Uitspraken

Bij besluit van 29 maart 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Montferland [appellante] met bestuursdwang gelast om op de percelen aan de [locatie 1], [locatie 2], [locatie 3], [locatie 4] t/m [locatie 5], [locatie 6] en [locatie 7] t/m [locatie 8], te Didam alle bouwwerkzaamheden stil te leggen en tevens gelast alle bouwwerkzaamheden beëindigd te houden onder oplegging van een last onder dwangsom. Het perceel wordt herontwikkeld door [appellante]. Het college heeft bij besluit van 12 juli 2018 een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van 12 appartementen en een appartement ten behoeve van buurtzorg. Uit de omgevingsvergunning volgt dat een deel van de bestaande voorgevel behouden zou blijven en een deel van de voorgevel nieuw gebouwd zou worden. Op 14 februari 2019 heeft een toezichthouder van de gemeente Montferland bij een controle geconstateerd dat het te behouden deel van de gevel (de linker voorgevel) is gesloopt. Dit was voor het college aanleiding om op 29 maart 2019 [appellante] te gelasten alle bouwwerkzaamheden stil te leggen.

Bij besluit van 28 februari 2022 heeft de raad van de gemeente Amsterdam het bestemmingsplan "Exclusiva Hamerkwartier" vastgesteld. De raad heeft bij besluit van 28 februari 2022 het bestemmingsplan "Exclusiva Hamerkwartier" vastgesteld. Het plangebied waar het bestemmingsplan betrekking op heeft, ligt in Amsterdam-Noord aan de noordelijke IJ-oever en wordt globaal begrensd door de Beitelkade, de Schaafstraat en het Gedempt Hamerkanaal. Op deze locatie was voorheen het bedrijf Exclusiva gevestigd, een groothandel in schoonmaakproducten. Met dit bestemmingsplan wil de raad een herontwikkeling mogelijk maken naar een gemengd programma van wonen, werken en voorzieningen. Er wordt onder meer voorzien in ongeveer 350 woningen en een basisschool met kinderdagverblijf. Het plangebied ligt in het Hamerkwartier, dat in de huidige situatie vooral ruimte biedt voor bedrijvigheid. Het programma voor het Hamerkwartier als geheel voorziet in een transformatie van het gebied, met in fasen een ontwikkeling van 6.000 tot 6.500 woningen en ongeveer 281.000 m2 bruto vloeroppervlak voor werken en voorzieningen.

Bij besluit van 30 april 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam een verzoek van [appellant] om rectificatie van over hem opgenomen gegevens in de Basisregistratie personen afgewezen. [appellant] heeft het college verzocht, zoals nader toegelicht op de zitting bij de Afdeling, om rectificatie van de over hem in de brp opgenomen gegevens voor de periode van 4 september 1998 tot 9 maart 1999. In de brp is over die periode opgenomen dat van [appellant] geen adres bekend is. [appellant] wil dit gewijzigd zien, omdat hij in die periode, net als in de periodes daarvoor en daarna, op het adres [locatie] in Dordrecht (hierna: het adres) woonde. Ter staving van zijn verzoek heeft [appellant] een verklaring van de verhuurder, die dateert van 7 mei 2000, overgelegd. Het college heeft het verzoek afgewezen, omdat ingevolge artikel 4, in samenhang met bijlage 6, van de Regeling brp de bewaartermijn voor die gegevens is verstreken. Het college kan daarom niet vaststellen of de opgenomen gegevens onjuist zijn. Ook heeft het college zich op het standpunt gesteld dat het aan [appellant] is om te bewijzen dat de over hem in de brp opgenomen gegevens onjuist zijn.

Bij besluit van 26 november 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Wijdemeren [appellant] onder oplegging van dwangsommen gelast om de overtredingen van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht binnen zes weken te beëindigen en beëindigd te houden, door de schuur en hobbykas op het perceel [locatie] in Loosdrecht te verwijderen en verwijderd te houden. [appellant] is eigenaar van de woning aan de [locatie] in Loosdrecht. Op 13 oktober 2014 heeft een toezichthouder van het college geconstateerd dat op het perceel een schuur werd gebouwd en een hobbykas werd verplaatst, zonder dat daarvoor een omgevingsvergunning was verleend. Het college heeft deze werkzaamheden met spoedeisende bestuursdwang stilgelegd. Bij uitspraak van 16 november 2016, ECLI:NL:RVS:2016:3058, heeft de Afdeling geoordeeld dat de schuur en de hobbykas niet zonder omgevingsvergunning mochten worden gebouwd en het college daarom vanwege het ontbreken van de vereiste vergunningen bevoegd was daartegen met handhavingsmaatregelen op te treden en de bouw stil te leggen.

Bij brief van 16 juli 2020 heeft de burgemeester van Rijswijk [appellanten] een schriftelijke waarschuwing gegeven met betrekking tot woonoverlast. De burgemeester heeft [appellanten] op 16 juli 2020 een waarschuwing gegeven, omdat zij woonoverlast zouden veroorzaken. [appellanten] hebben tegen die waarschuwing bezwaar gemaakt. De burgemeester heeft het bezwaar van [appellanten] niet-ontvankelijk verklaard, omdat de waarschuwing geen besluit is in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht. De rechtbank heeft geoordeeld dat de waarschuwing geen besluit is in de zin van artikel 1:3 van de Awb en ook niet daarmee gelijk kan worden gesteld. Volgens de rechtbank is de waarschuwing geen besluit, omdat deze niet is gebaseerd op een wettelijk voorschrift, maar op een beleidsregel. De waarschuwing kan niet worden gelijkgesteld met een besluit omdat zich geen situatie voordoet waarbij de alternatieve route om een rechterlijk oordeel over de waarschuwing te krijgen onevenredig bezwarend of afwezig is, aldus de rechtbank.

