het plan zal leiden tot overlast voor omwonenden en het milieu. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] voeren aan dat de raad onder verwijzing naar artikel 7g van het Besluit uitvoering Crisis- en herstelwet ten onrechte de Chw van toepassing heeft geacht op het bestemmingsplan. Zij zijn van mening dat zij door de versnelde behandeling van hun beroep, die daar een gevolg van is, in hun belangen worden geschaad.

Bij besluit van 14 januari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Helmond [appellant] een last onder dwangsom opgelegd inhoudende het verwijderen en verwijderd houden van een overkapping en tuinhuis aan de [locatie] te Helmond. Hij heeft op het perceel zonder omgevingsvergunning een overkapping en tuinhuis gerealiseerd. De overkapping bevindt zich geheel en het tuinhuis bevindt zich grotendeels binnen 5 m van de perceelgrens. Een toezichthouder van de gemeente Helmond heeft op 8 december 2020 een controle uitgevoerd op het perceel. Naar aanleiding van deze controle heeft het college geconcludeerd dat de overkapping en het tuinhuis zijn gerealiseerd in strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "De Groene Loper II", op grond waarvan op het perceel de bestemming "Bos" en de functieaanduiding "wonen" rust. Naar aanleiding daarvan heeft het college [appellant] een last onder dwangsom opgelegd. De last houdt in dat [appellant] de overkapping en het tuinhuis moet verwijderen en verwijderd houden. [appellant] is van mening dat het college de last onder dwangsom ten onrechte heeft opgelegd, omdat geen sprake is van een overtreding.