Bij besluit van 22 maart 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van West Maas en Waal het wijzigingsplan "Alphen, Molenstraat 1" vastgesteld. Het plan voorziet in een woonbestemming op een gedeelte van het perceel Molenstraat 1 in Alphen. Op dit perceel was voorheen een agrarisch bedrijf gevestigd. De bedrijfsactiviteiten zijn gestaakt en de eigenaar van het perceel heeft verzocht de bestemming "Agrarisch - Oeverwal" uit het bestemmingsplan "Buitengebied West Maas en Waal" van 27 juni 2013 gedeeltelijk om te zetten in een woonbestemming. De bedrijfswoning, waarin zij woont, wordt planologisch omgezet in een reguliere woning en in een bestaande loods wordt een tweede woning met berging gerealiseerd. In ruil daarvoor wordt de resterende agrarische bedrijfsbebouwing gesloopt. [appellant A] en [appellant B] wonen aan [locatie], naast de plek met de loods waarin de tweede woning met berging mogelijk is gemaakt. Zij vrezen van het gebruik overlast te zullen ondervinden.

Bij besluit van 6 november 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag het inzageverzoek van [appellante] gedeeltelijk ingewilligd. [appellante] heeft op basis van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming een verzoek ingediend bij het college om inzage in alle documentatie waarin persoonsgegevens van haar kinderen zijn verwerkt. Volgens [appellante] beschikt het college over meer documenten dan waarvan zij inzage heeft gehad of heeft verkregen. De rechtbank heeft geoordeeld dat [appellante] niet aannemelijk heeft gemaakt dat het college over meer documenten met persoonsgegevens beschikt, dan het college al aan haar heeft verstrekt. Verder heeft de rechtbank [appellante] niet gevolgd in haar betoog dat het besluit van 15 maart 2021 onzorgvuldig tot stand is gekomen, omdat het college daarin geen antwoord heeft gegeven op de door [appellante] bij e-mail van 8 februari 2021 gestelde vragen. Dat in de persoonlijke inbox van jeugdregisseurs, die nu niet meer bij het college werkzaam zijn, mogelijk persoonsgegevens van haar kinderen hebben gestaan, maakt dat niet anders.

Bij besluit van 5 maart 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam [appellante] en haar twee kinderen uitgeschreven uit de Basisregistratie Personen per 4 januari 2021. [appellante] en haar kinderen stonden ingeschreven op het adres [locatie] in Rotterdam. Bij het besluit van 5 maart 2021 heeft het college haar en haar twee kinderen per 4 januari 2021 uitgeschreven uit de brp volgens procedure 6.3 van de Handleiding Uitvoeringsprocedures en gelet op artikelen 2.21 en 2.22 van de Wet brp. Bij het besluit van 23 juli 2021 heeft het college het bezwaar van [appellante] ongegrond verklaard. Het college is na een adresonderzoek tot de conclusie gekomen dat het adres waarop [appellante] ingeschreven stond niet haar woonadres is. Het college heeft daarvoor de volgende redenen naar voren gebracht. Ten eerste, het extreem lage water-, gas- en stroomverbruik. Daarbij heeft meegespeeld dat het lage verbruik al te zien is vanaf 2018. Ten tweede, de meeste pintransacties hebben plaatsgevonden in de omgeving van Hoofddorp, ook op dagen dat [appellante] in Rotterdam zou zijn.

Bij besluit van 19 januari 2021 heeft het college aan [vergunninghoudster] een omgevingsvergunning verleend voor het uitbreiden van een bestaand pand, dat wordt gebruikt als snackbar, op het perceel [locatie 1] te Oostburg. [vergunninghoudster] exploiteert in het pand aan de [locatie 1] in Oostburg een snackbar. De op 19 oktober 2017 ingediende aanvraag heeft betrekking op de uitbreiding van haar pand. Het bouwplan voorziet in het toevoegen van 35 m2 aan bebouwing aan de oostzijde van het pand. In de uitbreiding komt een toiletvoorziening. Ook wordt daarmee de bestaande keuken uitgebreid en komt er een extra verblijfsruimte voor gasten. Poolster en andere betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college de gevraagde omgevingsvergunning heeft mogen verlenen. Zij betogen dat het bouwplan in strijd is met het gemeentelijke beleid. Het voorziene bouwwerk voldoet volgens hen niet aan de eisen wat betreft de ontwerpopgave bij nieuwbouw van de snackbar, de beperking van de bestaande doorzichten, het feit dat het bouwwerk niet voor ten minste 75% uit glas of transparant materiaal bestaat en het feit dat het een totale oppervlakte heeft van meer dan 100 m2.

Bij besluit van 16 augustus 2019 heeft het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam geweigerd aan [appellant] een omgevingsvergunning te verlenen voor het verbouwen van de bebouwing op het perceel aan de [locatie] te Amsterdam. [appellant] is eigenaar van de bebouwing op het perceel die hij gebruikt als woning. De bebouwing grenst aan de achterzijde van het historische grachtenpand "De Dolphijn" aan de Singel 140 en 142 te Amsterdam. De bebouwing bestaat uit twee te onderscheiden delen: een hoger deel en een daaraan grenzend lager deel. Dat lagere deel wordt door partijen aangeduid als de zijaanbouw. Beide delen bestaan uit een kelderverdieping en een daarboven gelegen verdieping. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college de aanvraag had moeten toetsen aan de regels, behorend bij de bestemming "Tuin-3". Volgens [appellant] is bij de vaststelling van het bestemmingsplan een verkeerde bestemming aan de gronden toegekend. De aanvraag had daarom beoordeeld moeten worden als ware de zijaanbouw gelegen op gronden met de bestemming "Gemengd-1", die wonen toestaat.